Θεμιτές οι αναλύσεις ή η κριτική που ασκείται αλλά πολλές φορές χρειάζεται να μην έχεις γκίνια για να πετύχεις. Σίγουρα η επαναλαμβανόμενη σύμπτωση στο τέλος παύει να είναι, όμως η αλήθεια είναι πως την Ομόνοια την κατατρέχει η ατυχία-γκινια (…όπως θέλετε πείτε το) τα τελευταία χρόνια.
Αφήνοντας στην άκρη τον αστάθμητο παράγοντα διαιτητικά λάθη (και αυτά σαφώς επηρεάζουν) είναι σημαντικό για μια ομάδα το μικρό της λάθος και την κακή της εμφάνιση σε μερικά ματς να μην την πληρώνει χάνοντας τζάμπα βαθμούς.
Σίγουρα θα ισχυριστεί κάποιος φτιάξε ομάδα να υπερβληθείς όλων των δυσκολιών, όμως και πάλι το στοιχείο της τύχης όταν οι ''πράσινοι'' το έχουν ανάγκη ώστε να παίξει ρόλο απουσιάζει.
Το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό λοιπόν συγκαταλέγεται μέσα σε αυτά τα παιχνίδια αφού το συγκρότημα του Πάμπου Χριστοδούλου θα μπορούσε έστω να κρατήσει το ισχνό 1-0 και πάρει τους τρεις βαθμούς κοιτώντας παραπέρα.
Η επόμενη μέρα σε κάθε περίπτωση έχει φέρει απογοήτευση όμως σε σχέση με προηγούμενες προσπάθειες παραιτείται ότι όλοι πιστεύουν πως κάτι αλλάζει και κτίζεται. Όλα αυτά πάντα με τα υπάρχοντα δεδομένα μιας και με τον Ερμή πάει πολύ να προκύψουν νέες απώλειες. Γι’ αυτό λοιπόν όπως λέμε και στην ποδοσφαιρική αργκό είναι 1948 λόγους το πιο σημαντικό ματς μέχρι το επόμενο…
