Όπως φάνηκε το ντέρμπι στη Λεμεσό θα κρινόταν στην μια φάση αφού η δύναμη και τα μαρκαρίσματα έκαναν πολύ νευρικό τον αγώνα.
Η Ομόνοια προσπάθησε να φτιάξει φάσεις και να δημιουργήσει παιχνίδι όμως δεν μπόρεσε να κερδίσει το κέντρο σε ένα ματς όπου είχε αρκετές μονομαχίες που αποπροσανατόλισαν κάπως τους ποδοσφαιριστές. Ο Δημήτρης Χριστοφή δεν μπόρεσε να έχει την απόδοση που είχε κόντρα στην ΑΕΚ, ο Ντάρμπισαϊρ σε κάποιες περιπτώσεις έδειχνε πολύ μόνος επιθετικά και ο Κλέϊτον που γενικά ήταν καλός έχασε κλασσική ευκαιρία πριν την μεγαλύτερη φάση του αγώνα, όπου ο αρχισκόρερ των πράσινων Ματ έχασε ευκαιρία από αυτές που …κατά γενική ομολογία δεν χάνονται.
Η ουσία είναι πως η Ομόνοια έχασε ένα παιχνίδι που έδειχνε να το ελέγχει, όμως που δεν κατάφερε να το διαχειριστεί μέχρι τέλους χωρίς τα μικρολαθάκια που έδωσαν την ευκαιρία στην ΑΕΛ να διπλασιάσει τις νίκες της απέναντι στους “αιώνιους”.
Λαθάκια προσωπικά πιστεύω πως έκανε και ο προπονητής της Ομόνοιας με τις αλλαγές και πάλι να μην είναι και τόσο αντιληπτές από το κοινό… και σε τελική ανάλυση να μην βοηθούν τους πράσινους.
Ο Χριστοφή έμεινε από δυνάμεις, αντί αυτού βγήκε ο Κλέιτον, και όταν η Ομόνοια έπρεπε να παίξει τα ρέστα της στο τέλος η απάντηση του Κάρβερ ήταν να ρίξει στο παιχνίδι κόφτη(Φυλακτού) και όχι έναν επιθετικό(Αγκάγιεφ, Ρουσιά που στα τελευταία παιχνίδια δεν φαίνεται να υπολογίζονται). Όλες αυτές οι λεπτομέρειες ίσως να καθόρισαν το χθεσινό ντέρμπι που μένει στο παρελθόν.
Από σήμερα το μυαλό πάει στο ντέρμπι με τον ΑΠΟΕΛ, εκεί όπου υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι για να ζεστάνει εκ νέου τον κόσμο της η Ομόνοια. Κι αυτό θα γίνει με εμφάνιση ανάλογη του ματς κόντρα στην ΑΕΚ και όχι παιχνίδι «κλεφτοπόλεμου» όπως το χθεσινό.
