Ο μεγάλος Νίκος Καζαντζάκης προτρέπει: «Αν μπορείς, Ψυχή, ανασηκώσου απάνω από τα πολύβουα κύματα και πιάσε μ΄ ένα κλωθογύρισμα του ματιού σου όλη τη θάλασσα. Κράτα καλά τα φρένα σου να μη σαλέψουν. Κι ολομεμιάς βυθίσου πάλι στο πέλαγο και ξακλούθα τον αγώνα». Είναι και η εικόνα του Παύλου Κοντίδη, να αποτυπώνει τη δική του πάλη με τα κύματα… Να κλωθογυρίζει τη ματιά του σε όλη τη θάλασσα κι ύστερα να βυθίζεται ξανά στο πέλαγος και να εξακολουθεί τον αγώνα του με πίστη. Ωσπου να φτάσει στο τέρμα νικητής και να χαρεί το μετάλλιό του. Ετσι κι εμείς, οι απλοί άνθρωποι τούτου του τόπου… Στην πάλη με τα κύματα που ξανά ορθώνονται μπροστά μας, να κρατήσουμε και να κρατηθούμε… Η νίκη και το μετάλλιο μας, θα είναι η ζήση της ίδιας της πατρίδας μας…
