Τα κοινά που ενώνουν Zinedine Zidane και Ronaldo φαίνεται να ξεπερνούν την ποδοσφαιρική τους ιδιότητα. Γιατί μπορεί και οι 2 να αποτέλεσαν ποδοσφαιρικούς σταθμούς – μνημεία στην ιστορία του αθλήματος, μπορεί να υπήρξαν συμπαίκτες, μπορεί να σε άφηναν με το στόμα ανοιχτό σε κάθε τους ενέργεια, αλλά ήταν και είναι συμπαίκτες και στην ανθρωπιά.
Συγκεκριμένα, ο Γάλλος και ο Βραζιλιάνος αποτελούν πρεσβευτές καλής θελήσεως του αναπτυξιακού προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών (UNDP) και οργανώνουν από το 2003 μέχρι και σήμερα ποδοσφαιρικά παιχνίδια εναντίων της φτώχειας. Συνολικά έχουν καταφέρει να εκκινήσουν 11 από αυτά τα παιχνίδια και να μαζέψουν 11 εκατομμύρια ευρώ.Το τελευταίο παιχνίδι ήταν αφιερωμένο στις χώρες που κτυπήθηκαν από τον ιό έμπολα, με τον Ronaldo να δηλώνει ευτυχής που αποτελεί μέρος ενός τέτοιου ανθρωπιστικού προγράμματος και τον Zidane να αναφέρει ότι ο ιός θα υπάρχει μέχρι να εξαφανιστεί και το τελευταίο κρούσμα.Ο ιός αυτός απειλεί τις προσπάθειες εκατομμυρίων ανθρώπων να ζήσουν μια κανονική ζωή, ειδικά σε χώρες που μόλις πρόσφατα έχουν ξεφύγει από συγκρούσεις και πολιτική ανασφάλεια. Οι κοινωνικό – οικονομικές επιπτώσεις του ιού φαίνεται πως θα κρατήσουν για πολύ ακόμα, αν και ο ιός έχει περιοριστεί, ειδικά σε χώρες όπως Γουινέα, Λιβερία και Σιέρα Λεόνε. Κάθε οικονομική βοήθεια ωστόσο είναι αναγκαία. Τα μεγαλύτερα ποσά από τα 11 μέχρι στιγμής παιχνίδια κατά της φτώχειας, έχουν μαζευτεί το 2003 στην Ελβετία που αποτέλεσε και το πρώτο παιχνίδι του προγράμματος, όπου μαζεύτηκαν 1,000,000 ευρώ, και το 2010 όπου σε Πορτογαλία και Ελλάδα μαζεύτηκαν συνολικά 1,300,000 ευρώ για την Αϊτή και το Πακιστάν.Δείτε τα στιγμιότυπα από το παιχνίδι εναντίον της φτώχειας που έγινε στην Ελλάδα το 2010:
Το είπαμε και το ξαναλέμε. Το ποδόσφαιρο, δεν είναι απλά ένα άθλημα. Είναι κάτι περισσότερο. Είναι ζωή. Ίσως μερικές φορές να ξεφεύγει από τα όρια του αθλήματος, γι’ αυτό όμως δεν ευθύνεται το ίδιο το ποδόσφαιρο. Γιατί μέσα από το ποδόσφαιρο κανείς μαθαίνει το σεβασμό, την ηθική, τη συνεργασία, την ομαδικότητα. Μαθαίνει να είναι ταπεινός, μαθαίνει να χάνει, μαθαίνει να προσπαθεί. Ότι δηλαδή χρειάζεται να μάθει κάποιος και για την ίδια τη ζωή. Γι’ αυτό και βλέπουμε αστέρες του ποδοσφαίρου να αποτελούν πλέον πρεσβευτές καλής θελήσεως σε τέτοια ανθρωπιστικά προγράμματα.
