Μια συγκλονιστική ιστορία ζωής μοιράζεται με την OffsiteCy ο συμπατριώτης μας Αντρέας Αντωνίου. Πώς κατέληξε να είναι μονογονιός μετά από μια πολυετή μάχη που έδωσε με το σύστημα, την κοινωνία και με ανθρώπους που έφθασαν στο σημείο να θέλουν να οργανώσουν ακόμη και τη δολοφονία του…
Όλα ξεκίνησαν όπως μας εξιστορεί ο ίδιος το 2003 όταν γνώρισε την πρώην σύζυγο του. Αυτή η γνωριμία έμελλε να του αλλάξει μια για πάντα τη ζωή και να τον οδηγήσει σε πολλές περιπέτειες που δεν τολμούσε να φανταστεί ούτε στα πιο τρελά του όνειρα.
«Ήταν Αγγλίδα και τη γνώρισα στο εστιατόριο όπου δούλευα. Κάναμε σχέση και παντρευτήκαμε το 2005 όταν έμεινε έγκυος στο παιδί μας. Τον πρώτο χρόνο όλα ήταν μια χαρά. Εκτός από κάποια προβλήματα που μας δημιουργούσε η πεθερά μου. Ενώ διέμεναν στην Κύπρο για 22 χρόνια, μετά ξεκίνησαν να θέλουν να επιστρέψουν στην Αγγλία, κάτι με το οποίο εγώ διαφωνούσα».
Η πρώτη γονική αρπαγή
Το 2008 έπειτα από πολλά προβλήματα ανάμεσα στο ζευγάρι, αποφασίζουν να χωρίσουν. «Έβαλα το μωρό στο stop list για να μην μπορεί να το πάρει η ίδια και να φύγει χωρίς τη συγκατάθεση μου. Στο μεταξύ, είχε βγει η απόφαση του δικαστηρίου ότι θα μπορούσα να βλέπω τον γιο μου δυο φορές την εβδομάδα. Η μητέρα του εναντιώθηκε. Για εννέα μήνες από τότε δεν μπορούσα να πάρω το παιδί μαζί μου αυτές τις δυο ημέρες. Ούτε στο τηλέφωνο δεν μου έδινε το παιδί για να του μιλήσω. Είχε 10-11 παρακοές δικαστηρίου, αλλά τίποτα δεν γινόταν. Απλώς μια αναφορά. Δεν της είχα εμπιστοσύνη. Το ένιωθα ότι κάτι θα γινόταν. Μέχρι το 2009 όταν άρπαξε το μωρό και εξαφανίστηκε φεύγοντας από τα κατεχόμενα.»
Τελικά όπως μας λέει ο κ. Αντρέας, με τη βοήθεια δικηγόρου στην Αγγλία κατάφερε να βρει μια άκρη. «Βρετανοί πράκτορες τη βρήκαν στο διαμέρισμα της μητέρας της στην Αγγλία και τους πήραν τα διαβατήρια. Ακολούθησε η δικαστική οδός για περίπου 2,5 μήνες. Κέρδισα τη δίκη στην Αγγλία και έπρεπε το μωρό να επιστρέψει στην Κύπρο. Ακόμα και τη μέρα που θα επέστρεφε η πρώην γυναίκα μου προσπάθησε να το σκάσει από το αεροδρόμιο αλλά τη συνέλαβαν εκεί. Τελικά πήγα να τον πιάσω κλαίγοντας από χαρά και επιστρέψαμε στην Κύπρο».
Ωστόσο, μετά από 48 ώρες όπως αναφέρει ο κ. Αντρέας, το Γραφείο Ευημερίας τον ενημέρωσε ότι θα έπρεπε να επιστρέψει το παιδί στη μητέρα του, ακόμα και μετά τη γονική αρπαγή.
«Κέρδισα απλώς δυο ημέρες μαζί του. Του είπα ‘σ’αγαπώ πολύ’ και της έδωσα το μωρό. Δυο φορές την εβδομάδα τρεις ώρες μαζί του από εκεί και πέρα. Μετά την απαγωγή ζητούσα περισσότερα δικαιώματα, πηγαίναμε στο δικαστήριο αλλά αυτή δεν εμφανιζόταν. Το σύστημα είναι τέτοιο που απλώς η δίκη αναβάλλεται. Πολύ ψυχοφθόρο για τον γονιό. Ήταν οξυγόνο για μένα να βλέπω το παιδί μου έστω και τόσο. Αυτή δεν συμβιβαζόταν με τίποτα, δεν μου έλεγε τίποτα για το παιδί, δεν γνώριζα καν σε ποιο σχολείο πήγαινε!»
Το τηλεφώνημα από το ΤΑΕ: «Τους έβαλε να σε σκοτώσουν»
Ένα βράδυ, ο κ. Αντρέας έχασε τη γη κάτω από τα πόδια του όταν χτύπησε το τηλέφωνο και τον ζητούσαν από το Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων.
«Η ερώτηση του αστυνομικού ήταν: Η γυναίκα σου είναι η…. ; Την κατάδωσαν τρεις Νιγηριανοί ότι τους έδωσε 30 χιλιάδες ευρώ για να σε σκοτώσει.»
Το σοκ για τον κ. Αντρέα ήταν μεγάλο. «Τους έδειξα που μένει, πήγα στο τμήμα και από το Γραφείο Ευημερίας μου έδωσαν το παιδί μου. Αυτή κατέληξε στα κρατητήρια. Φυλακή πήγε τελικά για τρεις μήνες όταν η σοβαρή κατηγορία την οποία αντιμετώπιζε έπεσε στα χαμηλά. Στη συνέχεια βγήκε απόφαση δικαστηρίου ότι θα έπαιρνε το μωρό που έμενε πλέον μαζί μου μερικές ώρες δυο φορές τη βδομάδα».
Άρπαξε το παιδί και εξαφανίστηκε για δεύτερη φορά
Το δράμα για τον κ. Αντρέα συνεχίστηκε καθώς μετά από μερικούς μήνες η πρώην γυναίκα του άρπαξε το παιδί τους χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει και εξαφανίστηκε.
«Στις 10 Μαϊου του 2010, περίμενα ότι θα μου επέστρεφε το παιδί καθώς ήταν η ημέρα που θα το έπαιρνε για κάποιες ώρες. Αυτή το πήρε από το σχολείο του και εξαφανίστηκε». Από εκείνη τη μέρα, ο κ. Αντρέας ξεκίνησε να αναζητά με νύχια και με δόντια το παιδί του. Πήγε στα κατεχόμενα και έκανε έρευνες προσπαθώντας να το εντοπίσει.
«Για 9 μήνες δεν ήξερα εάν ο γιος μου ζούσε ή όχι… Ακόμα και ντετέκτιβ προσέλαβα για να τον βρουν. Μέχρι που μια ημέρα είχα πάει στη Λάπηθο σε ένα αγγλικό σχολείο που είχα δει στο διαδίκτυο. Στην αυλή του σχολείου έπαιζαν παιδιά και άκουσα μια φωνή που έμοιαζε με του γιου μου. Την άλλη μέρα πήγα στο σχολείο και ρώτησα εάν ήταν ο γιος μου εκεί. Τον είχα βρει! Το ανέφερε στο προξενείο της Αγγλίας και στον δικηγόρο μου. Βγήκε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης για την πρώην γυναίκα μου. Για 560 ημέρες δεν είδα τον γιο μου. Ανακάλυψα στους 9 μήνες ότι είναι ζωντανός και πήρε άλλους 10 μήνες για να τον δω. Τελικά το παιδί μου επιστράφηκε με παρέμβαση των Ηνωμένων Εθνών και αυτή συνελήφθη και απελάθηκε από τους Τούρκους.»
Ο κ. Αντρέας συγκινείται όταν θυμάται τη στιγμή που αντίκρισε μετά από τόσο καιρό το σπλάχνο του.
«Είχα πάρει το αγαπημένο του κουκλάκι και ένα άλμπουμ με φωτογραφίες μας και του τα έδωσα. Ήταν πολύ συγκινητικό. Τώρα είναι 12 χρονών, η μητέρα του μετά από δυο απαγωγές και μερικούς μήνες που πέρασε στη φυλακή βρίσκεται στην Αγγλία. Περάσαμε δύσκολα αλλά τώρα είναι μια χαρά.»
«Να δίνουμε αγάπη και όχι μίσος στα παιδιά»
Μετά από τόσες δυσκολίες ο κ. Αντρέας έχει πλέον την επιμέλεια, τη φροντίδα και τη φύλαξη του γιου του που κλείνει τον Σεπτέμβριο τα 12 του χρόνια. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ως μονογονιός είναι πολλές όπως βέβαια όσοι μεγαλώνουν μόνοι τα παιδιά τους.
Το μήνυμα που στέλνει ο κ. Αντρέας προς όλους τους γονείς που είναι χωρισμένοι και αντιμετωπίζουν διάφορες δυσκολίες λόγω του συστήματος ή ίσως της συμπεριφοράς του πρώην συντρόφου τους, είναι να μην τα βάζουν κάτω ποτέ όσο δύσκολο κι αν είναι γιατί τα παιδιά τους τους χρειάζονται.« Να τους δίνουν αγάπη και όχι μίσος. Πιστεύω ότι το μόνο που ζητούν τα παιδιά είναι αγάπη και κατανόηση από τους δυο γονείς».
