Το FourFourTwo του Gazzetta θυμάται τις 9 χειρότερες μεταγραφές που έκανε ο Αλσατός κόουτς στα χρόνια του στην Αρσεναλ.
Πήγε στο Highbury το 1996 και έπειτα από 21 χρόνια έχει κάνει άπειρα πάρε-δώσε για λογαριασμό της ομάδας του. Είναι μνημειώδεις πολλές από τις μεταγραφές του Αρσέν Βενγκέρ, με τις οποίες απογείωσε τους Gunners σε εκπληκτικό level. Ωστόσο, πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει και το contrast. Βγάλαμε λοιπόν τις εννέα χειρότερες κινήσεις του Αλσατού κόουτς, που δεν απέδωσαν τίποτα...
9. Κιμ Κάλστρομ
Πόσοι θυμούνται ότι πέρασε από το Λονδίνο; Το φοβερό στην περίπτωσή του ήταν ότι όταν τον αγόρασε ο Βενγκέρ, ο Σουηδός μέσος είχε πρόβλημα με σπασμένα πλευρά. Στην καλύτερη στιγμή του είχε σκοράρει το νικητήριο πέναλτι σε ημιτελικό Κυπέλλου. Πάντως όταν τον πήρε τραυματία το 2014 ως δανεικό από την Σπαρτάκ Μόσχας την τελευταία μέρα των μεταγραφών, το είχε κάνει για να καλύψει τα κενά μία περιόδου με πολλούς τραυματισμούς στην ομάδα και αυτό δεν το κατάλαβε τότε κανείς. Καθώς ο κόουτς της Αρσεναλ έμαθε για το πρόβλημα του παίκτη, έπρεπε να αποφασίσει την ύστατη στιγμή, εάν θα έπαιρνε έναν τραυματία ή κανέναν και έκανε το πρώτο. Τελικά έπαιξε μόλις τρεις φορές στο πρωτάθλημα και το καλοκαίρι απλά αποχώρησε αθόρυβα.
8. Μίχαλ Παπαδόπουλος
Το καλοκαίρι του 2003 η Αρσεναλ είπε να τον δοκιμάσει, καθώς είχε αφήσει εξαιρετικές εντυπώσεις με την Μπάνικ Οστράβα. Τον πήρε δανεικό, αλλά ξεχάστηκε από την προετοιμασία κιόλας. Αν και είχε θεωρηθεί σούπερ ταλέντο, ο 18χρονος τότε επιθετικός από την Τσεχία, δεν έπαιξε ποτέ στο πρωτάθλημα. Για την ακρίβεια έγραψε μία και μόνο κανονική συμμετοχή σε ένα 5-1 ρπί της Γουλβς στο League Cup. Και εκεί όμως άλλος ήταν που έκλεψε την παράσταση, μιας και ο πιτσιρικάς Σεσκ Φάμπρεγας πετύχαινε σε εκείνο το παιχνίδι το πρώτο του γκολ με τους Gunners. Ο Παπαδόπουλος αποχώρησε σιωπηλά το καλοκαίρι.
7. Φράνσις Τζέφερς
Ηταν 20 ετών το 2001 όταν τον αγόρασε για 11 εκατ. ευρώ από την Εβερτον η Αρσεναλ και τα έβαζε τα γκολάκια του. Οπότε δεν ήταν περίεργο που τον επέλεξε ο Βενγκέρ, με τους οπαδούς να θεωρούν σωστή την μεταγραφή, μιας και ο πιτσιρικάς ήταν και παραμένει ο Νο1 σκόρερ (μαζί με τον Αλαν Σίρερ) στην ιστορία της Εθνικής Ελπίδων της Αγγλίας. Ωστόσο, σε τρία χρόνια έπαιξε μόνο 22 φορές και βρήκε δίχτυα τέσσερις. Μία αποβολή στο «Ολντ Τράφορντ» σήμανε και το τέλος του από την ομάδα του Λονδίνου. Επέστρεψε δανεικός στην Εβερτον, αλλά ούτε εκεί τα κατάφερε. Μέχρι το τέλος της καριέρας του άλλαξε 11 clubs, παίζοντας ακόμα και σε Αυστραλία και Μάλτα.
6. Τόμας Ντανιλεβίτσιους
Πριν να δημιουργηθεί το ετήσιο τουρνουά του «Emirates Cup», η Αρσεναλ βρισκόταν τακτικά σε εκείνο του Αμστρνταμ, όπου μεταξύ άλλων τσέκαρε και αντίπαλα ταλεντάκια. Το 2000 λοιπόν απέναντί της βρέθηκε η Λωζάνη. Στην επίθεσή της δέσποζε ένα ψηλός επιθετικός. Ο 22χρονος Λιθουανός άρεσε στον Βενγκέρ, εκείνος δεν χρειάστηκε να πληρώσει πολλά και του έδωσε την ευκαιρία. Πέρασε πρώτα ένα είδος δοκιμαστικού και μάλιστα σε φιλικό κόντρα στην Μπαρτσελόνα, όπου και έβαλε το μοναδικό γκολ. Ηταν όμως όλα αυτά πολύ καλά για να είναι αληθινά. Επαιξε συνολικά δύο επίσημα παιχνίδια, δεν έβαλε γκολ και συνέχισε την πορεία του ως απόλυτος γυρολόγος με 16 ομάδες.
5. Ιγκόρς Στεπάνοβς
Δεν πρέπει να υπάρχουν πολλές πιο περίεργες ιστορίες μεταγραφών από αυτή του Ιγκόρς Στεπάνοβς. Σύμφωνα με τον Ρέι Πάρλουρ, ο Λετονός αποκτήθηκε επειδή απλά οι παίκτες είπαν καλά λόγια κατά τη διάρκεια του δοκιμαστικού του για να επισπεύσουν στην αποχώρηση του Μάρτιν Κίον. Ο Βενγκέρ τελικά τον αγόρασε και η χειρότερη στιγμή του ήταν σε ένα 6-1 στο Old Trafford στο οποίο εκτέθηκε ανεπανόρθωτα από τον Ντουάιτ Γιορκ. Αφού έφυγε από τους Gunners, ο Στεπάνοβς έζησε μια μικρή αναγέννηση. Ηταν εξαιρετικός με την Λετονία στο Euro 2004 βοηθώντας την ομάδα του να πάρει 0-0 από την Γερμανία. Σήμερα είναι προπονητής της under-17 της πατρίδας του.
4. Αμάουρι Μπίσοφ
Ενα κοινό που έχουν αυτές οι ιστορίες είναι ότι σε όλες στον Βενγκέρ άρεσε να τζογάρει. Πολλές φορές στην καριέρα του απέκτησε παίκτες που είχαν ιστορικό με τραυματισμούς για να τους κάνει καλά και να τους φέρει το peak τους. Νουάκο Κανού και Μαρκ Οβερμαρς είναι δύο από αυτούς όμως αυτός που έρχεται αμέσως στο μυαλό είναι ο Αμάουρι Μπίσοφ. Ηταν το 2008 όταν η Αρσεναλ έκανε δικό της τον, γεννημένο στην Γαλλία, Πορτογάλο που έπαιζε στην under-21 της πατρίδας του ως ελεύθερο από την Βέρντερ Βρέμης. Τη στιγμή που έγινε η μεταγραφή ο Μπίσοφ είχε για πολύ καιρό πρόβλημα με το γόνατο και έπρεπε να μείνει τουλάχιστον δύο μήνες εκτός πριν επιστρέψει στις προπονήσεις. Η σεζόν του είχε τελικά μόλις 7 εμφανίσεις με τους Gunners και στη συνέχεια κατέληξε στις μικρότερες κατηγορίες σε Πορτογαλία και Γερμανία. Σήμερα, στα 30 του, παίζει στην Χάνσα Ρόστοκ, στην τρίτη κατηγορία.
3. Αντρέ Σάντος
Ο Αντρέ Σάντος έγινε παίκτης της Αρσεναλ το 2011 έχοντας σοβαρό βιογραφικό. Είχε 22 εμφανίσεις με την Εθνική Βραζιλίας και ο Βενγκέρ τον περιέγραψε σαν έναν «ποιοτικό παίκτη» που μπορεί «να αμυνθεί και να βγει μπροστά». Γρήγορα έγινε σαφές ότι ο Σάντος έχει περισσότερο στο DNA του το «μπροστά» και ο αριθμός 11 τον οποίο επέλεξε προέδιδε ότι νιώθει περισσότερο εξτρέμ παρά μπακ. Οι αμυντικές του αδυναμίες προκάλεσαν ανησυχία, όμως εκείνο που διέλυσε τις σχέσεις του με τους οπαδούς ήταν ότι το 2012 άλλαξε φανέλες με τον Φαν Πέρσι και τον Φεβρουάριο του 2013 επέστρεψε στην Βραζιλία. Τα πράγματα δεν πήγαν καλύτερα στην πατρίδα του. Οταν έπαιζε στην Φλαμένγκο, πήγε στο νοσοκομείο ύστερα από επίθεση που δέχθηκε από οπαδό εξαιτίας των κακών εμφανίσεων. Ο Σάντος συνέχισε πάντως την καριέρα του απτόητος και σήμερα αγωνίζεται στην Τουρκία με την Μπολουτσπόρ.
2. Μίκαελ Σιλβέστρε
Οπως και με τον Παρκ, η απόφαση να αποκτηθεί ο Μίκαελ Σιλβέστρ, πάρθηκε την τελευταία στιγμή. Ο αριστεροπόδαρος αμυντικός ήταν να μετακομίσει από την Γιουνάιτεντ στην Σίτι, όμως ο Βενγκέρ ήταν αυτός που τον πήρε το 2008 στην Αρσεναλ. Ο Σιλβέστρ όμως που έγινε παίκτης των Gunners δεν είχε καμία σχέση με εκείνον που κατέκτησε 5 πρωταθλήματα με τους Κόκκινους Διαβόλους. Ισως οι Λονδρέζοι έπρεπε να το... ψιλιαστούν ότι κάτι παίζει αφού ο Αλεξ Φέργκιουσον θα πουλούσε παίκτη σε rival-club. Υστερα από σχεδόν μία 10ετία στο Old Trafford, στην Αρσεναλ φάνηκε για τον Σιλβέστρ ότι δεν βρίσκεται πιο στο υψηλότερο επίπεδο και είχε μείνει στο ψυγείο μέχρι να τελειώσει το συμβόλαιό του. Στην συνέχεια έπαιξε σε Βέρντερ Βρέμης, Portland Timbers και στην Chennaiyin της Ινδίας πριν ανακοινώσει το τέλος το 2014. Ο Σιλβέστρ συνέχισε να δουλεύει στο άθλημα και ήταν για δύο χρόνια διευθυντής ποδοσφαίρου στην Ρεν, όπως αποχώρησε το 2016.
1. Παρκ Τσου-Γιουνγκ
Οταν ο Βενγκέρ προσπαθούσε να ξαναχτίσει ομάδα μετά τις απώλειες των Σεσκ Φάμπρεγας και Σαμίρ Νασρί το καλοκαίρι του 2011, έκανε κίνηση για τον Νοτιοκορεάτη, Παρκ Τσου Γιουνγκ, ο οποίος, όπως ανέφεραν τα ρεπορτάζ, ήταν στον... δρόμο για να περάσει ιατρικά στην Λιλ. Τελικά έκλεισε πτήση για Λονδίνο. Ο Βενγκέρ είχε κάνει συνήθεια την απόκτηση παικτών την τελευταία στιγμή, έπεισε τους Πατρίκ Βιεϊρά και Εμανουέλ Πετί να αφήσουν Αγιαξ και Τότεναμ αντίστοιχα και να γίνουν Gunners. Ο Παρκ τελικά δεν έφτασε ούτε κοντά στο να δικαιώσει τις προσδοκίες στο Λονδίνο. Δεν έκανε ντεμπούτο στην Premier League μέχρι τον Ιανουάριο του 2012, όταν έπαιξε κόντρα στην Γιουνάιτεντ, εμφάνιση που ήταν η μοναδική στο πρωτάθλημα στα τρία χρόνια του στο κλαμπ. Εμεινε ελεύθερος τον Ιούνιο του 2014 και ύστερα από μικρή θητεία στην Σαουδική Αραβία, παίζει σήμερα στην Κορέα με την FC Seoul.
