Γράφει ο Σάββας Κοσιάρης
Περίπλοκα και παράξενα τα συναισθήματα με τα οποία κάθε φορά δεχόμαστε τούτη την ημέρα...Μαζί με την ανεξαρτησία και η κατοχή...Μαζί με τη χαρά και την περηφάνια που γίναμε κράτος, η λύπη και ο προβληματισμός για την μοιρασμένη χώρα μας...
Μεγαλώσαμε μαζί με τη Δημοκρατία μας, κουβαλώντας βάρη πολλά... Δικά της και δικά μας...Πιο πολύ από αυτά, όμως, τούτη την ώρα, πρέπει να μας βαραίνει το αύριο...Να μην αφήσουμε στα παιδιά μας ένα δυσοίωνο μέλλον… Το δικό τους και της Κύπρου...
Κι αν καταφέρουν αυτά να αγαπήσουν και προπαντός να σεβαστούν την πατρίδα περισσότερο από εμάς, ίσως να υπάρχει η ελπίδα...
