Διακοπή υποχρεώσεων ια μια ομάδα που έχει αγωνιστικά θέματα ισούται με ευκαιρία για ενδοσκόπηση, δουλειά και φυσικά εφαρμογή πιθανών αλλαγών δίχως πίεση ώστε να επέλθει η ποθητή βελτίωση. Αυτό ισχύει απόλυτα στην περίπτωση της Ομόνοιας αφού ο Πάμπος Χριστοδούλου έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει σε όλες τις κατά τη γνώμη του απαραίτητες ενέργειες ώστε η ομάδα στο μέτρο του δυνατού να παρουσιαστεί βελτιωμένη στην συνέχεια του πρωταθλήματος.
Συγκυριακά, η επανέναρξη φέρνει τους πράσινους ν’ αντιμετωπίζουν τον αιώνιο αντίπαλο και αυτό από μόνο του αυτονόητα δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στο πως θα διαχειριστεί αυτό το διάστημα.
Ξέχωρα από το γενικό πλαίσιο των αμυντικών αδυναμιών, ένα θέμα είναι και η περίπτωση της θέσης του άσσου που προκύπτει ένα μεγάλο ερώτημα-δίλημμα… Προετοιμασία εδάφους ώστε να χρησιμοποιηθεί ο νεαρός Αντρέας Χριστοδούλου σ’ ένα παιχνίδι υψηλών απαιτήσεων ή στήριξη Πιτ Φελτχούιζεν με την ελπίδα βελτίωσης;
H απλή λογική λέει πως ό,τι και να πράξει κανείς σε τέτοιες περιπτώσεις είναι δίκοπο μαχαίρι. Δηλαδή, είτε με ρίσκο γίνεται μάγκας με τον μικρό να πιάνει την ευκαιρία από τα μαλλιά, είτε τον καίει αγωνιστικά-ψυχολογικά όπως λέμε στην ποδοσφαιρικό αργκό σε περίπτωση λάθους. Την ίδια στιγμή, στην επιλογή του Ολλανδού που είναι μικρότερο το ρίσκο υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να γίνει δέκτης κριτικής εάν ένα λάθος του πάλι ''σημαδέψει'' το ντέρμπι.
Πάντως, με βάση τον τρόπο σκέψης του κύπριου τεχνικού τα τελευταία χρόνια, σε μεγάλα ματς αποφεύγει τα μεγάλα ρίσκα. Άρα η στήριξη Φελτχούιζεν για ένα ακόμη ματς φαντάζει ως η επικρατέστερη κίνηση…
Όπως και να έχει, το τι θα γίνει θα διαφανεί λίγο πριν την σέντρα του ντέρμπι αιωνίων.
