Ο καλός συνάδελφος Ανδρέας Λαζανίτης στέλνει τις ευχές του για Καλή Ανάσταση με ένα... επίκαιρο.
Ιούδες...
Συνάδελφε, αγαπητέ και ... άκρως συμπαθή...
σήμερ' ο εσταυρωμένος -τι χαρά! - θ' αναστηθεί,
και θ' ακούμε εκ στομάτων και μεγάλων και μικρών,
"Ω τι θαύμα!!! Ανεστήθη ο Χριστός μας εκ νεκρών!"
Και θ' ανάβουν αστεράκια και θα ρίχνουνε κροτίδες,
να τρομάζουν οι κυρίες κι οι μικρές οι δεσποινίδες
που θα πάν' στην εκκλησία, με σατέν και με βελούδα
και θα κάψουν φίλτατε μου, στη φωτιά, και τον Ιούδα!
Είναι βλέπεις μια συνήθεια κι ένα έθιμο του τόπου,
για να τιμωρούν τη μνήμη του προδότη του ανθρώπου...
του φιλάργυρου κι αχρείου, για την πράξη τη φτηνή
που κρεμάστηκε στο τέλος, με σαπούνι και σχοινί!
Όμως φίλοι, συλλογιέμαι: "Στη δική μας τη γενιά,
για τους σύγχρονους ... Ιούδες, δεν υπάρχουνε σχοινιά;;;"
Με τις ευχές μου για Καλή Ανάσταση!
