Οι Κυβερνήσεις Κύπρου και Τουρκίας απέστειλαν αίτημα στο ΕΔΑΔ, όπως η υπόθεση της στυγερής δολοφονίας της οικογένειας Γκιουζέλγιουρτλου, το 2005, στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λάρνακας, εξεταστεί από την μείζονα σύνθεση του Δικαστηρίου. Το αίτημα έγινε δεκτό στις 18 Σεπτεμβρίου και τώρα αναμένεται η απόφαση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Τα γεγονότα
Στις 15 Ιανουαρίου 2005 ο Ελμάς Γκιουζέλγιουρτλου, η σύζυγός του Ζερρίν και η κόρη τους Εϊλιούλ βρέθηκαν δολοφονημένοι εντός και πέριξ του αυτοκινήτου τούς, το οποίο είχε ακινητοποιηθεί στη λωρίδα έκτακτης ανάγκης του αυτοκινητοδρόμου Λευκωσίας-Λάρνακας.
Οι ύποπτοι πιστεύεται ότι είχαν διαφύγει στα κατεχόμενα, γι' αυτό, παράλληλα με τις Κυπριακές Αρχές, έρευνες άρχισαν να διεξάγουν και οι κατοχικές αρχές, ψευδοκράτος και Τουρκία. Προστίθεται ότι οι κυπριακές αρχές απέρριψαν αίτημα από τα κατεχόμενα για αποστολή του φακέλου της υπόθεσης, με σκοπό τη δίωξή τους.
Παράλληλα, βάσει των στοιχείων που συνέλεξαν, οι κυπριακές αρχές ζήτησαν την έκδοση των υπόπτων που βρισκόταν υπό τη δικαιοδοσία της Τουρκίας (είτε στα κατεχόμενα, είτε στην Τουρκία) ώστε να δικαστούν, χωρίς όμως να υπάρξει ανταπόκριση.
Ως εκ τούτου η διερεύνηση της υπόθεσης έφτασε σε αδιέξοδο το 2008, συμπληρώνεται.
Οι συγγενείς της οικογένειας προσέφυγαν στο ΕΔΑΔ, παραπονούμενοι ότι Κύπρος και Τουρκία (περιλαμβανομένου του ψευδοκράτους) απέτυχαν να συνεργαστούν και να διερευνήσουν αποτελεσματικά την υπόθεση.
Οι αποφάσεις του Απριλίου
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε τον περασμένο Απρίλιο ότι τα εμπλεκόμενα κράτη ήταν υποχρεωμένα να συνεργαστούν αποτελεσματικά και να κάνουν όλα τα ενδεικνυόμενα βήματα για την αποτελεσματική διερεύνηση της υπόθεσης.
«Ωστόσο, ήταν ξεκάθαρο από όλο το υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι και οι δύο Κυβερνήσεις δεν ήταν προετοιμασμένες να κάνουν τις όποιες υποχωρήσεις από τις θέσεις τους και να εξεύρουν κοινό έδαφος, παρά τις διάφορες επιλογές που τέθηκαν ενώπιον τους, περιλαμβανομένων αυτών από τα Ηνωμένα Έθνη», ανέφερε το ΕΔΑΔ.
Η κατάσταση αυτή, σύμφωνα με το Δικαστήριο, πηγάζει από «πολιτικές σκοπιμότητες, οι οποίες αντικατοπτρίζουν τη μακροχρόνια και έντονη διένεξη μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας». Ως αποτέλεσμα, δημιουργήθηκε μια κατάσταση, όπου οι εκατέρωθεν έρευνες – τις οποίες το Δικαστήριο έκρινε επαρκείς μέχρι τη στιγμή του αδιεξόδου – παραμένουν ανοιχτές.
«Τίποτα δεν έχει γίνει ως εκ τούτου για περισσότερο από 8 χρόνια ώστε να κλείσει μια απλή, στη τελική, υπόθεση» κατέληγε το ΕΔΑΔ στην απόφασή του, επιδικάζοντας παράλληλα αποζημίωση €8.500 σε κάθε έναν από τους 7 συγγενείς της οικογένειας για ηθική βλάβη, τις οποίες κλήθηκαν να καταβάλουν έκαστες οι Κυβερνήσεις Κύπρου και Τουρκίας.
Η «βεντέτα» στο ΕΔΑΔ
Όπως δήλωνε τον Απρίλιο στην OffsiteCy, η δικηγόρος που εκπροσώπησε την οικογένεια των θυμάτων, Ελένη Μελεάγρου, η συνεργασία για εξιχνίαση του εγκλήματος δεν συνιστά αναγνώριση. Ωστόσο, στο δικαστήριο, ο Ε/κ δικαστής άνοιξε «βεντέτα» με τον Τούρκο.
Συγκεκριμένα, όπως ανέφερε η κ. Μελεάγρου, ενώ ο Τούρκος δικαστής στο ΕΔΑΔ αποδέχθηκε την απόφαση, ο Ε/κ δικαστής Νίκος Σεργίδης δεν την αποδέχθηκε εκδίδοντας δική του 35σελιδη απόφαση την οποία ανέγνωσε με έντονη πολιτική χροιά. Η κ. Μελεάγρου ανέφερε ότι η ενέργεια του κ. Σεργίδη ήταν αχρείαστη και προκάλεσε αλγεινή εντύπωση.
