Επιστολή στην ιστοσελίδα μας, www.kerkida.net απέστειλε φίλη αναγνώστρια, η οποία αναφέρεται στην παρουσία του σε ένα ποδοσφαιρικό αγώνα, όπου στο τέλος τα όσα είδε του προκάλεσαν θυμό, οργή, ντροπή.
Αναλυτικά:
Αφορμή της συγγραφής του άρθρου αυτού, στάθηκε η παρουσία μου σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα..
«Θυμός, οργή, ντροπή. Για τον τόπο μου, για μένα, για όλα.
Μιλώντας για τη σημασία της λέξης ‘ομάδα’, εννοούμε πρωτίστως πνεύμα συνεργατικότητας και συλλογικότητας. Γιατί ομάδα δεν είναι μόνο οι παίκτες ή οι αγωνιζόμενοι, είναι κι όλοι οι υπόλοιποι που καταβάλουν προσπάθεια για την κάθε ομάδα.
Γιατί σε όλες τις χώρες του κόσμου, οι άνθρωποι παρακολουθούν το άθλημα που αγαπούν ήρεμα, χωρίς επεισόδια, και στον δικό μου τόπο να ακούω τίποτε άλλο παρά μόνο βρισιές; Βρισιές, φωνές, βρισιές! Για τον αγωνιζόμενο, για την μητέρα του, τον πατέρα του, τη γυναίκα του, τα παιδιά του, ΟΛΑ! Πόση ξεφτίλα μπορεί να υπάρχει; Πόση ηδονή μπορεί να λαμβάνουν κάνοντας αυτά; Είναι ηδονή; Ή απλώς ξεσπούν εκεί για τα δικά τους προβλήματα;
Κύριοι Οπαδοί, Κύριοι Φίλαθλοι, Αγαπητά Συμβούλια, σας έχουν πάρει πλέον χαμπάρι. 'Έχετε χάσει την μπάλα'. Τελικά, ο ρατσισμός, δεν αφορά μόνο τη θρησκεία και το χρώμα. Τελικά ο ρατσισμός μπορεί να είναι δίπλα μας· αν το σπίτι σου είναι πιο μακριά απ’ το δικό μου. Ασκείτε ρατσισμό, ακόμη και στους ντόπιους αθλητές. Σας κάνουν περήφανους άραγε; Έχετε το γνώθι σ’αυτώ;
Μάλλον, Κύριοι, κοιμάστε τον ύπνο του δικαίου έχοντας βαθιά μεσάνυχτα. Ψάχνετε τα λάθη εκεί που δεν υπάρχουν, ενώ τα λάθη είστε εσείς οι ίδιοι. Πόσο ακόμη μπορείτε να ισοπεδώσετε τον τόπο σας και τους ανθρώπους που παλεύουν για σας, για μας;
Ναι, Κύριοι! Είστε κι εσείς μια από τις αιτίες που εξαθλίωσαν τον τόπο μας. Είστε κι εσείς μια από τις αιτίες που διώχνετε τη νεολαία κι υποχρεώνεται τους ανθρώπους να ψάξουν τη μοίρα τους αλλού! Είστε κι εσείς μια απ’ τα ίδια.
Θεωρείτε τους εαυτούς σας μεγάλους και τρανούς, αλλά ξέρετε τι; Είστε τόσο μικροί! 'Κύριοι'. Ούτε η ειρωνεία της λέξης αυτής δε σας αρμόζει. Πιάνετε στα χέρια σας διαμάντια και τα κάνετε κάρβουνα! Όχι, μόνο με πράξεις, αλλά και με λόγια. Και τα λόγια να ξέρετε είναι πιο σκληρά.
Συγχαρητήρια, 'Κύριοι'. Συνεχίστε έτσι.
Το φαίνεσθαι είναι φαίνεσθαι. Και να θυμάστε τούτο: στην κορυφή είναι εύκολο να ανέβεις, αλλά δύσκολο να κρατηθείς· στην κορυφή, μένουν μόνο αυτοί που αξίζουν».
[Α.Λ.]
