Μαρτυρία: Η άφιξη των πρώτων νεκρών...

Ψυχή και σώμα έδωσαν οι ιατροί και προσωπικό στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο ώστε να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν από την εισροή των τραυματιών που πλήγηκαν από τις πυρκαγιές στην Αττική. Ιατροί, νοσηλευτές και προσωπικό δούλευαν πάνω από 24 ώρες για να μπορέσουν καλύψουν τις ανάγκες της ανείπωτης τραγωδίας.

Σε επικοινωνία μας με τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων, Μιχάλη Γιαννάκο, μας έγινε γνωστό πως ιατροί και προσωπικό του νοσοκομείου στο άκουσμα της έκτακτης ανάγκης επέστρεψαν από τις άδειές του ή τα ρεπό τους και έτρεξαν να βοηθήσουν. Στο ήδη υποστελεχωμένο από προσωπικό νοσοκομείο όλοι έδωσαν το παρόν τους και βοήθησαν ώστε να γίνει κατορθωτή η αντιμετώπιση της κρίσης, όπως συμπλήρωσε. 

Το Υπουργείο Υγείας, όπως μας ενημέρωσε ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, θα έπρεπε να ανοίξει τουλάχιστον ακόμα ένα με δύο νοσοκομεία για την εισροή των εγκαυματιών αφού κανείς δεν ήξερε ποιος ήταν ο πραγματικός αριθμός τους. Ο μόνος λόγος που όλα κύλησαν ομαλά και δεν υπήρξε πρόβλημα ήταν επειδή ο αριθμός των τραυματιών ήταν μικρός, συνέχισε. 

Εάν οι νεκροί που προέκυψαν από τη πύρινη λαίλαπα έρχονταν ως βαριά τραυματίες δεν θα μπορούσε το Νοσοκομείο να ανταπεξέλθει της κατάστασης όπως μας ανάφερε, αφού δεν θα υπήρχαν διαθέσιμες κλίνες. Πρέπει στο μέλλον το Υπουργείο Υγείας να προβλέψει την αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών ούτως ώστε να υπάρχει συλλογικό σχέδιο δράσης χωρίς προβλήματα. 

Ένας από τους κύριους λόγους που όλα κύλησαν ομαλά ήταν το σθένος και ο επαγγελματισμός που έδειξε το προσωπικό του Νοσοκομείου και όπως μας ενημέρωσε ο κ. Γιαννάκος ήδη έχει αποσταλθεί από την ΠΟΕΔΗΝ ευχαριστήρια επιστολή στο προσωπικό.

Μαρτυρία:

Στην επικοινωνία που είχαμε με τον κ. Γιαννάκο μας έδωσε τη προσωπική του μαρτυρία για το πως βίωσε τα τραγικά γεγονότα των προηγούμενων ημερών.

Αυτό που δεν θα φύγει ποτέ από την μνήμη του, όπως μας ανάφερε, είναι τα απανθρακωμένα πτώματα που έφτασαν στο νοσοκομείο.

Επίσης οι τραυματίες που κατέφθαναν για να τύχουν Νοσοκομειακής βοήθειας μετά από την παραμονής τους 5-6 ωρών στη θάλασσα. Η έννοια τους παρά τα τραύματα που φέρανε ήταν να μάθουν και να ενημερωθούν για δικούς τους ανθρώπους. Μέσα από τη ζήτηση που είχαν τα τηλέφωνα στο νοσοκομείο ιατροί και προσωπικό πρόσφεραν τα δικά τους κινητά τηλέφωνα στους τραυματίες για να μπορέσουν να ενημερωθούν. 

Τα συναισθήματα όλων μέσα στο νοσοκομείο ήταν ανάμεικτα αφού από τους τραυματίες άκουγες είτε πανηγυρισμούς και γέλια ανακούφισης όταν άκουγαν τους δικούς του ανθρώπους στα τηλέφωνα ότι ήταν καλά είτε κλάματα και σπαραγμούς όταν άκουγαν κακά μαντάτα.