Ο Αλέξανδρος Λοθάνο συγχαίρει τον Λούκα Μόντριτς για την «Χρυσή Μπάλα» και χρήζει τον... μόνιμο διάδοχό του.
Πολύ τον χάρηκα τον (βαθμολογικό και όχι μόνο) θρίαμβο του Λούκα Μόντριτς στην «Χρυσή Μπάλα», με την οποία ο Κροάτης μέσος ολοκλήρωσε ένα ονειρεμένο, ατομικό καρέ: MVP του Παγκοσμίου Κυπέλλου, καλύτερος παίκτης του περυσινού Champions League, βραβείο «The Best» της FIFA και «Χρυσή Μπάλα».
Χάρηκα πρωτίστως για την αναγνώριση ενός ποδοσφαιριστή που δεν είναι σταρ και δεν επεδίωξε ποτέ να γίνει, αλλά είναι πολύτιμος και απαραίτητος για κάθε ομάδα υψηλού επιπέδου που φιλοδοξεί να είναι ανταγωνιστική και να διεκδικεί με αξιώσεις τους πιο σημαντικούς τίτλους.
Την αναγνώριση, όμως, και γενικά των ποδοσφαιριστών που δεν λάμπουν όπως οι γκολτζήδες, αλλά δικαιούνται τέτοιων διακρίσεων, όπως συνέβαινε στο παρελθόν με παίκτες όπως ο Τσάβι ή ο Αντρές Ινιέστα, στους οποίους αφιέρωσε το βραβείο ο Λούκα, επιβεβαιώνοντας πόσο ξεχωριστός άνθρωπος είναι.
Ένας ταπεινός υπηρέτης του ποδοσφαίρου, της ουσίας του αθλήματος και της «βρώμικης δουλειάς» που απαιτείται, ώστε μια ομάδα να λειτουργεί σαν καλοκουρδισμένη μηχανή, ώστε να λάμπουν τα πιο μεγάλα αστέρια της, μέσα πάντα από το σύνολο.
Ο Μόντριτς έβαλε τέλος στην δεκαετή δυναστεία, κυριαρχία, δικτατορία (όπως θέλετε πείτε την) των Λιονέλ Μέσι και Κριστιάνο Ρονάλντο και θεωρώ ότι θα αποτελέσει την άτυπη «γέφυρα» προς μια νέα εποχή, μιας άλλης κυριαρχίας: Του Κιλιάν Εμπαπέ.
Ο Λέο πήρε την πρώτη του «Χρυσή Μπάλα» σε ηλικία 22 ετών και ο «CR7» στα 23 του. Αν δεν... στραβώσει κάτι στην πορεία, ο υπερηχητικός επιθετικός της Παρί Σεν Ζερμέν, ο οποίος γίνεται είκοσι ετών στις 20 Δεκεμβρίου, θα σπάσει ΚΑΙ ΑΥΤΟ το ρεκόρ!
Θα μπορούσε, γιατί όχι, να είχε πάρει και την φετινή, αλλά το περιοδικό «France Football» προτίμησε να τον... παρηγορήσει με το βραβείο «Κοπά», την αντίστοιχη «Χρυσή Μπάλα» για παίκτες κάτω των 21 ετών.
Το θέμα, όμως, είναι ότι ο Ντονατέλο, όπως τον φωνάζουν χαϊδευτικά στην Παρί, δεν είναι απλώς ο κορυφαίος παίκτης στον κόσμο στην ηλικία του, αλλά και ένας από τους καλύτερους συνολικά, έστω και αν δεν έχει πολύ καιρό που βγήκε από το... αυγό του (ως... χελωνονιντζάκι).
Σύμφωνοι, στο Champions League η Παρί δεν τα πήγε καλά πέρυσι. Κατά τα άλλα όμως; Η ομάδα πήρε όλους τους τίτλους στην Γαλλία (Πρωτάθλημα, Κύπελλο, Λιγκ Καπ και Σούπερ Καπ), ενώ ο Εμπαπέ συνέβαλε αποφασιστικά και στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου από την εθνική ομάδα της χώρας του, είκοσι χρόνια μετά την πρώτη επιτυχία των Τρικολόρ.
Ο Κιλιάν, ο οποίος δεν είχε πρόβλημα να χορέψει και να δώσει το δικό του «σόου» στην τελετή του «Γκραν Παλέ» του Παρισιού, έχει όλο το πακέτο για να κάνει την δική του δυναστεία: Απίστευτη ταχυδύναμη, ντρίμπλα, αίσθηση του γκολ και του χώρου, διορατικότητα για να δώσει την κατάλληλη πάσα στο κατάλληλο σημείο και, όπως αποδεικνύει συνεχώς, την προσωπικότητα για να μείνει μακριά από κακοτοπιές και να διαγράψει μια πορεία που, ποιος ξέρει, ίσως απειλήσει τις εξωγήινες επιδόσεις του Μέσι και του Κριστιάνο.
Δεν θα ήταν... ιεροσυλία να έπαιρνε την «Χρυσή Μπάλα» σε ηλικία 19 ετών (θα ήταν, σίγουρα, ιστορικό), αλλά οι δημοσιογράφοι που αποτελούν την κριτική επιτροπή του «France Football», επηρεασμένοι και από τα βραβεία που ήδη είχε πάρει ο Μόντριτς, θέλησαν να αναγνωρίσουν την τεράστια καριέρα του Κροάτη, τιμώντας εμμέσως και όλους τους αδικημένους ποδοσφαιριστές που στο παρελθόν άξιζαν το Όσκαρ του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, αλλά έμειναν με την όρεξη.
Κιλιάν, μην στενοχωριέσαι (όχι ότι το έκανες δηλαδή...). Έχεις μπροστά σου μια μυθική καριέρα για να φτιάξεις ακόμα και μια ειδική προθήκη στο σαλόνι του σπιτιού σου και να βάλεις εκεί για τρεις, τέσσερις, πέντε (και βάλε;) «Χρυσές Μπάλες» που θα αναγνωρίσουν μια θριαμβευτική πορεία σε ένα άθλημα στο οποίο έδωσες νέα πνοή με την εντυπωσιακή εμφάνισή σου.
