Έβερτον και Λίβερπουλ κοντράρονται απόψε στο Γκούντισον Παρκ στο παραδοσιακό ντέρμπι του Μέρσεϊσαϊντ. Ένα ντέρμπι διαφορετικό από κάθε άλλο καθώς οι δεσμοί που ενώνουν τους οπαδούς των δύο ομάδων της πόλης του Λίβερπουλ είναι μοναδικοί.
Όποιος έχει πάει στο Λίβερπουλ βλέπει τρία πράγματα. Μπιτλς, των οποίων οι στίχοι ταξιδεύουν ακόμα στα σοκάκια και στις παμπ της πόλης, και δύο χρώματα. Το μπλε και το κόκκινο. Άλλωστε το Μέρσεϊσαϊντ στη βορειοδυτική Αγγλία εκτός από μουσική έβγαλε φυσικά ποδόσφαιρο, όπως κάθε μεγαλούπολη του Ηνωμένου Βασιλείου.
Έβερτον και Λίβερπουλ, «Ζαχαρωτά» και «Κόκκινοι», τα δύο καμάρια της πόλης. Το περίφημο και παραδοσιακό ντέρμπι του Μέρσεϊσαϊντ. Βγαίνοντας από το κέντρο της πόλης και παίρνοντας τον αυτοκινητόδρομο A59 στρίβεις αριστερά για το Γκούντισον και δεξιά για το Άνφιλντ. Δύο γήπεδα που τα χωρίζει μόλις ένα πάρκο, το Στάνλεϊ Παρκ που βρίσκεται ανάμεσά τους.
Ίσως αυτό είναι από τα λίγα πράγματα που χωρίζει τις δύο ομάδες του Λίβερπουλ. Άντε και η αντιπαλότητα που υπάρχει στα μεταξύ τους ντέρμπι στον αγωνιστικό χώρο. Γιατί αυτό το ντέρμπι δεν είναι το ίδιο όπως τα άλλα καθώς στην πραγματικότητα οι οπαδοί των δύο ομάδων συνδέονται με πολύ γερούς δεσμούς από ό,τι οι περισσότεροι μπορεί να νομίζουν.
Για όποιον δεν γνωρίζει στις οικογένειες των Σκάουζερς, των ντόπιων δηλαδή της πόλης του Λίβερπουλ, υπάρχουν τόσο οπαδοί της μίας, όσο και της άλλης ομάδας. Είναι πολύ συχνό το φαινόμενο αδέρφια να υποστηρίζουν ο ένας την Έβερτον και ο άλλος τη Λίβερπουλ. Όπως μπορεί να συμβεί μεταξύ πατέρα και γιου. Μια ιδιομορφία που δεν τη συναντάς εύκολα σε άλλο ντέρμπι στη Γηραιά Αλβιώνα.
Για τον λόγο αυτό τις ημέρες των ντέρμπι του Μέρσεϊσαϊντ θα δει κανείς οπαδούς των δύο ομάδων να πηγαίνουν μαζί στο γήπεδο, ενώ σε μερικές περιπτώσεις να κάθονται και πλάι πλάι στις κερκίδες είτε του Άνφιλντ είτε του Γκούντισον Παρκ. Σκηνικό που έχει καταγράψει αρκετές φορές ο φωτογραφικός φακός και δείχνει τη διαφορετική κουλτούρα που έχει διαμορφώσει το Μέρσεϊσαϊντ ντέρμπι για τη μοναδικότητα που το διακρίνει.
Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το γεγονός ότι το ντέρμπι του Μέρσεϊσαϊντ ανάμεσα στη Λίβερπουλ και στην Έβερτον έχει χαρακτηριστεί από αρκετούς ως το «φιλικό ντέρμπι». Άλλωστε τα κόκκινα και τα μπλε κασκόλ συναντιούνται πολλές φορές τόσο στους κεντρικούς πεζόδρομους όσο και στις αποβάθρες του Άλμπερτ πλάι στο ποτάμι του Μέρσεϊ χωρίς η ατμόσφαιρα να μυρίζει μπαρούτι.
Αυτό όμως που ενώνει με τόσο σφιχτό τρόπο τους οπαδούς των δύο ομάδων δεν είναι άλλο από την τραγωδία του Χίλσμπορο. Εκείνη την αποφράδα μέρα της 15ης Απριλίου του 1989, όταν 96 φίλοι της Λίβερπουλ θα έβρισκαν τραγικό θάνατο στην κερκίδα «Λέπινγκς Λέιν» του γηπέδου της Σέφιλντ Γουένσντεϊ στον ημιτελικό του Κυπέλλου με τη Νότιγχαμ Φόρεστ. Εκείνη τη μέρα οπαδοί της Έβερτον χάσανε ακόμα και δικά τους αδέρφια. Οικογένειες οπαδών της Έβερτον θρηνούσαν τα δικά τους άτομα.
Τον Απρίλη που μας πέρασε, ο οπαδός της Λίβερπουλ, Ίαν Νάιτ, που είχε επιζήσει από την τραγωδία, είχε αναφέρει στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο SDNA ότι οι οπαδοί της Έβερτον τους περίμεναν στην πόλη κατά την επιστροφή τους με το λεωφορείο και πως όταν κατέβηκαν από αυτό άρχισαν να κλαίνε μαζί τους και να τους αγκαλιάζουν. Κάτι που από μόνο του τα λέει όλα, δείχνοντας πως αυτό το τραγικό περιστατικό κατάφερε να ενώσει μια ολόκληρη πόλη, αφήνοντας τις οπαδικές διαφορές στην άκρη.
Φτάνοντας στο σήμερα αρκεί κανείς να δει τον σεβασμό στα θύματα του Χίλσμπορο από τους οπαδούς της Έβερτον στα ντέρμπι του Μέρσεϊσαϊντ στο Γκούντισον Παρκ. Όπου το μπλε και το κόκκινο γίνονται ένα. Μια γροθιά. Άλλωστε οι οπαδοί της Λίβερπουλ και της Έβερτον μαζί είχαν παλέψει όλα τα προηγούμενα χρόνια για τη δικαίωση των 96 ψυχών που βρήκαν φρικτό θάνατο στο Χίλσμπορο. Και ο αγώνας τους δικαιώθηκε.
Έβερτον – Λίβερπουλ λοιπόν. Ένα ντέρμπι διαφορετικό που λαμβάνει χώρα ανελλιπώς κάθε σεζόν από τη σεζόν 1962-1963. Σήμερα οι Κόκκινοι είναι αυτοί που θα ταξιδέψουν από τη μια γωνιά του Στάνλεϊ Παρκ για να φτάσουν στο Γκούντισον. Κλείνοντας και σε καθαρά αγωνιστικά κριτήρια, η Λίβερπουλ έχει να γνωρίσει την ήττα από την Έβερτον εδώ και έξι χρόνια. Οκτώβρης του 2010 ήταν όταν τα «Ζαχαρωτά» είχαν καταφέρει να πανηγυρίσουν με τον Κέιχιλ και Αρτέτα την τελευταία τους νίκη επί των «Κόκκινων». Οι ισοπαλίες στις μεταξύ τους μονομαχίες αρκετές, αλλά και τα γκολ, όπως εκείνο το επικό 3-3 στο ίδιο γήπεδο πριν τρία χρόνια.
Enjoy the game λοιπόν. Άλλωστε στο τέλος της ημέρας το liverbird, σύμβολο της πόλης του Λίβερπουλ, θα κοιτάζει αγέρωχο από ψηλά και για τους δύο.
