Μπορεί στην Ομόνοια να τυγχάνει μεγάλης αποδοχής η προοπτική έλευσης επενδυτή ή για μερικούς το κεφάλαιο εταιρία να αποτελεί η μοναδική δίοδος προς την αναγέννηση σε όλα τα επίπεδα της ομάδας ωστόσο η αλήθεια είναι πως δεν είναι απλή υπόθεση.
Η ανακοίνωση μετάθεσης της Εκλογικής Συνέλευσης ουσιαστικά έδωσε για πρώτη φορά το επίσημο στίγμα ότι ναι… είμαστε δεκτικοί σε όλα τα ενδεχόμενα φτάνει να βρεθεί μια λύση.
Αυτό όμως που δεν προσμετρήθηκε και θα έχει το τίμημά του είναι πως σε κάθε σενάριο εν μέσο ενός ασφυκτικού οικονομικού πλαισίου (κριτήρια, οφειλές, αποφάσεις) δεν υπάρχουν χρονικά περιθώρια για κωλυσιεργία ή να πάει κάτι στραβά.
Από την μια μεριά είναι η επιλογή Νίκου Κατσουρίδη με τους υπέρμαχους, επιφυλακτικούς και τους αντιρρησίες, ενώ στην αντίπερα, το σενάριο επενδυτής με τον άφθαρτο Σταύρο Παπασταύρου να ηχεί ωραία στα αυτιά σαν προοπτική.
Με απλά λόγια, επί της ουσίας, η κουβέντα στην Ομόνοια πρέπει να επικεντρωθεί μόνο στο οικονομικό και ποια επιλογή μπορεί άμεσα να προσφέρει λύση χωρίς μέτρα λιτότητας, χωρίς κουρεμένους προϋπολογισμούς και χωρίς μιζέρια.
-Ακόμη και ο Μπιλ Γκέιτς να έρθει που έχει την δυνατότατα να αγοράσει και την Κύπρο άμα γουστάρει, για να επενδύσει πρέπει πρώτα να μελετήσει με κάθε λεπτομέρεια. Άκόμη πρέπει γραπτώς να ξεκαθαρίσουν οι προθέσεις του. Επίσης να τεθούν παράμετροι όπως η προοπτική, όροι, ντιρεκτίβες μελών, ρήτρες αποχώρησης, τρόπος σύνθεσης μετοχών, διαχείριση εγκαταστάσεων, τηλεοπτικών, ακαδημιών κτλ.
Αυτό χρειάζεται τουλάχιστον έναν χρόνο διαδικασίες με πάντα πιθανό το ενδεχόμενο πριν μπει ρευστό στα ταμεία κάτι να ναυαγήσει. Στο διάστημα αυτό ο σύλλογος πρέπει όμως να μην είναι ακέφαλος και να μπορεί να είναι σε θέση να λειτουργεί. Κακά τα ψέματα δεν είναι απλή υπόθεση.
Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο μια καλή-επιτυχημένη διοίκηση είναι άμεσα συνδεμένη με την οικονομική ευμάρεια που προσφέρει (συνάγεται αγωνιστικές επιτυχίες). Τόσο απλό…
Επομένως είτε ο πρόεδρος λέγεται Κωστής, Γιαννής, Μπιλ ή Τζον, είτε το μοντέλο είναι μετοχικό ή λαϊκό ποσώς ενδιαφέρει έναν αγνό οπαδό.
