Όλοι οι αναλυτές συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι, στη χειρότερη περίπτωση, το ζήτημα της Οικονομίας στην Τουρκία θα αποτελέσει σημαντικό κριτήριο που αναμένεται να διαδραματίσει ρόλο, αν όχι και να καθορίσει στο τέλος, το αποτέλεσμα Προεδρικών και Γενικών Εκλογών στην Τουρκία.
Υπάρχουν φυσικά αυτοί που υποστηρίζουν ότι καθοριστικός παράγοντας θα είναι οι εξωτερική πολιτική καθώς ο Ερντογάν κατάφερε τα τελευταία χρόνια να δημιουργήσει αυτή την αντίληψη στο λαό.
Η τουρκική κοινωνία, ωστόσο, σε δημοσκοπήσεις κατατάσσει το οικονομικό ως το πιο μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει, με τον Ερντογάν να δίνει μάχη να πείσει ότι όλα θα πάνε καλά και ότι δεν θα υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος ανησυχίας για την οικονομία, μιας και θεωρεί ότι η τουρκική οικονομία είναι εξαιρετικά δυνατή και μέσα από τα χρόνια έχει καταφέρει να εισχωρήσει στην παγκόσμια οικονομία.
Το ζητούμενο φυσικά δεν είναι το τι θεωρεί ο Ερντογάν ότι ισχύει αλλά το τι βιώνουν οι τούρκοι πολίτες, οι οποίοι θα κληθούν στις κάλπες την Κυριακή να εκφράσουν δια της ψήφου τους, τη δική τους γνώμη.
Η πρόσφατες εξελίξεις σε σχέση με την υποτίμηση της λίρας αντικατέστησε σε μεγάλο βαθμό την ανησυχία που υπήρχε σε σχέση με τα ζητήματα τρομοκρατίας και εθνικής ασφάλειας, ζητήματα τα οποία μέχρι τώρα μονοπωλούσαν το ενδιαφέρον του τουρκικού λαού, ιδιαίτερα μετά το πραξικόπημα στη χώρα, την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που επέβαλε και ακόμα διατηρεί ο Ερντογάν, αλλά και τις χιλιάδες φυλακίσεις πολιτών για διάφορους λόγους και χωρίς ιδιαίτερη τεκμηρίωση.
Σε δημοσκοπήσεις που διενεργήθηκαν πάντως το τελευταίο διάστημα οι ερωτηθέντες απάντησαν πως ο ηγέτης που μπορεί να δώσει λύσεις είναι ο Ερντογάν(35%) και ακολουθεί ο Ιντσέ(20%).
Τι θα καθορίσει τη συνέχεια
Το γεγονός ότι ταυτόχρονα με τις Προεδρικές Εκλογές στην Τουρκία θα διεξαχθούν και Γενικές εκλογές, όπου ο λαός θα κληθεί να ψηφίσει κόμμα και υποψηφίους που τον εκφράζουν, είναι εξαιρετικής σημασίας για το πως θα εξελιχθούν τα ζητήματα εσωτερικής διακυβέρνησης και οικονομίας, το διάστημα μετά τις εκλογές.
Τις 600 έδρες της Εθνοσυνέλευσης διεκδικούν: 1) Η «Λαϊκή Συμμαχία» των κομμάτων ΑΚΡ και ΜΗΡ, 2) Η «Εθνική Συμμαχία» (Millet İttifakı) των κομμάτων CHP, İYİ, SP και Δημοκρατικού (DP), 3) το HDP, 4) το VP και 5) το ισλαμικό κουρδικό HÜDA PAR.
Αν η συνεργασία AKP και MHP συνεχιστεί και εξασφαλίσει δυνατή πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας και αν ο Ερντογάν επανεκλεγεί τα δεδομένο είναι λίγο πολύ γνωστά, καθώς και οι θέσεις και ο τρόπος αντιμετώπισης είναι πλέον γνωστά μέσα από τα τελευταία χρόνια.
Ωστόσο ο Ερντογάν έχει υποσχεθεί προεκλογικά ότι αν εκλεγεί θα δώσει τέλος στο καθεστώς εκτάκτου ανάγκης το οποίο διατηρεί στη χώρα από τις ημέρες του πραξικοπήματος εναντίον του.
Το δεδομένο αυτό, αν όντως τελικά γίνει πραγματικότητα, θα επιφέρει αλυσιδωτές επιδράσεις τόσο στη ψυχολογία αλλά και στην ουσία της εσωτερικής πραγματικότητας της Τουρκίας, καθώς μέχρι τώρα ο λαός ζούσε με το φόβο και υπό τον αυστηρό έλεγχο των αρχών, τουλάχιστον από το πραξικόπημα και μετά. Θα πρέπει άλλωστε να θεωρηθεί δεδομένο, ότι μια τέτοια εξέλιξη θα επηρεάσει θετικά και τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας.
Το ερώτημα είναι το τι θα γίνει σε περίπτωση που δεν πάει όσο καλά υπολογίζει η συνεργασία του κόμματος που στηρίζει τον Ερντογάν(AKP) και του MHP. Στην περίπτωση αυτή, σύμφωνα με αναλυτές, η Τουρκία θα έχει να αντιμετωπίσει μια προβληματική περίοδο, ιδιαίτερα αν καταφέρει είσοδο το κουρδικό HDP.
Από την άλλη, οι ανθυποψήφιοι του Ερντογάν έχουν ήδη διαμηνύσει πως αν εκλεγούν θα εγκαταλείψουν το σύστημα διακυβέρνησης όπως εγκρίθηκε από το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου 2017.
