Η αρχή της αεροπειρατείας:
Στις 5 Απριλίου 1988, Μεγάλη Τρίτη, ξεκίνησε το δράμα των 97 επιβατών και του 15μελούς πληρώματος της πτήσης KU422 των Κουβετιανών αερογραμμών. Ανάμεσα στο πλήρωμα ήτανε και 3 μέλη της βασιλικής οικογένειας του Κουβέιτ. Το αεροπλάνο ξεκίνησε το ταξίδι του από την Μπανγκόκ με προορισμό το Κουβέιτ αλλά οι ισλαμιστές αεροπειρατές είχαν άλλα σχέδια. Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα οι αεροπειρατές ανακοίνωσαν πως το αεροπλάνο είναι υπό τον έλεγχό τους.
Η πρώτη στάση στο Ιράν:
Έπειτα από μιάμιση ώρα αεροπειρατείας το αεροπλάνο προσγειώνετε στο Ιράν επειδή δεν είχε καύσιμα.
Στις 6 του Απρίλη οι αεροπειρατές ανακοίνωσαν πως έχουν ως αίτημα να ελευθερωθούν 17 άτομα που είχαν φυλακιστεί στο Κουβέιτ για εμπλοκή τους σε επιθέσεις στις πρεσβείες των ΗΠΑ και της Γαλλίας που είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο 6 ατόμων. Για να δείξουν καλή θέληση άφησαν ελεύθερες 24 γυναίκες.
Την επόμενη μέρα άφησαν ακόμα 32 επιβάτες ελεύθερους αλλά κρατούσαν ακόμη 50 άτομα ως πολιτικούς κρατούμενους. Η ομηρία τριών μελών της βασιλικής οικογένειας του Κουβέιτ ήταν το "χαρτί" τους και πως θα αυτοί θα πλήρωναν πρώτοι το τίμημα. Η κυβέρνηση του Ιράν δεν τους έκανε ανεφοδιασμό και οι εξτρεμιστές αεροπειρατές εξαγριώθηκαν και άρχισαν να πυροβολούν και να ρίχνουν χειροβομβίδες.
Λόγω της κατάστασης που βγήκε εκτός ελέγχου οι αρχές του Ιράν έκαναν ανεφοδιασμό καυσίμων στο αεροπλάνο και τους άφησαν να φύγουν.
Το αεροπλάνο άρχισε να κινείτε δυτικά και ως μέτρα ασφαλείας τα αεροδρόμια που ήταν εντός πεδίου του αεροπλάνου είχαν κλείσει. Κάποια από αυτά ήταν τα αεροδρόμια του Λιβάνου, της Αιγύπτου, της Τουρκίας και της Κύπρου.
Η στάση στη Κύπρο:
Τα καύσιμα του αεροπλάνου άρχισαν πάλι να φτάνουν στο τέλος τους κοντά στο αεροδρόμιο της Λάρνακας. Ο 53χρονος Ιρακινός πιλότος εκλιπαρούσε τον πύργο ελέγχου του Αεροδρομίου Λάρνακας να τους δοθεί άδεια προσγείωσης αφού οι μόνες τους επιλογές ήταν η συντριβή ή αναγκαστική προσγείωση.
Τελικά τους δίνεται άδεια για προσγείωση και το αεροπλάνο στις 9 Απριλίου, Μεγάλο Σάββατο, φτάνει στο αεροδρόμιο Λάρνακας. Εκεί οι ισλαμιστές προειδοποιούν τις Κυπριακές αρχές να ανεφοδιάσουν το αεροσκάφος ή θα γίνει μακελειό.
Από εκείνη τη στιγμή θα ξεκινούσε για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Βασιλείου μία σκληρή δοκιμασία. Ο νέος πρόεδρος είχε να αντιμετωπίσει ένα δίλημμα: να μην ανεφοδιάσει το αεροπλάνο ικανοποιώντας τον Εμίρη του Κουβέιτ με την χώρα του οποίου η Κύπρος διατηρούσε άριστες σχέσεις και η οποία είχε χρηματοδοτήσει έργα ανάπτυξης στην Κύπρο ή να ικανοποιούσε τις Ισλαμικές χώρες οι οποίες αν εξαγριώνονταν ίσως αναγνώριζαν το παράνομο «κράτος» του Ντενκτάς;
Οι αεροπειρατές μιλούσαν με το πύργο ελέγχου και στη προσπάθεια των αρχών να καθυστερήσουν τον ανεφοδιασμό του αεροπλάνου ξεκίνησαν να εξυπηρετούν άλλα αιτήματα τους.
Μέσα στη προσπάθεια αυτή οι αρχές τους έδωσαν γεννήτριες, φαγητά, φάρμακα, εφημερίδες και ό,τι ζητούσαν. Οι αεροπειρατές ευχαρίστησαν τις Κυπριακές αρχές για τις υπηρεσίες τους.
Ο Τάκης Τελώνης, ο οποίος βρισκόταν επικεφαλής των επικοινωνιών, καθυστερούσε όσο το δυνατό το αίτημα για ανεφοδιασμό και έλεγε στους αεροπειρατές ότι το αεροδρόμιο δεν είχε τη δυνατότητα να τους το παρέχει αφού λόγω του Πάσχα δεν είχε προγραμματισμένη παράδοση καυσίμων και θα είχε καθυστέρηση και τους ζητούσε να ελευθερώσουν άτομα.
Η ευγενική στάση των αεροπειρατών όμως δεν κράτησε πολύ. Το βράδυ του μεγάλου Σαββάτου άρχισαν να απαιτούν τον άμεσο ανεφοδιασμό του αεροπλάνου αλλιώς μέχρι τις 11 το ίδιο βράδυ θα υπάρξει ένας νεκρός.
Και αυτό ακολούθησε αφού δεν έγινε ο ανεφοδιασμός. Στις 11:30 σε επικοινωνία τους με το Πύργος Ελέγχου οι εξτρεμιστές ζήτησαν ένα ασθενοφόρο και ένα φέρετρο.
«Στείλτε ένα ασθενοφόρο για να παραλάβει τον Κουβετιανό φίλο μας. Είναι αξιωματικός του Κουβέιτ».
Και τον πέταξαν από τη πόρτα του αεροπλάνου.
Μέχρι το πρωινό της Κυριακής του Πάσχα οι συνομιλίες συνεχίζονταν χωρίς να υπάρχει κάτι άλλο μέχρι τη στιγμή που έριξαν από το αεροπλάνο και δεύτερο πτώμα. Έπειτα από το δεύτερο νεκρό οι εξτρεμιστές απαιτούσαν να ικανοποιηθούν όλα τους τα αιτήματα.
Στα μηνύματα που έστελναν στις Κυπριακές αρχές έλεγαν πως θα πεθάνουν όλοι μέσα στο αεροπλάνο και ονόμασαν το αεροπλάνο «αεροπλάνο των Μαρτύρων».
Η αποχώρηση των αεροπειρατών:
Τη Τρίτη του Πάσχα ξαφνικά κατά το βράδυ εμφανίστηκαν δύο βυτιοφόρα και έκαναν ανεφοδιασμό στο αεροπλάνο και απογειώθηκαν με προορισμό την Αλγερία. Από τον Πύργο Ελέγχου του αεροδρομίου Λάρνακας στάλθηκε το ακόλουθο μήνυμα:
«Είμαστε μαζί τις τελευταίες 5 μέρες. Το προσωπικό του Πύργου Ελέγχου Λάρνακας εύχονται σε εσάς και το πλήρωμα ασφαλή προσγείωση στο Αλγέρι και προσβλέπουμε να σας έχουν και πάλι εδώ υπό καλύτερες συνθήκες. Καλή τύχη».
Το αεροπλάνο τελικά προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο της Αλγερίας. Εκεί οι αεροπειρατές άφησαν ελεύθερους τους εναπομείναντες ομήρους αφού επικαλέστηκαν ανθρωπιστικούς θρησκευτικούς λόγους αφού ξεκίνησε και το Ραμαζάνι.
Η ομηρία των επιβατών κράτησε 362 ώρες και 30 λεπτά χωρίς να γίνουν κατορθωτά τα αιτήματα των αεροπειρατών, δηλώνοντας πως ο αγώνας τους ήταν δίκαιος και ότι επιμένουν να ελευθερωθούν οι 17.
