Ανοδική- δυστυχώς- πορεία παίρνουν οι τιμές στα προϊόντα και στα αγαθά στην Κύπρο αφού ο δείκτης των τιμών καταδεικνύει ότι μήνα με μήνα και χρόνο με το χρόνο οι τιμές αυξάνονται.
Την ίδια στιγμή, η χώρα μας φαίνεται να είναι μια από τις ευνοούμενες εν συγκρίσει με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες αφού μόνο σε ένα τομέα (των ηλεκτρονικών) βρίσκεται στη δεύτερη θέση της ακρίβειας.
Ας δούμε τους διαχρονικούς δείκτες
Όπως βλέπουμε στον πίνακα από το 2002 μέχρι και το 2018 ο εναρμονισμένος δείκτης τιμών καταναλωτή έχει μια σημαντική αυξητική τάση ύψους 20,4 μονάδων αν και από το 2013 – με εξαίρεση το 2017- παρατηρείται μικρή πτώση του δείκτη.
Αντίθετα από το 2003 μέχρι και το 2008 ο δείκτης παίρνει την ανιούσα με τα πιο ψηλά ποσοστά να τα έχει το 2008 όπου και η αύξηση έφτασε τις 4,4 μονάδες.
Εντούτοις από το 2013 ο δείκτης κυμαίνεται χαμηλότερα χρόνο με το χρόνο χωρίς να φτάνει τα επίπεδα του 2002.
Αύξηση μήνα με μήνα για το 2018 παρατηρείται στα τρόφιμα, στα αλκοολούχα, στην ένδυση, στη στέγαση, στον οικιακό εξοπλισμό, στην υγεία, στις μεταφορές και στις υπηρεσίες.
Μείωση υπήρξε μόνο στις επικοινωνίες, στα εστιατόρια και στα ξενοδοχεία.
Στα ίδια επίπεδα κυμάνθηκαν εκπαίδευση και αναψυχή.
Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο είναι το γεγονός ότι τους πρώτους 5 μήνες του 2018 σε αντιστοιχία με τους πρώτους 5 μήνες του 2017 υπήρξε πτωτική τάση με εξαίρεση το Μάη όπου ο δείκτης ανέβηκε 1 μονάδα.
Το Μάη του 2018 σε σύγκριση με το Μάη του 2017 υπήρξε μείωση σε υπηρεσίες, αναψυχή, επικοινωνίες, οικιακό εξοπλισμό, ένδυση και αλκοολούχα. Αντίθετα, στα τρόφιμα υπήρξε αύξηση τιμών κατά 1,4 μονάδες. Τη μεγαλύτερη αύξηση είχαν οι μεταφορές και τα ξενοδοχεία με 3,4 και 2,9 αντίστοιχα. Αύξηση επίσης υπήρξε και στον τομέα της στέγασης, ύδρευσης και του ηλεκτρισμού.
Την ίδια περίοδο Ιανουάριο – Μάη του 2018 σε αντιστοιχία με το 2017 υπήρξε γενική μείωση 0,3 μονάδες ενώ για όλες τις περιόδους το 2018 είχε τους πιο χαμηλούς δείκτες με εξαίρεση τη στέγαση/ύδρευση/ηλεκτρισμό, υγεία, μεταφορές, εκπαίδευση, εστιατόρια.
Τη μεγαλύτερη αύξηση του δείκτη τιμών παρουσίασε ο τομέας των εστιατορίων και των ξενοδοχείων σε αυτήν τη χρονολογική κατηγορία για κάθε μήνα/περίοδο σύγκρισης.
Τη μεγαλύτερη μείωση είχαν η επίπλωση/οικιακός εξοπλισμός και η ένδυση/υπόδυση.
Τι συμβαίνει στην Ευρώπη
Το 2017, τα επίπεδα τιμών για καταναλωτικά αγαθά και υπηρεσίες διέφεραν σημαντικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ).
Η Δανία (142% του μέσου όρου της ΕΕ) είχε το υψηλότερο επίπεδο τιμών, ακολουθούμενο από το Λουξεμβούργο (127%), την Ιρλανδία και τη Σουηδία (125%), Φινλανδία (122%) και Ηνωμένο Βασίλειο (117%). Στο αντίθετο τέλος της κλίμακας, η χαμηλότερη τιμή (48%), ενώ η Ρουμανία (52%) και η Πολωνία (56%) ήταν μόλις πάνω από το 50% του μέσου όρου.
Η Κύπρος όπως φαίνεται και στον πίνακα βρίσκεται αρκετά πιο κάτω από τις «ακριβές» χώρες αλλά και αρκετά πιο πάνω από τις «φτηνές» χώρες.
Το φθηνότερο και το πιο ακριβό κράτος μέλος
- Τα υψηλότερα επίπεδα τιμών τροφίμων είναι στη Δανία, τα χαμηλότερα στην Πολωνία και τη Ρουμανία
- Το αλκοόλ και ο καπνός είναι πιο ακριβά στην Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο ενώ το χαμηλότερο επίπεδο τιμών το 2017 καταγράφηκε στη Βουλγαρία (56% του μέσου όρου), μπροστά από τη Ρουμανία (69%) και το Βέλγιο Ουγγαρία (70%).
- Τα εστιατόρια και τα ξενοδοχεία είναι μια άλλη κατηγορία στην οποία παρατηρήθηκαν μεγάλες διαφορές στα επίπεδα τιμών. Χαμηλότερα στη Βουλγαρία (45%), στη Ρουμανία (53%) και στην Τσεχική Δημοκρατία (60%) και υψηλότερα (151%) στη Δανία και 146% στη Σουηδία.
- Τα ηλεκτρονικά είδη ευρείας κατανάλωσης είναι μια ομάδα προϊόντων όπου οι τιμές διαφέρουν λιγότερο μεταξύ των κρατών μελών, κυμαινόμενες από 86% του μέσου όρου στην Ιρλανδία έως 110% στη Δανία και τη Γαλλία. Στην κατηγορία αυτή η Κύπρος βρίσκεται στη δεύτερη θέση ακρίβειας.
- Τα είδη ένδυσης είναι μια άλλη ομάδα προϊόντων που παρουσιάζουν μικρότερη διαφορά τιμών μεταξύ των κρατών μελών, με τη Βουλγαρία (80% του μέσου όρου) φθηνότερη και τη Σουηδία (134%) πιο ακριβή.
- Με την αξιοσημείωτη εξαίρεση της Δανίας (144% του μέσου όρου) και των Κάτω Χωρών (121%), οι διαφορές τιμών μεταξύ των κρατών μελών ήταν ελάχιστες για τις προσωπικές μεταφορές και κυμάνθηκαν από 81% στη Σλοβακία σε 111% στη Φινλανδία, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία.
