Αρκετές φορές θίξαμε με αρνητικά σχόλια την αμυντική λειτουργία της Ομόνοιας.
Αυτό έγινε σε παιχνίδια που δεν αντέδρασε σωστά σε πίεση αντιπάλων της και δέχθηκε αρκετές φάσεις, που έφεραν και γκολ (πχ Ερμής, Πάφος, Αλκή).
Το παιχνίδι με την Ανόρθωση, το οποίο μοιάζει και με αυτό κόντρα στον Ολυμπιακό, είναι τέτοιο που δεν επιτρέπει σε τέτοιου είδους σχόλια.
Για ποια ανασταλτική λειτουργία να μιλήσουμε όταν μπαίνουν τέτοια γκολ; Τέτοια γκολ – δώρα από ατομικά λάθη δεν έχουν να κάνουν με την γενική λειτουργία μιας ομάδας. Μια αμυντική λειτουργία που στο Σαββατιάτικο παιχνίδι με την Ανόρθωση ήταν σε μεγάλο βαθμό εξαιρετική, καταφέρνοντας να κρατήσουν μακριά από ευκαιρίες την πρωτοπόρο (μέχρι να αρχίσει η αγωνιστική) ομάδα.
Το γκολ στο 96’ ήρθε από απέλπιδα προσπάθεια, εκτέλεση κόρνερ και την γκέλα της χρονιάς απ’ τον Φελτχούιζεν. Κάτι παρόμοιο και κόντρα στον Ολυμπιακό, όταν επίσης ισοφάρισε στο φινάλε χωρίς να απειλήσει σε όλο το προηγούμενο παιχνίδι. Ξανά από τραγικό λάθος…
Πλέον είναι ξεκάθαρα θέμα μονάδων. Είτε υπάρχει ανεπάρκεια σε κάποιους, είτε δεν υπάρχει προσωπικότητα για να αντέξουν το βάρος της φανέλας.
Ο Ιανουάριος για προσθαφαιρέσεις αργεί, γι’ αυτό και ο Πάμπος Χριστοδούλου καλείται να… στύψει το μυαλό του και να βρει εκ των έσω λύσεις. Ακόμα και εκεί που φαινομενικά δεν υπάρχουν…
