Στην ιστοσελίδα sport24.gr μίλησε ο Τόνις Κωνσταντινίδης αναφορικά με την εμπειρία του στην Εθνική Αλβανίας και γενικότερα στο εξωτερικό ως Κύπριος προπονητής...
Θέμα ρατσισμού...
"Το μπάσκετ της Κύπρου δεν δυνατό, ούτε διαδεδομένο. Πως να πείσεις κάποιον να σε εμπιστευτεί; Πως να σε προτιμήσει από έναν Έλληνα, έναν Σέρβο ή έναν Ισπανό; Ήταν φυσιολογικό αυτό. Οπότε όταν παρουσιάστηκε η ευκαιρία έπρεπε να την αρπάξω από τα μαλλιά. Όταν πήγα στη Ρουμανία με υποδέχτηκαν καλά, αλλά ήταν ξεκάθαρο ότι υπήρχε καχυποψία. Είναι καλός; Δεν είναι;. Όταν ήρθαν τα αποτελέσματα, όχι μόνο δεν ένιωσα ρατσισμό, αλλά το αντίθετο. Εκείνο που κρατάω από τη Ρουμανία και δεν θα το ξεχάσω μέχρι να πεθάνω, είναι ο τρόπος με τον οποίο οι Ρουμάνοι προπονητές που έδειχναν την εκτίμηση τους για την επιτυχία μας στην Ευρώπη. Θεωρούσαν ότι το αποτέλεσμα του Κωνσταντινίδη με μια ρουμανική ομάδα, βοηθάει όλο το ρουμάνικο μπάσκετ και κατ' επέκταση και τους Ρουμάνους προπονητές. Σ' αυτό το θέμα ένιωσα τον ρατσισμό στην δική μου τη χώρα. Όχι εκεί. Στην Κύπρο είμαστε λίγο ζηλιάρηδες με την επιτυχία του άλλου. Στη Ρουμανία ήταν ακριβώς το αντίθετο. Παλιά ήμουν ο Κύπριος Κωνσταντινίδης. Τώρα είμαι ο Κωνσταντινίδης ο προπονητής. Κύπρος, Ρουμανία, Κόσοβο. Τον περισσότερο ρατσισμό τον γνώρισα στην Κύπρο".
Από την Ρουμανία στο Κόσοβο
"Η Σίκαλι είναι ένα τεράστιο σωματείο με χιλιάδες κόσμου πίσω της. Καμία σχέση με την Ενέρτζια. Υπεραγαπούν το μπάσκετ στα επίπεδα της Λιθουανίας για παράδειγμα. Έχουμε λανθασμένη άποψη. Κι εγώ την είχα πριν έρθω εδώ. Είναι εντελώς διαφορετικά τα πράγματα από ότι έχουμε στο μυαλό μας. Η Πρίστινα είναι σαν μικρές Βρυξέλλες, είναι εδώ το ΝΑΤΟ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, Αμερικάνοι, Ιταλοί. Είναι μεν μουσουλμάνοι, αλλά δεν είναι φανατικοί. Αν υπάρχει θέμα δεν είναι με τη θρησκεία. Δεν τους πειράζει ο Χριστιανός, ίσως περισσότερο να τους πειράζει το Ελληνοκύπριος, επειδή αισθάνονται Αλβανοί".
Το μπάσκετ του Κοσόβου
"Γενικά είναι φανατικοί και εκδηλωτικοί. Με αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή. Είχα και τα αποτελέσματα, αλλά να πω την αλήθεια δεν περίμενα την αναγνώριση στο πρόσωπο μου σ' αυτό το βαθμό. Το πρόβλημα της ομάδας ήταν κυρίως ψυχολογικό πριν έρθω. Και φτάσαμε να κάνουμε 20 νίκες σε 20 παιχνίδια. Ήμουν επιφυλακτικός γιατί είχαν να πάρουν μέρος τρία χρόνια σε επίσημο επίπεδο. Αγωνιστικά υπάρχουν αρκετοί παίκτες διασκορπισμένοι στην Ευρώπη. Το επίπεδο τους μπορώ να πω ότι είναι καλό. Δεν είναι βέβαια τόσο ώστε να προκριθούν στην τελική φάση, καθώς στον όμιλο μετέχουν η Γεωργία και το Μαυροβούνιο, αλλά είναι καλό. Η βάση της ομάδας θα είναι παίκτες από το εξωτερικό και ορισμένοι ταλαντούχοι νεαροί από την εγχώρια λίγκα. Ο στόχος είναι μακροπρόθεσμος και στο μέλλον θα δουλέψω και με τις μικρές Εθνικές".
Ένας Ελληνοκύπριος στην εθνική Αλβανίας;
"Δεν έπαιξε ρόλο αυτό. Το μπάσκετ το αφήνω έξω από πολιτικές καταστάσεις. Είναι η ζωή μου, η δουλειά μου. Δεν θεωρώ ότι η πολιτική έχει σχέση με το μπάσκετ. Δεν το σκέφτηκα ποτέ έτσι. Ως λαός έχουν έντονο το εθνικιστικό στοιχείο, αλλά ξέρεις τι, αν θεωρήσουν ότι είσαι μαζί τους, σε βλέπουν σαν δικό τους. Εμένα με βλέπουν ως τον προπονητής τους, όχι ως ξένο. Μέχρι να φτάσω στο ξενοδοχείο στα Τίρανα άκουσα 15 Έλληνες να μιλάνε. Ρώτησα και έμαθα ότι υπάρχουν πολλές επιχειρήσεις εκεί. Για να επιστρέψω στο σπίτι μου πηγαίνω οδικώς στη Θεσσαλονίκη. Εμείς έχουμε φτάσει σε σημείο να τσακωνόμαστε στα σύνορα και βλέπεις τους Σκοπιανούς να πηγαίνουν στη Χαλκιδική και τα καζίνο στα Σκόπια να είναι γεμάτα Έλληνες. Τι να λέμε τώρα; Στην Γευγελή όλες οι πινακίδες των αυτοκινήτων είναι ελληνικές. Ο αθλητισμός έχει ξεπεράσει την πολιτική. Βλέπουμε για παράδειγμα Έλληνες να αγωνίζονται και να προπονούν στην Τουρκία. Πάνε αυτά πέρασαν. Τα διαχωρίζω. Για παράδειγμα φέτος με ρώτησαν σε μια συνέντευξη Τύπου για το ότι η Κύπρος δεν αναγνωρίζει το Κόσοβο. 'Δεν με ενδιαφέρει' τους είπα, 'μη με ρωτάτε για πολιτικά'. Εγώ είμαι, το εκτιμώ και το απολαμβάνω. Δεν μπορώ να λύσω τα προβλήματα του κάθε πολιτικού. Υπάρχει τόση υποκρισία στην πολιτική, που αρνούμαι να ασχοληθώ".
