Ως οι πιο κρίσιμες εκλογές, φέρεται να αναδεικνύονται αυτές της Κυριακής για τον Ερντογάν καθώς όπως όλα δείχνουν θα χρειαστεί να παρατείνει την “αγωνία” του μέχρι τις 8 Ιουλίου, ημερομηνία του δεύτερου γύρου των εκλογών.
Αυτές οι εκλογές φαίνεται πως δεν θα είναι τελικά “περίπατος” για τον Σουλτάνο, ο οποίος βλέποντας τα ποσοστά του στις δημοσκοπήσεις να πέφτουν, εξετάζει ακόμη και το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού, σε περίπτωση που το κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) δεν καταφέρει να κερδίσει την πλειοψηφία των εδρών.
Η αντιπολίτευση σε αυτές τις εκλογές είναι πολύ πιο δυνατή από προηγούμενες αναμετρήσεις, αυξάνοντας τα ποσοστά της, βάσει δημοσκοπήσεων, κάτι που θορύβησε τον Ερντογάν, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός πως εδώ και 16 χρόνια βρίσκεται στην εξουσία.
Και υπάρχει λόγος. Η αντιπολίτευση βρήκε πρόσφορο έδαφος, καθώς αυτή είναι η πρώτη φορά μέσα σε αυτά τα 16 χρόνια, που ο Ερντογάν δεν έχει ουσιαστικά κάποιο όρμα να προσφέρει στη χώρα του, όπως αναφέρουν αναλυτές.
Ο Οζέρ Σεντσάρ, ιδιοκτήτης του ινστιτούτου δημοσκοπήσεων Metropoll, θεωρεί ότι ο Ερντογάν δεν ορίζει πλέον την πολιτική ατζέντα ενώ εκτιμά ότι δύσκολα θα διατηρηθεί στην εξουσία.
Η μεγαλύτερη επιτυχία της πολιτικής καριέρας του τούρκου προέδρου ήταν η οικονομική ακμή της χώρας του, σήμερα ωστόσο η τουρκική οικονομία βρίσκεται σε κακή κατάσταση.
Το πραξικόπημα στάθηκε “σταθμός” για το γεγονός αυτό, καθώς η χώρα βρισκόταν σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και η τουρκική λίρα έχασε πάνω από το 30% της αξίας της και οι επιδράσεις σε όλους τους τομείς ήταν αλυσιδωτές.
Όπως όλα δείχνουν στο παρόν στάδιο, το πραξικόπημα ίσως τελικά να γύρισε μπούμερανγκ στον Σουλτάνο, εάν υιοθετήσουμε τις έρευνες που αναφέρουν πως ο ίδιος το είχε οργανώσει για να διευκολύνει την “εκκαθάριση” που είχε στο μυαλό του ή ότι ήλεγχε την όλη κατάσταση.
Από το πραξικόπημα στις εκλογές
Bράδυ 15ης Ιουλίου του 2016, πολεμικά αεροπλάνα πετούν πάνω από την Άγκυρα, ενώ η πλατεία Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ και η γέφυρα του Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη έκλεισαν. Το τουρκικό Κοινοβούλιο και το Προεδρικό Μέγαρο βομβαρδίστηκαν. 265 νεκροί και πολλοί τραυματίες.
Ολόκληρος ο κόσμος παρακολουθούσε αποσβολωμένος το τετράωρο πραξικόπημα στην Τουρκία, με τον Ερντογάν να καλεί τον κόσμο να εξεγερθεί και να το αναστείλει μέσω facetime στο έκτακτο δελτίο ειδήσεων του CNN Turk.
Στην όλη κατάσταση που επικρατούσε δε θα μπορούσε να λείπει και η αντίδραση της διεθνούς κοινότητας, με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα να καλεί όλες τις πλευρές στην Τουρκία να υποστηρίξουν την «δημοκρατικά εκλεγμένη» κυβέρνηση του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τον υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ να αναφέρει πως πρέπει αποφευχθεί η αιματοχυσία στην Τουρκία και τα όποια πολιτικά ζητήματα υπάρχουν να διευθετηθούν εντός του πλαισίου του Συντάγματος της χώρας, την Άνγκελα Μέρκελ μέσω Twitter να αναφέρει πως η δημοκρατική τάξη στην Τουρκία πρέπει να γίνει σεβαστή και την την επικεφαλής της διπλωματίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Φεντερίκα Μογκερίνι να δηλώνει πως βρίσκεται σε επαφή με την αντιπροσωπεία της ΕΕ στην Άγκυρα και να απευθύνει παράλληλα έκκληση να επικρατήσει ηρεμία στην Τουρκία.
Αργότερα η Άγκυρα θα κατηγορήσει τις ΗΠΑ πως προστατεύουν τον Γκιουλέν, καθώς δεν εκδόθηκε στη χώρα τους όπως κι ζητήθηκε, ενώ τα πυρά του έριξε και προς την ΕΕ ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, ο οποίος υποστήριξε πως σχεδόν όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες στήριξαν το πραξικόπημα.
To πραξικόπημα τελικά ανεστάλη και τότε άρχισε η μαζική ‘εκκαθάριση” του τουρκικού στρατού και όχι μόνο, από τον Σουλτάνο.
Οι εξελίξεις τις επόμενες δύο ημέρες ήταν καταιγιστικές
Στις 16 και 17 Ιουλίου στρατηγοί, δικαστές και εισαγγελείς συνελήφθησαν με την κατηγορία ότι στήριξαν το πραξικόπημα. Οι διώξεις επεκτάθηκαν στην αστυνομία, στην εκπαίδευση και στα μέσα ενημέρωσης. Στις 20 Ιουλίου ο Ερντογάν κηρύσσει τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης
Οι διώξεις είχαν αρχικά στόχο υποστηρικτές του Γκιουλέν, προτού επεκταθούν στο φιλοκουρδικό κίνημα και στα επικριτικά προς την τουρκική κυβέρνηση μέσα ενημέρωσης.
Πάνω από 50.000 άνθρωποι συνελήφθησαν και 140.000 έχουν αποπεμφθεί ή τεθεί σε διαθεσιμότητα.
Το αποτυχημένο πραξικόπημα αποτέλεσε την απαρχή της περαιτέρω ενδυνάμωσης του Ερντογάν στο εσωτερικό της χώρας του. Κατάφερε να εξουδετερώσει κάθε ανταγωνιστική βάση εξουσίας.
Μετά την “εκκαθάριση” και την απολυταρχία του Σουλτάνου, στις 16 Ιανουαρίου του 2017 το κοινοβούλιο της Τουρκίας εγκρίνει το νέο Σύνταγμα που ενισχύει τις εξουσίες του προέδρου. Η τελική έγκριση έγινε με το δημοψήφισμα του Απριλίου του 2017.
Το νέο Σύνταγμα δίνει υπερεξουσίες ουσιαστικά στον Πρόεδρο, ενώ καταργεί τη θέση του Πρωθυπουργού, κάνοντας τον Ερντογάν να είναι ταυτόχρονα αρχηγός του κράτους και της κυβέρνησης.
Mε αυτά τα δεδομένα, ο Ερντογάν προκηρύσσει τον Απρίλιο πρόωρες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές, μετά από δίωρη σύσκεψη που είχε με τα αρμόδια όργανα του κόμματός του, πιάνοντας στον ύπνο την αντιπολίτευση η οποία τον κατηγόρησε γι΄ αυτή του την κίνηση.
Όλα στρωμένα αλλά….
Έχοντας όλες τις συγκυρίες με το μέρος του, ο Ερντογάν έβαλε πλώρη για τις εκλογές, ωστόσο ο κόσμος της χώρας φαίνεται πως δυσανασχετεί καθώς η οικονομία βρίσκεται σε άσχημη κατάσταση και σαφώς έχει επηρεάσει τη ζωή του.
Ο αυταρχικός Σουλτάνος, αναλώθηκε στο να “καθαρίσει” τους αντιπάλους του και να εγκαθιδρύσει την “δικτατορία” του, αφήνοντας πίσω τις στρατηγικές που θα βοηθούσαν ενδεχομένως την ανάπτυξη της Τουρκίας και συνεπώς την ευημερία του λαού.
Αυτές οι εκλογές αναμένεται να αποδείξουν εάν ο Ερντογάν θα πληρώσει η όχι το τίμημα του προσωπικού του οράματος.
