Επιθετικά δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα, αμυντικά είναι φορές που πελαγοδρομεί. Αυτή είναι η εικόνα της Ομόνοιας από το ξεκίνημα της σεζόν και η ευθύνη αγγίζει τόσο το επίπεδο του σχεδιασμού (Νταμπίζας) όσο και το επίπεδο της εκτέλεσης (Κάρβερ).
Στην "Αρένα" δεν είδαμε κάτι διαφορετικό. Πολλά αμυντικά λάθη, τέσσερα γκολ παθητικό και ένα σημαντικό ματς πεταμένο στον κάλαθο των αχρήστων.
Ανάμεσα στις ευθύνες, όμως, που έχει ο Κάρβερ δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει και την ατυχία του Άγγλου. Την ατυχία της Ομόνοιας δηλαδή, γιατί δεν έχει να κάνει με προσωπικό επίπεδο. Ο Κάρι Άρνασον ήρθε για να σουλουπώσει την άμυνα ως ένας πολύ καλός παίκτης, έπαιξε ενάμιση ματς και τραυματίστηκε. Την ίδια ώρα έφυγε και ο Όρσουλιτς...
Τι να κάνει και ο Κάρβερ (και ο όποιος "Κάρβερ" ήταν στον πάγκο); Με ότι έχει προσπαθεί ν' αντεπεξέλθει ο άνθρωπος. Προφανώς έχει ευθύνες αλλά και οι συγκυρίες δεν ήταν μαζί του...
