Ο Μανέ έβαλε μεν μπροστά τη Λίβερπουλ στο σκορ (1-2 στο 72΄), όμως μετά υπέπεσε σε βλακώδες πέναλτι και οι «Κόκκινοι» δεν τα κατάφεραν κόντρα στην Σάντερλαντ (2-2), χάνοντας πολύτιμο έδαφος στη μάχη του τίτλου.
Δε χρειάζεται να είσαι ο μεγαλύτερος αετομάτης στα χρονικά της όρασης για να το καταλάβεις- ακόμα κι αν έχεις προχωρημένο καταρράχτη, το βλέπεις γιατί... βγάζει μάτι: το πρόβλημα της Λίβερπουλ στην άμυνα είναι το μοναδικό πράγμα μαζί με το Σινικό Τείχος που φαίνεται από το διάστημα και της έχει στοιχίσει ουκ ολίγους (πολύτιμους) βαθμούς.
Το ίδιο συνέβη και σήμερα: η- κουρασμένη είναι η αλήθεια, καθώς έπαιζε το Σάββατο το απόγευμα ντέρμπι με την Σίτι- Λίβερπουλ δοκιμαζόταν στην έδρα της Σάντερλαντ και είχε ως μοναδικό της στόχο το «τρίποντο», προκειμένου να συνεχίσει το κυνήγι της Τσέλσι στην κορυφή.
Αμ δε: μπορεί στο 19΄ ο Στάριτζ με ωραία κεφαλιά να έβαλε μπροστά στο σκορ την ομάδα του Κλοπ με 0-1, όμως μετά οι «Κόκκινοι» επιδόθηκαν σε ρεσιτάλ μεγαλοψυχίας, μοιράζοντας αφειδώς πέναλτι.
Πρώτα στο 25΄ ο Κλαβάν έκανε το πρώτο, με τον Νταφό να δέχεται το πρωτοχρονιάτικο δωράκι, να στήνει την μπάλα στα 11 βήματα και να την στέλνει στο βάθος της εστίας του Μινιολέ για το 1-1.
Από κείνο το σημείο και μετά οι φιλοξενούμενοι προσπάθησαν (με την κόπωση ν' αποτελεί τροχοπέδη στα σχέδιά τους) να πάρουν εκ νέου τα ηνία κι εν τέλει το κατάφεραν στο 72΄: κόρνερ, κεφαλιά Μανέ και 1-2.
Δέκα λεπτά αργότερα, όμως, ο Σενεγαλέζος μεσοεπιθετικός αποφάσισε από Δόκτωρ Τζέκιλ να γίνει Κύριος Χάιντ: «χαζό»- αλλά πεντακάθαρο- χέρι μετά από εκτέλεση φάουλ, πασιφανές πέναλτι, νέα εύστοχη εκτέλεση Νταφό και 2-2.
Μ' αυτό το (δίκαιο) «χ» η Λίβερπουλ έβαλε τα... πόδια της κι έβγαλε τα μάτια της: μείωσε, μεν, στο -5 από την πρωτοπόρο Τσέλσι, όμως οι «Μπλε» έχουν ένα παιχνίδι λιγότερο και τη δυνατότητα, αν κερδίσουν την Τότεναμ, να πάνε στο +8.
Η «κατάρα» που κρατά από το 1990 για τους «Κόκκινους» δείχνει να κάνει και φέτος την εμφάνισή της.
Άραγε, θα καταφέρει να της ξεφύγει ποτέ;
