Με σοβιετικού τύπου δυναμική ανέβηκε στην εξουσία για 4η φορά ο Βλαντιμίρ Πούτιν αφού το ποσοστό του αγγίζει τη δυναμική (υποχρεωτική τότε) που είχε η νομενκλατούρα στην ΕΣΣΣΔ. Τώρα θα σκεφτεί κάποιος ότι στη μετά Σοβιετική εποχή διενεργούνται εκλογές. Ωραία. Αλλά ο Πούτιν φαντάζει παντοδύναμος- χωρίς το μηχανισμό της υποχρεωτικής ύπαρξης ενός μόνο κόμματος- απέναντι σε κάθε αντίπαλο με το ποσοστό του αυτή τη φορά να φτάνει το 76,65%.
Μέσα από αυτές τις εκλογές ο Πούτιν όχι μόνο διατηρεί το «στέμμα» αλλά συγκέντρωνε και ένα ποσοστό μεγαλύτερο από τις προσδοκίες του ξεπερνώντας το 63% του 2012.
Το σύγχρονο τσάρο ψήφισαν 55,5 εκατομμύρια Ρώσοι, με μοναδικό αντίπαλο (από θέμα ποσοστών και δεύτερης θέσης) τον κομμουνιστή ηγέτη Πάβελ Γκρουντίνιν, ο οποίος έλαβε το 11,82% των ψήφων.
Τι σημαίνει η νίκη αυτή του Πούτιν.
Σε επικοινωνία που είχαμε με το Διεθνολόγο δρ. Κωνσταντίνο Φίλη, διευθυντή ερευνών του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων στην Ελλάδα, μας ανέφερε ότι μέσα στην επόμενη πενταετία η προσπάθεια του ρώσου προέδρου θα επικεντρωθεί στην οικονομία αλλά και στις διμερείς σχέσεις με τη Δύση αφού και τα δύο θέματα φαίνεται να είναι αλληλένδετα.
Από τη μια, η οικονομία έχει πληγεί μετά και από τις οικονομικές κυρώσεις που επέβαλε η Δύση. Κάτι το οποίο αποτελεί ένα πολύ σοβαρό ζήτημα αφού η ρωσική οικονομία εξαρτάται από τα εξαγώγιμα προϊόντα της όπως πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
Αναγκαστικά θα δώσει έμφαση στην ενέργεια λόγω του ότι είναι κάτι πολύ προσοδοφόρο αλλά αν σταθεί μόνο σε αυτό και δεν στραφεί στον πρωτογενή τομέα τότε θα έχει αυξανόμενα προβλήματα αφού η σημερινές σχέσεις του με δυτικές χώρες του επιβάλλουν να μπορέσει να καταστεί αυτάρκης σε δικά του προϊόντα πέραν των εισαγωγών.
Παράλληλα, ενώ τα τελευταία χρόνια η Ρωσία έδωσε έμφαση κυρίως στην αμυντική βιομηχανία και στις τεχνολογίες αιχμής εντούτοις δεν έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην καινοτομία και στις νέες τεχνολογίες εν σχέσει με την οικονομία. Κάτι που θα πρέπει να κάνει.
Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας και μια μεγάλη πρόκληση είναι το δημογραφικό που χρήζει πολιτικά ωφέλιμες δράσεις.
Το ζήτημα της οικονομίας, μάλιστα, έχει άμεση σχέση με την πολιτική που θα ακολουθήσει ο Πούτιν εν σχέσει με τη Δύση αφού ελλοχεύουν σοβαροί κίνδυνοι αν φύγει από τη συνεργασία με αυτήν.
Αυτή τη στιγμή είναι πολλές οι προκλήσεις παγκόσμια που απαιτούν συνεργασία των δύο πλευρών επομένως στόχος πρέπει να είναι η προσπάθεια αποσυμπίεσης της έντασης με διάφορους δρώντες του διεθνούς συστήματος.
Εν σχέσει με την Κίνα, οι επαφές του Πούτιν αποτελούν μια υπόμνηση στους δυτικούς ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί αν στραφεί στρατηγικά στην Κίνα που αποτελεί μια ανερχόμενη οικονομικά και στρατιωτικά δύναμη.
Αναφορικά με τις σχέσεις της Ρωσίας με την Τουρκία μα ανέφερε ότι έχουν τεράστια σημασία τα ενεργειακά και εμπορικά συμφέροντα γεγονός που επιτρέπει στις δύο χώρες να δείξουν στη Δύση ότι έχουν τις εναλλακτικές τους.
Η Τουρκία, όμως, αν αποφασίσει να εδραιώσει την παρουσία της στη Συρία τότε θα υπάρξει σοβαρό ζήτημα από τη στιγμή που η ρωσική κυβέρνηση στηρίζει ξεκάθαρα το καθεστώς Άσαντ.
Ελλάδα και Κύπρος από την άλλη, διατηρούν μέχρι στιγμής ουδέτερες σχέσεις με τη Ρωσία αφού υπάρχουν περιορισμοί τόσο από την Ε.Ε. όσο και από το ΝΑΤΟ με αποτέλεσμα να μην μπορούν οι τρείς αυτές χώρες να επεκτείνουν τη συνεργασία τους.
Υπάρχουν, δηλαδή, μεγάλοι περιορισμοί στην ανάπτυξη των σχέσεων των τριών χωρών οι οποίες θα αλλάξουν να το κλίμα με τη Δύση αποκατασταθεί.
Βασικό ζήτημα του Πούτιν, εν κατακλείδι, είναι ο ρόλος που θα διαδραματίσει η χώρα του στη διεθνή πολιτική σκακιέρα και στην εσωτερική οικονομική κατεύθυνση του.
20 χρόνια πρόεδρος
Με τη νίκη του ο Πούτιν έχει μπροστά του μια νέα εξαετής θητεία που θα τον οδηγήσει να συμπληρώσει 20 χρόνια στη θέση του προέδρου της Ρωσίας.
Ο μεγάλος αναδιαμορφωτής της Ρωσίας την οποία παρέλαβε διχασμένη και με τεράστια οικονομικά και πολιτικά προβλήματα δείχνει ανίκητος στη σκακιέρα των εσωτερικών πολιτικών εξελίξεων την ίδια στιγμή που η Ρωσία αρχίζει να ανοίγει μεγάλα πολιτικά ζητήματα εξωτερικής πολιτικής με όλο και περισσότερα μέτωπα όπως οι σχέσεις του με την Ε.Ε. και τη Βρετανία, η στήριξη του Σουλτάνου Ερντογάν και οι προκλήσεις σε Συρία και Β. Κορέα.
Είναι ο Πούτιν ένας νέος Στάλιν;
Είναι ο Πούτιν ο σύγχρονος «ατσαλένιος» ηγέτης; Είναι ο νέος Στάλιν;
Ο Στάλιν ανέλαβε την εξουσία του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης (Κ.Κ.Σ.Ε) το 1922 επικρατώντας του Τρότσκι και εφαρμόζοντας αυτό που όλοι γνωρίζουμε σήμερα σαν «Υπαρκτό Σοσιαλισμό» αντί του συνεχόμενου επαναστατικού κομμουνισμού επιβάλλοντας ταυτόχρονα μια σειρά από μέτρα όπως διαγραφές, καθαιρέσεις, εξορίες κλπ.
Σας θυμίζει κάτι; Την πολιτική του Πούτιν με τους δεκάδες περίεργους θανάτους δημοσιογράφων και λοιπών πολιτών στα πρώτα χρόνια της εξουσίας του Πούτιν όταν κατάφερε να αποκτήσει τη στήριξη των ρώσων ολιγαρχών.
Όπως ακριβώς και ο Στάλιν στη δεκαετία του 1930 όταν αφάνισε την αντιπολίτευση μέσω ενός συστήματος εσωτερικής εξορίας και παγίωσε την αρχή του την εποχή της Μεγάλης Εκκαθάρισης(1936-1938).
Ο Πούτιν όπως και ο Στάλιν αλλάζει πλήρως την εικόνα της ρωσικής (τότε σοβιετικής ) επικράτειας. Οι Ρώσοι ολιγάρχες σταματούν τον ανένδοτο πόλεμο των φατριών και η κλειστή ρωσική οικονομία κατακτά ολόκληρη την Ευρώπη με offshore εταιρείες και έναν αναπτυγμένο και καλπάζοντα καπιταλισμό μέσα από δαιδαλώδεις δρόμους υπεράκτιων εταιρειών.
Όπως ακριβώς και ο Στάλιν πήρε την κατακερματισμένη και νεοσύστατη ΕΕΣΔ και αμέσως εισήγαγε την αναγκαστική αγροτική κολεκτιβοποίηση αντικαθιστώντας τα μικρής κλίμακας μη μηχανοποιημένα αγροκτήματα με μεγάλης κλίμακας μηχανοποιημένα αγροκτήματα βάζοντας την ΕΣΣΔ σε θέση εφάμιλλη των τότε ΗΠΑ.
Το μεγάλο μέλλον της Ρωσίας
Ο ρώσος πρόεδρος μετά την επανεκλογή του δηλώνει σίγουρος όσο ποτέ άλλοτε ότι η Ρωσία έχει ένα μεγάλο μέλλον μπροστά της. «Σας ευχαριστώ για τη στήριξή σας. Όλοι όσοι ψήφισαν σήμερα είναι κομμάτι της μεγάλης εθνικής μας ομάδας».
