Το τελευταίο διάστημα οι δημότες της Λεμεσού αλλά και ευρύτερα οι ψηφοφόροι της Επαρχίας Λεμεσού, βιώνουν μια αβέβαιη κατάσταση, με την πολιτική ζωή της περιοχής να περνά μέσα από τις αίθουσες των εκλογοδικείων.
Μετά τη δικαστική διαμάχη Αντρέα Χρίστου και Νίκου Νικολαΐδη για τη θέση του Δημάρχου Λεμεσού, η οποία δικαίωσε τελικά τον Νίκο Νικολαΐδη, οι Λεμεσιανοί έχουν τώρα μια νέα πολιτική περιπέτεια να αντιμετωπίσουν.
Το σκηνικό της "πολιτικής αστάθειας" ξεκίνησε να διαμορφώνεται λίγα μόλις 24ωρα μετά τις Βουλευτικές Εκλογές του 2016, όταν η πρόεδρος της Αλληλεγγύης, Ελένη Θεοχάρους, αποφάσισε ότι δεν ήθελε την θέση του βουλευτή που οι κάτοικοι της Λεμεσού της εμπιστεύτηκαν και προτίμησε να κρατήσει την ιδιότητα που διατηρεί μέχρι σήμερα, αυτή δηλαδή της ευρωβουλευτή.
Κανείς δεν προδίκαζε όμως ότι δυο χρόνια μετά θα συζητούσαμε ακόμα τις συνέπειες αυτής της πράξης.
Στη θέση της τοποθετήθηκε από τότε μέχρι και σήμερα ο Γιώργος Παπαδόπουλος, ο οποίος για δυο χρόνια λειτούργησε στη Βουλή, τοποθετήθηκε για διάφορα ζητήματα, ψήφισε για διάφορα ζητήματα και σίγουρα με την συμμετοχή του καθόρισε, ως ένα βαθμό τα πράγματα εντός Βουλής.
Όμως όλοι αυτοί φαίνεται να λογάριαζαν χωρίς τον "ξενοδόχο", Ανδρέα Μιχαηλίδη, τέως Βουλευτής ΔΗΣΥ Λεμεσού, ο οποίος προσέφυγε στο Εκλογοδικείο και στο Ανώτατο Δικαστήριο και δικαιώθηκε.
Δικαιώθηκε για το ότι η θέση στον Παπαδόπουλο, δόθηκε λόγω παραίτησης της Θεοχάρους, πριν καν ορκιστεί βουλευτής, σημείο στο οποίο οι δικηγόροι του κ.Μιχαηλίδη, κατάφεραν να δείξουν πως υπάρχει νομικό κενό. Παρά τις προσπάθειες της Βουλής να μπαλώσει με ρύθμιση το συγκεκριμένο ζήτημα, το Ανώτατο θεώρησε πως δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο αποδεκτό.
Το αποτέλεσμα
Τον γόρδιο δεσμό θα κληθεί να λύσει, ως έχουν τα πράγματα, η Νομική Υπηρεσία και το Υπουργείο Εσωτερικών. Εκτός απροόπτου, τουλάχιστον με βάση τα όσα αναφέρουν όλοι όσοι έχουμε μιλήσει από την ώρα της απόφασης του Εκλογοδικείου τη Δευτέρα 30 Απριλίου, το επικρατέστερο σενάριο είναι να πάμε σε επαναληπτική εκλογή στην επαρχία Λεμεσού.
Για να το κατανοήσουμε ακόμα πιο ξεκάθαρα, εκτός απροόπτου, δυο χρόνια μετά τις Βουλευτικές εκλογές του 2016, θα στηθούν κάλπες και οι Λεμεσιανοί θα κληθούν να ψηφήσουν και πάλι, για ένα μόνο Βουλευτή που θα πρέπει να τους εκπροσωπήσει στη Βουλή.
Τα ενδιαφέροντα στοιχεία
Από την εξέλιξη αυτή προκύπτουν κάποια ενδιαφέροντα ερωτήματα τα οποία θα πρέπει να απαντηθούν στο επόμενο διάστημα:
- Τι θα πράξουν ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, Οικολόγοι στην επαναληπτική αυτή ψηφοφορία, αν γίνει τελικά; Θα διεκδικήσουν την έδρα; Ή θα μείνουν πιστοί στη δέσμευση ότι από σεβασμό δεν θα διεκδικήσουν και θα στηρίξουν την Αλληλεγγύη;
- Ο Γιώργος Παπαδόπουλος είναι διατεθειμένος να μπει σε μια τέτοια διαδικασία και να επαναδιεκδικήσει τη θέση του Βουλευτή;
- Αν η έδρα τελικά πάει στον ΔΗΣΥ, μιας και ο Ανδρέας Μιχαηλίδης είναι το άτομο που κίνησε αυτή τη διαδικασία, αυτό δεν θα αλλάξει τις ισορροπίες εντός Βουλής;
- Η Αλληλεγγύη γενικότερα αλλά σε πρώτο στάδιο στη Λεμεσό με τα τόσα πλήγματα που δέχθηκε και κατά την προεκλογική περίοδο των Προεδρικών Εκλογών με τις παραιτήσεις στελεχών, πώς θα αντιδράσει στο ενδεχόμενο να χαθεί και η βουλευτική έδρα από την επαρχία;
- Δεν είναι το ποσοστό που εξασφάλισε το κίνημα Αλληλεγγύη που το έδωσε την έδρα στη Λεμεσό; Αψηφούμε το ποσοστό αυτό και πάμε σε νέα εκλογή, με εντελώς διαφορετικά δεδομένα από αυτά του 2016 και όλα είναι εντάξει;
- Ποιος είναι αρμόδιος να αποφασίσει πλέον για το τι θα γίνει στην περίπτωση αυτή; Το Υπουργείο Εσωτερικών θα έχει λόγο; Γιατι αν θα έχει σημαίνει ότι ο ΔΗΣΥ θα αποφασίσει τη συνέχεια, μιας και ο Υπουργός προέρχεται από τον ΔΗΣΥ και ο ΔΗΣΥ είναι κυβέρνηση.
- Δεν θα μπορούσε όλη αυτή η ταλαιπωρία να είχε αποφευχθεί εξ αρχής με μια πιο ορθή και ουσιαστική αντιμετώπιση του ζητήματος, αντί να επιχειρούμε "πατσιαρίσματα" που μας έφεραν εδώ που είμαστε σήμερα;
