Βγήκαν ξανά... ‘’μαχαίρια’’ στην κόντρα Γενικού Ελεγκτή – Εκπαιδευτικών Οργανώσεων.
Αφορμή ήταν το χθεσινό ‘’επεισόδιο’’ μεταξύ ΟΕΛΜΕΚ και των οργανωμένων γονέων που προσήλθε στη συνάντηση με το Υπουργείο Παιδείας.
Το ΔΣ της ΟΕΛΜΕΚ αντέδρασε και ζήτησε όπως αποχωρήσουν οι γονείς από τη συνάντηση αφού σε αυτή θα συζητούνταν εργασιακά ζητήματα που δεν αφορούν τους γονείς όπως ανέφερε ο Πρόεδρος της οργάνωσης Γιάννος Σωκράτους.
Αυτή η τοποθέτηση του κ. Σωκράτους ‘’προκάλεσε’’ τον Γενικό Ελεγκτή Οδυσσέα Μιχαηλίδη ο οποίος παρενέβηκε στο όλο θέμα αργά το απόγευμα.
Το ποστ του:
Ο κ. Σωκράτους είπε ότι "τα εργασιακά ζητήματα δεν αφορούν τους γονείς".
Μα τόσο καιρό μας έλεγαν ότι ο αγώνας αφορά τη δημόσια παιδεία και όχι "εργασιακά θέματα". Αποδεικνύεται περίτρανα ότι τελικά "περί χρημάτων (υπό μορφή ωρών εργασίας) ο αγών".
Ο κ. Σωκράτους είπε ότι "τα εργασιακά ζητήματα δεν αφορούν τους γονείς".
Μα τόσο καιρό μας έλεγαν ότι ο αγώνας αφορά τη δημόσια παιδεία και όχι "εργασιακά θέματα". Αποδεικνύεται περίτρανα ότι τελικά "περί χρημάτων (υπό μορφή ωρών εργασίας) ο αγών". https://t.co/yQbIjvJAd6— Odysseas Michaelides (@OMichaelides) 1 Αυγούστου 2018
Απάντηση στον Γενικό Ελεγτκή δίνει ο κ. Σωκράτους με ανάρτηση του το πρωί της Πέμπτης
Με δεδομένη την απεριόριστη εκτίμησή μου προς τον θεσμό του Γενικού Ελεγκτή, αλλά και προς το πρόσωπο του κ. Οδυσσέα Μιχαηλίδη, θα ήθελα να διευκρινίσω τα εξής, με αφορμή χθεσινό του σχόλιο που με αφορά:
Αμέσως μετά το τέλος της χθεσινής συνάντησης με τον Υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού δήλωσα, μετά από ερώτηση δημοσιογράφου σε σχέση με τον ρόλο των Οργανωμένων Γονέων στον υπό εξέλιξη διάλογο, ότι οι Εκπαιδευτικές Οργανώσεις «δεν αποκλείουν από τα εκπαιδευτικά ζητήματα και δεν έχουν δικαίωμα να αποκλείσουν τους γονείς» προσθέτοντας, ταυτόχρονα, ότι η όποια συζήτηση «για εργασιακά ζητήματα δεν αφορά τους γονείς, αλλά είναι κάτι που θα συζητήσουν (οι Εκπαιδευτικές Οργανώσεις) με τον εργοδότη τους». Αυτή ακριβώς η θέση εκφράστηκε και από τους Οργανωμένους Γονείς στη σύσκεψη του Προεδρικού, στις 27 Ιουλίου 2018, καθώς όλοι αντιλαμβάνονται ότι τα μέτρα που λήφθηκαν από το Υπουργικό Συμβούλιο στις 4 Ιουλίου 2018 άπτονται και εκπαιδευτικών πολιτικών (βλ. Υπευθυνότητα Τμήματος) αλλά και εργασιακών ζητημάτων - συγκερασμένα με εκπαιδευτικές πολιτικές του παρελθόντος, (βλ. μείωση διδακτικού χρόνου των εκπαιδευτικών στη βάση των ετών εκπαιδευτικής τους υπηρεσίας). Αυτή η διττή διάσταση των μέτρων ήταν από την αρχή ξεκάθαρη, διαφορετικά:
1. Γιατί ζητούσαμε, ως Εκπαιδευτικές Οργανώσεις, την παραπομπή κάποιων από τα μέτρα που ενέκρινε το Υπουργικό Συμβούλιο στη ΜΕΠΕΥ; Αξίζει τον κόπο να διαβάσει κάποιος προσεκτικά το καταστατικό της ΜΕΠΕΥ για να δει ποιος είναι ο σκοπός Λειτουργίας της και ποια θέματα συζητούνται σε αυτήν.
2. Γιατί η Παγκύπρια Συνομοσπονδία Ομοσπονδιών Συνδέσμων Γονέων Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης, σε ανακοίνωσή της την 1η Αυγούστου 2018, δήλωνε (και πολύ σωστά) «Ως Οργανωμένοι γονείς θα μετέχουμε στον διάλογο για όλα τα θέματα που αφορούν την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση εκτός από τα εργασιακά που αφορούν μόνο τις Συνδικαλιστικές Οργανώσεις»;
3. Γιατί οι Οργανωμένοι Γονείς δήλωναν και πάλι «Δεν θα εμπλακούμε στον διάλογο όσον αφορά τα εργασιακά θέματα, αλλά θα παρακολουθούμε στενά και θα ζητούμε ενημέρωση από το υπουργείο για την εξέλιξη της διαδικασίας του διαλόγου»; (βλ. Η Καθημερινή, 1 Αυγούστου 2018)
4. Γιατί στην επιστολή της Ελεγκτικής Υπηρεσίας ημερομηνίας 11 Ιουνίου 2018, αναφέρεται «εκφράσαμε την απορία μας ως προς την προσέγγιση του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού ότι τέτοια εργασιακά θέματα θεωρούνται ότι ρυθμίζονται, ή μπορούν να ρυθμίζονται μέσω του Προϋπολογισμού, με το αιτιολογικό πως έχει εγκριθεί η συνολική δαπάνη μισθοδοσίας των υπαλλήλων που αφορά ένα συγκεκριμένο κονδύλι»;
Συνεπώς, «περί χρημάτων» είναι ο αγώνας άλλων. Ελπίζω να έρθει η ώρα να συζητήσουμε για τον πραγματικό εξορθολογισμό της Εκπαίδευσης σε όλους τους τομείς της (αναδιοργάνωση δομών ΥΠΠ, Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση, βελτίωση της αποτελεσματικότητας του σχολείου, συνεχής επιμόρφωση Εκπαιδευτικών κ.λπ.). Κανείς δεν αρνείται ότι εκπαιδευτικές πολιτικές δεκαετιών δεν μπορεί να είναι παγιωμένες και αιώνιες. Το σχολείο, το Εκπαιδευτικό σύστημα, οι κοινωνίες είναι ζωντανοί οργανισμοί και πρέπει να ανανεώνονται. Κι εμείς, οι εκπαιδευτικοί, ουδέποτε αρνηθήκαμε κάτι τέτοιο. Αλλά για να γίνει αυτό χρειάζεται όραμα, σχεδιασμός, προγραμματισμός, μέθοδος… Υπάρχει διάθεση;
Την παρέμβαση του Οδυσσέα Μιχαηλίδη σχολίασε και ο ΓΓ τη ΠΟΕΔ Χάρης Χαραλάμπους:
