Η κίνηση δασκάλων να μεταβούν στις αίθουσες διδασκαλίας με θερμόμετρα στο χέρι, έτσι ώστε να καταδείξουν την ανάγκη για λήψη μέτρων, έφερε εκ νέου στην επιφάνεια το ζήτημα των συνθηκών κατά τις οποίες διδάσκουν τους μήνες του καλοκαιριού.
Εμείς δεν μείναμε στα λόγια των εκπαιδευτικών ούτε του Υπουργείου Παιδείας και επιχειρήσαμε να επισκεφτούμε αριθμό σχολείων στην πρωτεύουσα για να έχουμε μια προσωπική άποψη και αντίληψη της πραγματικής κατάστασης. Δεν έχουμε άποψη ούτε και θέση σε σχέση με το αν θα πρέπει ή όχι να τοποθετηθούν κλιματιστικά, δεν είναι αυτός ο δικός μας ρόλος άλλωστε. Εμείς μεταφέρουμε απλά τις συνθήκες και κάποιες επιστημονικές προσεγγίσεις.
Αυτό που βιώσαμε ήταν απερίγραπτο. Η θερμοκρασία έξω γύρω στις 11 το πρωί ήταν 36 βαθμοί κελσίου, ενώ στο πιο δροσερό σχολείο που επισκεφθήκαμε η θερμοκρασία εντός άγγιζε τους 31-32 βαθμούς.
Πέραν από το τι μπορεί ο καθένας μας να υποστηρίζει στο ζήτημα του κατά πόσο θα πρέπει να τοποθετηθούν κλιματιστικά στα σχολεία ή όχι, το δεδομένο και αυτό που αντικρύσαμε είναι ένα: Μαθητές δημοτικού να βρίσκονται σε ψηλές θερμοκρασίες και οι δάσκαλοι να πρέπει να ανταπεξέλθουν, να προστατεύσουν τα παιδιά από τη ζέστη και την ίδια στιγμή να μπορέσουν να παραδώσουν το μάθημα.
Σε μια από τις επισκέψεις σε δημοτικό σχολείο, μια δασκάλα καλούσε τους μαθητές να επιστρέψουν στις τάξεις τους ενώ τους παρακάλεσε πρώτα να ρίξουν λίγο νερό στο πρόσωπό τους για να δροσιστούν.
Σε διάλογο με πολλούς δασκάλους βρήκαμε πως το πρόβλημα είναι όντως σημαντικό και πρέπει να βρεθεί μια χρυσή τομή.
Οι απόψεις για τη χρήση κλιματιστικών ανάμεσα στους δασκάλους διίστανται. Κάποιοι υποστηρίζουν πως πρέπει να τοποθετηθούν κλιματιστικά και κάποιοι πως δεν πρέπει να τοποθετηθούν.
Αυτοί που υποστηρίζουν πως πρέπει να γίνει χρήση κλιματιστικών χρησιμοποίησαν σαν επιχειρήματα την απίστευτη ζέστη και πως τα παιδιά δεν μπορούν να κάνουν μάθημα σε αυτές τις θερμοκρασίες που επικρατούν στις τάξεις.
Οι δάσκαλοι που υποστήριξαν πως δεν πρέπει να τοποθετηθούν κλιματιστικά χρησιμοποιούν ως επιχείρημα ότι τα παιδιά δεν γίνεται να έχουν απότομες αλλαγές θερμοκρασίας από τη ζέστη του διαλείμματος στη δροσιά της τάξης και πως επίσης δεν γίνεται να είναι συνεχώς τα παράθυρα όλα κλειστά στις αίθουσες διδασκαλίας.
Το παράδοξο με κάποια σχολεία που επισκεφθήκαμε είναι ότι ακόμα δεν έχουν καν επιτοίχιους ανεμιστήρες και όπως μας ενημέρωσαν βρίσκονται ακόμα σε σειρά αναμονής.
Οι Σχολικές Εφορείες έχουν τοποθετήσει ανεμιστήρες σε κάποια από τα σχολεία και σε κάποια άλλα τοποθετήθηκαν ανεμιστήρες με έξοδα των Σύνδεσμων Γονέων επειδή δεν ήθελαν να περιμένουν τη Σχολική Εφορεία και πήραν την κατάσταση στα χέρια τους.
Έρευνα Πανεπιστήμιου Κύπρου για τα κλιματιστικά στις τάξεις:
Ο Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Κύπρου, Μηχανικός Αρχιτέκτονας, Αιμίλιος Μιχαήλ, ο οποίος διευθύνει το Ερευνητικό Εργαστήριο «Ενέργεια και Περιβαλλοντικός Σχεδιασμός Κτιρίων» (E&EDB), έριξε φως σε κάποιες σημαντικές πτυχές και απορίες που είχαμε.
Όπως μας είπε, σε μια από τις έρευνες που έκαναν σε σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα, τοποθέτησαν μετρητές διοξειδίου του άνθρακα σε σχολεία σε διάφορα σενάρια αερισμού των αιθουσών.
Ένα από τα ευρήματα της έρευνας το οποίο έχει και ιδιαίτερο ενδιαφέρον λειτούργησε με το εξής σενάριο: Η αίθουσα παρέμεινε ολόκληρο το Σαββατοκύριακο με κλειστά παράθυρα και τη Δευτέρα το πρωί οι δασκάλα και τα 25 παιδιά εισήλθαν στην αίθουσα. Όπως μας ανέφερε ο κ.Μιχαήλ, τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα έφτασαν σε απαγορευτικά επίπεδα διαβίωσης.
Επεσήμανε πως το κλιματιστικό ενδεχομένως να μην είναι η καλύτερη δυνατή λύση καθώς και πάλι θα υπάρχει το πρόβλημα του κακού αερισμού αφού τα παιδιά θα παρέμεναν κλεισμένα μέσα στην αίθουσα με τα κλιματιστικά ανεβάζοντας πάλι τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα. Τόνισε μάλιστα πως αν σε μια αίθουσα παραμείνει ανοικτό κλιματιστικό για 8 ώρες τα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα θα έχουν και πάλι αρνητικά αποτελέσματα.
Το άλλο μεγάλο ζήτημα με τη χρήση κλιματιστικών στα σχολεία είναι αυτό της σωστής συντήρησής τους, που αν δεν γίνεται τότε υπάρχει κίνδυνος αναπαραγωγής ασθενειών.
Για να αποφευχθούν αυτά τα αποτελέσματα θα πρέπει να εφαρμοστεί και συσκευή που θα καθαρίζει τον αέρα ανακυκλώνοντας τον αέρα της τάξης με αποτέλεσμα να ανέβει περισσότερο το κόστος.
Τι προτείνει
Ο κ. Μιχαήλ ξεκαθαρίζει πως κατά τη δική του αντίληψη υπάρχουν πολύ καλύτεροι τρόποι για να διασφαλίσουμε τις συνθήκες διαβίωσης μαθητών και εκπαιδευτικών στα σχολεία της Κύπρου και με πολύ πιο χαμηλό κόστος.
Συγκεκριμένα:
- Nα εφαρμοστεί ειδική μόνωση πάνω στις σκεπές των σχολείων. Το κόστος για αυτό το έργο θα ανέρχεται περίπου στα 20 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο και τα αποτελέσματα θα είναι πάρα πολύ καλά ως προς τη ρύθμιση της θερμοκρασίας στις αίθουσες.
- Ρύθμιση καλού εξαερισμού των τάξεων. Ο τρόπος που είναι κτισμένα τα σχολεία στη Κύπρο όπου υπάρχουν μεγάλα παράθυρα από την πλευρά των διαδρόμων και πιο μικρά από την αντίθετη πλευρά είναι ένα στοιχείο που μπορούμε να το εκμεταλλευτούμε ως προς το θέμα της ρύθμισης της θερμοκρασίας. Εάν τηρηθεί ένα πρόγραμμα σωστού αερισμού στη τάξη το αποτέλεσμα είναι την επόμενη μέρα οι αίθουσες να είναι πολύ πιο δροσερές.
- Με την εγκατάσταση ενός συστήματος που θα βάζει αέρα κατά της βραδινές ώρες αυτό θα επιφέρει πολύ καλά αποτελέσματα.
- Οι επιτοίχιοι ανεμιστήρες δεν είναι καλός τρόπος επειδή αλλάζουν κατεύθυνση και αποσπώνται οι μαθητές από τη συγκέντρωσή τους στο μάθημα.
- Τα παθητικά μέτρα και ο φυσικός εξαερισμός είναι ο πιο σωστός τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος.
