Σε δυο μέρη μπορεί να χωριστεί η εμφάνιση της Ομόνοιας το βράδυ του Σαββάτου στο "Δασάκι": Στο πρώτο και στο δεύτερο ημίχρονο. Η διαφορά, βέβαια, δεν είχε απλά να κάνει με την αλλαγή ημιχρόνου, αλλά με την αλλαγή του Ασίς.
Ο Πορτογάλος αποχώρησε με ενοχλήσεις στην ανάπαυλα και η δουλειά που έκανε στο γήπεδο... φάνηκε ακόμα περισσότερο όταν πλέον δεν την έκανε. Όλοι το ξέρουν πως άλλος παίκτης με τα χαρακτηριστικά του δεν υπάρχει στο "τριφύλλι". Αυτοί που δεν το ήξεραν, θα το κατάλαβαν μετά το ματς με τον Ερμή.
Η Ομόνοια στην "επανάληψη" ήταν κομμένη στα δυο αφού πλέον η δημιουργία από τον άξονα ήταν αναιμική. Η θέληση και τα τρεξίματα διατηρήθηκαν, όμως έλειψαν οι κάθετες μπαλιές και εκείνο το έξτρα που μπορεί να δώσει ο Ασίς με την διορατικότητά του.
Βέβαια η εξήγηση της απώλειας δεν εξαντλείται στον τραυματισμό του Ασίς. Ήταν και ο Ποτέ που αυτή την φορά δεν μπόρεσε να τελειώσει τις 2-3 καλές φάσεις που του παρουσιάστηκαν αλλά και ορισμένα άλλα, όπως η έλλειψη βοήθειας από τους Σκέμπρι, Ρούμπιο, Κιρμ και Φοφανά στους οποίους είχε πλέον φορτωθεί η περισσότερη ευθύνη της δημιουργίας αλλά και του τελειώματος των φάσεων.
Για να κλείσουμε... η Ομόνοια σαφώς και δεν ήταν κακή στο "Δασάκι". Απλά υστέρησε σε σχέση με τις προηγούμενες εμφανίσεις, πλήρωσε μια αδράνεια στην άμυνα αλλά και τις χαμένες ευκαιρίες και όλα αυτά πολύ φυσιολογικά οδήγησαν στην απώλεια.
