Μετά από δύο σερί «σφαλιάρες» στο πρωτάθλημα από Λίβερπουλ και Άρσεναλ, η Τσέλσι επέστρεψε στις νίκες, καθώς επικράτησε εκτός έδρας επί της Χαλ με 0-2.
Το χρειαζόταν όπως χρειάζεται ένα ποτήρι νερό κάποιος που περιπλανιέται στην Σαχάρα εδώ και 3 ημέρες χωρίς σταματημό. Όπως χρειάζεται να τραφεί κάποιος μετά από μακρά απεργία πείνας. Όπως χρειάζεται να βγει εκτός σπιτιού ένας άντρας όταν έχει πατήσει κατά λάθος στο σημείο που η γυναίκα του μόλις σφουγγάρισε και τώρα ακούει ανηλεές «κράξιμο». Εν ολίγοις, το χρειαζόταν πολύ.
Η Τσέλσι μετά την εκπληκτική της αρχή στη σεζόν, μετρούσε μια ισοπαλία με τη Σουόνσι και δύο αλλεπάλληλες ήττες στα ντέρμπι με Λίβερπουλ και Άρσεναλ και ο Κόντε είχε αρχίσει να βλέπει τα φίδια του Αμπράμοβιτς να τον ζυγώνουν ολοένα και περισσότερο.
Γι' αυτό, το σημερινό ματς με την Χαλ εκτός έδρας ήταν από αυτά που οι Άγγλοι αποκαλούν “must win”: οι «Μπλε» έπρεπε πάση θυσία να κερδίσουν- και το έπραξαν. Χάρη σ' ένα τρομερό τελείωμα του Γουίλιαν στο 61΄ κι άλλο ένα ωραίο πλασέ του Ντιέγκο Κόστα 6 λεπτά αργότερα, πήραν τη νίκη με 0-2 και η ηρεμία επέστρεψε, έστω και προσωρινά, στην ομάδα.
Μ' αυτή τη νίκη η Τσέλσι έφτασε τους 13 βαθμούς, -5 από την πρωτοπόρο Σίτι που παίζει, όμως, αύριο.
Αν θέλει να φτάσει στην πηγή του Champions League και να πιει νερό- όπως ο περιπλανώμενος στην έρημο- πρέπει να συνεχίσει να «καθαρίζει» τα... μικρά ματς.
Αλλιώς η κατήφεια και η μουρμούρα θα παραμείνει γι' ακόμα μία χρονιά κάτοικος του «Στάμφορντ Μπριζ»..
