Ο Πεπ Γκουαρντιόλα από τον πάγκο της Μπάγερν κέρδισε την μεγάλη του αγάπη (3-2), όμως οι Καταλανοί χάρη σε δύο γκολ του Νεϊμάρ θα αγωνιστούν σε τελικό Champions League για τέταρτη φορά την τελευταία δεκαετία.
Τρία γκολ ήθελε για (να έχει ελπίδες για) την μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία των… ανατροπών. Τα βρήκε! Ο Πεπ Γκουαρντιόλα έσπασε το κεφάλι του, έστυψε το μυαλό του και όντως βρήκε τρόπο χωρίς Ριμπερί, χωρίς Ρόμπεν, χωρίς ένα σωρό κόσμο να κάνει την Μπάγερν να σκοράρει κι αυτή τρία γκολ στην Μπαρτσελόνα, όπως και οι Καταλανοί στο πρώτο ματς. Αυτό από μόνο του συντελεί κατόρθωμα πρώτου βαθμού.
Ουδείς άλλος φέτος κατάφερε σε 90 λεπτά να κάνει τους «μπλαουγκράνα» να μοιάζουν τόσο… λίγοι στο γήπεδο. Κανείς δεν έβγαλε φέτος τόσες πολλές καθαρές φάσεις απέναντι στον Μέσι και την παρέα του, καμία ομάδα δεν είχε 20+ τελικές απέναντι της. Αυτά όλα είναι πράγματα δύσκολα, μα εφικτά. Αυτό που ήταν πέρα από τις ανθρώπινες δυνατότητες ήταν να κρατήσει η Μπάγερν την Μπαρτσελόνα στο μηδέν. Αυτό, όχι ο Γκουαρντιόλα μα ούτε ο Θεός ο ίδιος, δεν θα μπορούσε να το καταφέρει.
Αρκούσαν δύο στιγμές ποίησης εν κινήσει (poetry in motion) από την τριπλέτα MSN και δύο κυνικά τελειώματα από τον Νεϊμάρ (15’,29’) ώστε να κριθούν όλα. Ο Πεπ Γκουαρντιόλα κέρδισε την μεγάλη του αγάπη (3-2), όμως η Μπαρτσελόνα πήρε το πρώτο εισιτήριο για τον τελικό της 6ης Ιουνίου στο Βερολίνο, τον τέταρτο τελικό της την τελευταία δεκαετία για μία ομάδα που σφραγίζει την εποχή της με το ποδόσφαιρο της.
Δεν ήταν κυριαρχική, ούτε καταιγιστική, όπως συνηθίζει. Στην πραγματικότητα, η Μπαρτσελόνα εμφανίστηκε στο γήπεδο μόνο για ένα τέταρτο. Αυτό την καθιστά την κορυφαία ομάδα. Το γεγονός ότι παίζει όσο χρειάζεται, όταν χρειάζεται, όπου χρειάζεται. Κάποιοι άλλοι μπορεί να λύγιζαν από το άγχος αν έβλεπαν τον αντίπαλο τους να βάζει από νωρίς βάσεις ανατροπής (7’, 1-0) με την κεφαλιά του Μπενάτια. Η Μπαρτσελόνα όμως έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα από κάθε άλλον. Έπαιξε την μπάλα της.
Αυτό που κάνει τους Καταλανούς απρόβλεπτους είναι η εναλλαγή ρόλων. Ο Μέσι έβγαλε την ταμπέλα του εκτελεστή, τραβήχτηκε σχεδόν στην σέντρα, πήρε την άμυνα πάνω του και από αυτόν ξεκίνησαν τα δύο γκολ. Ο Λουίς Σουάρες από ένας κυνικός finisher, στην Μπαρτσελόνα έγινε ένας παίκτης που τρέχει στον κενό χώρο και από τα πόδια του έρχονται οι δύο ασίστ, για τον Νεϊμάρ (15’,29’) που με δύο απλά τελειώματα κάνει το 1-2 και τελειώνει την υπόθεση πρόκριση από το ημίωρο. Ο Μέσι (10) και Νεϊμάρ (9) έγιναν το πρώτο ζευγάρι συμπαικτών που πετυχαίνει +9 γκολ στην ίδια σεζόν στο Τσάμπιονς Λιγκ, κάτι που αποδεικνύει ότι η ισχύς της Μπαρτσελόνα προκύπτει… εν τη ενώσει.
Θα ήταν κρίμα για αυτή την Μπάγερν που έκανε 20+ τελικές να μην έχει κάτι να θυμάται. Κρίμα και για τον κόσμο της που ξελαρυγγιάστηκε για 90 λεπτά κι ας είχαν κριθεί όλα. Στο πρώτο ημίχρονο ο Τερ Στένγκεν έκοψε στην Μπάγερν τα φτερά σε πολλές περιπτώσεις. Στην επανάληψη δεν μπορούσε να κάνει τίποτα στις προσπάθειες των Λεβαντόφσκι (59’) και Μίλερ (74’). Έτσι έπρεπε να γίνει. Η καλύτερη ομάδα κέρδισε την ρεβάνς (3-2), όμως η καλύτερη ομάδα στο ζευγάρι προκρίθηκε στον τελικό της 6ης Ιουνίου.
Μπάγερν Μονάχου: Νόιερ, Ραφίνια, Μπενάτια, Μπόατενγκ, Μπερνάτ, Λαμ (68' Ρόντε), Αλόνσο, Τιάγο, Σβάινσταϊγκερ (87' Μαρτίνεζ), Μίλερ (87' Γκέτσε), Λεβαντόφσκι
Μπαρτσελόνα: Τερ Στέγκεν, Άλβες, Πικέ, Μασεράνο, Άλμπα, Μπούσκετς, Ράκιτιτς (72' Μαθιέ), Ινιέστα (75' Τσάβι), Νεϊμάρ, Μέσι, Σουάρεζ (46' Πέδρο)
Κίτρινες: Ραφίνια, Τιάγο, Λεβαντόφσκι, Αλόνσο, Ρόντε / Ράκιτιτς, Πέδρο
Ο MVP: Μπορεί να μην έβγαλε όλο το ματς, μπορεί να μην σκόραρε, αλλά οι κινήσεις του Λουίς Σουάρες στον κενό χώρο δίχως μπάλα και οι δύο πάσες πάρε-βάλε προς τον Νεϊμάρ έκαναν την διαφορά. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι ο Ουρουγουανός προσαρμόστηκε σε ένα στυλ χωρίς η μπάλα να περνάει από τα πόδια του και εξακολουθεί να κάνει την διαφορά λέει πολλά. Χωρίς αυτόν στην επανάληψη, η Μπαρτσελόνα δεν ξανάκανε φάση…
Ο Αόρατος: Ο Λεβαντόφσκι του πήρε τις περισσότερες μάχες, είχε μόνο μία κερδισμένη εναέρια μάχη, μόλις δύο κλεψίματα, είναι στο τηλεοπτικό πλάνο σε όλα τα γκολ (σε παθητικό ρόλο) και δεν έκοβε ούτε με… βαλέ. Ο Ζεράρδ Πικέ θα θέλει να ξεχάσει αυτό το βράδυ.
Η Στιγμή: Είναι αυτός που του γέμισε το κεφάλι σκοτούρες τις τελευταίες εβεδομάδες. Αυτός που εξέθεσε το πλάνο του, αυτός που έκανε την διαφορά, αυτός που δίνει λαβή για να αμφισβητηθεί το έργο του στην Μπάγερν. Κι όμως στην ανάπαυλα, ο Πεπ Γκουαρντιόλα πήγε και αγκάλιασε τον Λιονέλ Μέσι. Μεγαλείο…
Η Ιστορία: Δεν πρόκειται να το ξεχάσει ποτέ. Αισθάνθηκε αδικημένος. Εντάξει, ο Νόιερ είχε καπαρωμένη την θέση του βασικού τερματοφύλακα στην αποστολή για το Μουντιάλ, αλλά δεν χωρούσε ούτε ως τρίτος; Ο Μαρκ-Αντρέ Τερ Στένγκεν το φέρει βαρέως που έχασε ένα μετάλλιο Παγκόσμιου πρωταθλητή και μέσα στο Μόναχο με δύο εκπληκτικές αποκρούσεις στην καλύτερη του εμφάνιση με τα γάντια της Μπαρτσελόνα απέδειξε ότι μπορεί να λογίζεται ως νούμερο 2 στην «νασιονάλμανσαφτ».
