Οι αυτοκαταστροφικές τάσεις έκαναν ξανά την εμφάνισή τους στην Ομόνοια…
Δεν είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που οι «πράσινοι» χαλούν ότι χτίζουν. Με διαφορετικούς προπονητές, διαφορετικούς παίκτες το σκηνικό παραμένει ίδιο. Εκεί που κάνει 2-3 καλά και ο κόσμος αρχίζει να το πιστεύει, έρχονται οι… αναποδιές.
Η φετινή χρονιά είχε εξ’ αρχής σκαμπανεβάσματα, λογικό αφού υπήρχε νέος προπονητής, νέο ρόστερ και λίγος χρόνος να δουλευτεί, μιας και υπήρχαν νωρίς αγωνιστικές υποχρεώσεις.
Εκεί που ο κόσμος άρχισε να το εμπεδώνει και να μην περιμένει κάτι καλύτερο, ήραν ιθ τρεις μαζεμένες νίκες να… ανοίξουν τις ορέξεις. 3-1 εντός τον Άρη, 1-0 εκτός της ΑΕΖ και κυρίως, 2-1 εντός την πρωτοπόρο και αήττητη μέχρι τότε ΑΕΚ.
Η Ομόνοια έδειχνε να φορμάρεται, πήρε το πρώτο ντέρμπι και ακολουθούσαν άλλα δύο συν μια δύσκολη έξοδο. Εννέα διεκδικήσιμοι βαθμοί, με προοπτικές απόλυτου και με τελικό συντελεστή τον ένα μόλις. Ήττα από την ΑΕΛ με 1-0, ήττα από το ΑΠΟΕΛ με 4-1, ισοπαλία 2-2 με τον Ερμή του οποίου προηγήθηκε με 2-0 μέχρι τις καθυστερήσεις.
Και επιστρέφουμε ξανά στο συνηθισμένο για τους φίλους του «τριφυλλιού» κρύο – ζέστη…
