Συνέχεια με βαριές κατηγορίες δόθηκε χθες στην πολύκροτη υπόθεση προσηλυτισμού μοναχού, από τον πατέρα του, Φρίξο Θεοδούλου, να καταθέτει χρησιμοποιώντας βαριές κουβέντες, ο οποίος ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων πως ο Αρχιεπίσκοπος του μίλησε για «θεομπαίχτες» και «ασυνείδητους» βατοπεδινούς γέροντες, ενώ στον ίδιο αποδίδεται και αναφορά για «δήθεν μοναχισμό», «εξυπηρέτηση προσωπικών συμφερόντων του μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιου» και για «τυφλή υπακοή». Φέρεται ακόμη να πρόσθεσε ότι «δεν θα κόψουν τα κρίματα αυτών που έκλεισαν τα παιδιά τους στα μοναστήρια».
Σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας «Ο Φιλελεύθερος», ο κ. Θεοδούλου στην κατάθεση του είπε ότι θεωρεί πως ο γιος του προσηλυτίστηκε στον μοναχισμό, κάτι για το οποίο θεωρεί υπεύθυνο τον μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιο και τον ηγούμενο Μαχαιρά Επιφάνιο.
Στην κατάθεση ενώπιον του Δικαστηρίου, γίνεται αναφορά και σε συνάντηση με τον μητροπολίτη Λεμεσού, ο οποίος ανέλαβε να μεταφέρει στον γιο του Φρίξου Θεοδούλου τη θέση της οικογένειας για εργοδότηση του στη Μητρόπολη Λεμεσού αντί τον εγκλεισμό του στον Μαχαιρά. Υποστήριξε πως όταν ο ίδιος και η γυναίκα του επεσκέφθησαν το παιδί τους στο μοναστήρι, αυτός τους πέταξε έξω. Αποδίδουν την ενέργεια του σε επηρεασμό του από τον μητροπολίτη Λεμεσού μετά τη συνάντησή τους.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο κ. Θεοδούλου αποκάλυψε επίσης, ότι τα DVD με τις ομιλίες του μητροπολίτη Λεμεσού, μέρος των οποίων είχε αποκαλύψει ο «Φ», και τις οποίες κατέθεσε η σύζυγός του ενώπιον του Δικαστηρίου, τα παρέλαβε από μοναχό ο οποίος εγκατέλειψε τη μονή Μαχαιρά όταν ασθένησε με την καρδία του και δεν στηρίχθηκε από τη μονή οικονομικά ή άλλως πως.
Πιο αναλυτικά, στην κατάθεση (έκτασης 17 σελίδων) ο κ. Φρίξος Θεοδούλου υπεστήριξε και τα εξής: «Τον Νοέμβριο του 2007 συναντήθηκα με τον Αρχιεπίσκοπο μέσα στην Αρχιεπισκοπή.
Μου ξεκαθάρισε ότι ο Αθανάσιος εξυπηρετεί προσωπικά συμφέροντα. Ο δήθεν “μοναχισμός” ήταν καθαρά μια πρόφαση. Ήταν ένα τέχνασμα των “γερόντων” της Μονής Βατοπεδίου. Είχαν τεράστια οικονομικά συμφέροντα. Επέλεγαν νέους επιστήμονες, τους εγκλώβιζαν στα μοναστήρια με πρόσχημα τον μοναχισμό και μέσω της τυφλής υπακοής τούς μετέτρεπαν σε άμισθους υπηρέτες, προβάλλοντας σαν δόλωμα μια δήθεν αγιοσύνη. Τους αποκάλεσε ασυνείδητους, αμπάλατους και θεομπαίχτες. Όπως ο ίδιος είπε, δεν τους νοιάζει ούτε αν θα καταστραφούν παιδιά, ούτε αν θα κλάψουν μανάδες. Είναι εγκληματίες. Μας είπε ότι δεν θα κόψουν τα κρίματα μας που έκλεισαν άδικα τα παιδιά μας στα μοναστήρια».
Όσον αφορά τη συνάντηση του ιδίου και της γυναίκας του με τον μητροπολίτη Λεμεσού, ο κ. Θεοδούλου ανέφερε: «Ο μητροπολίτης μας διαβεβαίωσε ότι θα μετέφερε στον Γιώργο αυτά που του εισηγηθήκαμε. Μετά από λίγες μέρες, στις 28 Οκτωβρίου 2007, όταν επισκεφθήκαμε με τη μητέρα του τον Γιώργο μέσα στη μονή, αυτός μας πέταξε έξω χωρίς να μας αφήσει να του μιλήσουμε. Τότε βεβαιώθηκα ότι ο Γιώργος ήταν υποχείριο στα χέρια του μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιου».
«Η αλλάγη του γιού μου»
Για την αλλαγή στη συμπεριφορά του γιού του, ο κ. Θεοδούλου ανέφερε ότι αυτή άρχισε το 2002 και μάλιστα όταν γύρισε από τον Μαχαιρά, όπου πήγε για το Πάσχα, ήταν τρομοκρατημένος. Ο κ. Θεοδούλου, ο οποίος σημείωσε ότι είχε πολύ στενή σχέση με τον γιο του και ότι συζητούσαν τα πάντα, κατέθεσε για την τότε περίοδο: «Η αλλαγή (μετά την επιστροφή από τον Μαχαιρά) φάνηκε στο πρόσωπο του, στις κουβέντες του, στη συμπεριφορά του.
Τα μάτια του ήταν γεμάτα φόβο και αγωνία. Ήταν φορτωμένος αρνητικά συναισθήματα που μεταδίδοντο σ’ ολόκληρη την οικογένεια. Προκαλούσαν φόβο, θυμό, ένταση, αγωνία, νεύρα, συζητήσεις, αντιπαραθέσεις, διαφωνίες. Όλη η οικογένεια βυθίστηκε μέσα σε μια κόλαση. Ο Γιώργος ξαφνικά φορτώθηκε δαίμονες. Μια φορά μάλιστα ισχυρίστηκε ότι είδε δαίμονα. Και αυτό σύμφωνα πάντα με την ερμηνεία του γέροντα (Αθανάσιου) ήταν σημάδι χαρισματικού ανθρώπου. Σταμάτησε να τρώει κρέας, ενώ πρώτα το απολάμβανε. Όπως ο ίδιος είπε, δεν μπορούσε να φάει κρέας και αυτό ήταν ακόμα ένα σημάδι χαρισματικού ανθρώπου.
Η εξωτερική του εμφάνιση άλλαξε. Άφησε γένια, φορούσε μόνο μαύρα. Πήγαινε κάθε Κυριακή σε συγκεκριμένες εκκλησίες. Αυτές που ήταν προσκείμενες προς τον “γέροντα”. Στην “αδελφότητα”, όπως έλεγε. Άκουγε μόνο ψαλμούς, διάβαζε πατερικά βιβλία. Απομακρύνθηκε από τους φίλους του, διέκοψε τον δεσμό του. Κοινωνούσε κάθε Κυριακή. Έκανε πολύωρη προσευχή με μετάνοιες. Όπως έλεγε, πριν τη Θεία Κοινωνία έπρεπε απαραίτητα να προηγηθεί εξομολόγηση».
Τα DVD, οι απειλές και τα υβριστικά μηνύματα
Για τα DVD με τις ομιλίες του μητροπολίτη Λεμεσού, ο πατέρας του μοναχού κατέθεσε ότι τον Απρίλιο του 2010 επεσκέφθη το γραφείο του δόκιμος μοναχός ο οποίος είχε εγκαταλείψει τη μονή Μαχαιρά επειδή αντιμετώπιζε σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα και έπρεπε να μεταβεί στο εξωτερικό. Ο κ. Θεοδούλου κατέθεσε ότι ο δόκιμος μοναχός αποτάθηκε στον ηγούμενο για βοήθεια αλλά αυτός αρνήθηκε και έτσι αναγκάστηκε να συνάψει δάνειο.
Μετά την ανάρρωση αναθεώρησε την απόφαση του να μείνει στη μονή, αλλά τόσο ο γέροντας όσο και ο ηγούμενος αρνήθηκαν να τον βοηθήσουν να ξαναφτιάξει τη ζωή του. Συναντούσε οικονομικές δυσκολίες και υβριστικά μηνύματα, γι’ αυτό αποτάθηκε στον σύνδεσμο των γονέων μοναχών για βοήθεια. «Τον πιστέψαμε επειδή τις ίδιες απειλές και υβριστικά μηνύματα δεχόμασταν κι εμείς», είπε ο κ. Θεοδούλου. Στην επόμενη συνεδρία θα αντεξεταστεί από τους δικηγόρους του μητροπολίτη Λεμεσού.
«Το μορφωτικό επίπεδο του Αθανάσιου ήταν τόσο χαμηλό που του ήταν αδιανόητο να του γελάσει»
Όπως κατέθεσε ο κ. Θεοδούλου, όταν η σύζυγος του εξέφραζε ανησυχίες μήπως τον παρασύρει ο γέροντας (Αθανάσιος) και τον κάνει μοναχό, ο γιος του απέκλειε αυτό το ενδεχόμενο εντελώς. Ο κ. Θεοδούλου κατέθεσε σχετικά: «Όπως του έλεγε χαρακτηριστικά, το μορφωτικό επίπεδο του Αθανάσιου ήταν τόσο χαμηλό που του ήταν αδιανόητο να του γελάσει». «Ένα διάστημα τσακώθηκε μάλιστα με τη μάνα του επειδή η ίδια έλεγε ότι θα καταλήξει μοναχός», πρόσθεσε ο κ. Θεοδούλου.
Ωστόσο, το 2006, όπως είπε ο κ. Θεοδούλου, βρήκε τον Γιώργο φανατικό υποστηρικτή του μητροπολίτη Λεμεσού. «Υποστήριζε ότι ήταν ο πιο ικανός για το αρχιεπισκοπικό αξίωμα. Στις συνομιλίες μας προσπαθούσε επίμονα να με πείσει να τον ψηφίσω. Επέμενε ότι ήταν διορατικός, πνευματικός, χαρισματικός. Εγώ του απάντησα ότι παρότι δεν γνώριζα προσωπικά τον Αθανάσιο και διατηρούσα τις επιφυλάξεις μου, όσον αφορά το πρόσωπο και την εντιμότητα του, εντούτοις θα τον ψήφιζα επειδή εμπιστευόμουν τη δική του κρίση».
