Ο Τόλης Κοτζιάς καταγράφει τους λόγους, που ο προπονητής του Ολυμπιακού πήγε στη λύση του πρώην παίκτη των Χιούστον Ρόκετς.
Ο Μπράιαν Ρόμπερτς και ο Χόλις Τόμπσον είναι μεγάλα προβλήματα για τον φετινό Ολυμπιακό. Οχι τα μοναδικά. Αλλωστε όταν χάνεις με 30 πόντους από την Μπασκόνια και την Χίμκι, χάνεις με κατεβασμένα χέρια από τον ΠΑΟΚ και τον Ερυθρό Αστέρα, χάνεις συνέχεια από τον Παναθηναϊκό, και χάνεις από την ΑΕΚ το Κύπελλο, τότε δεν μπορεί να φταίνε μόνο δύο παίκτες. Αυτά τα έχουμε γράψει, τα έχουμε συζητήσει ξανά, δεν έχει ουσία να επανερχόμαστε. Πάμε παρακάτω. Φρέσκια κουλούρια, που λέμε.
Πριν από το ματς της Κρήτης με την ΑΕΚ υπήρχε ευρεία συζήτηση για το ενδεχόμενο μεταγραφής στους Πειραιώτες. Παράλληλα υπήρχε και αβεβαιότητα για το αν θα γίνει κάτι τέτοιο. Ουδείς ήταν σίγουρος. Μέχρι, που έκανε το 86-82 ο Μάνι Χάρις. Εκεί κλείδωσε μία και καλή το θέμα: η προσθήκη από πλευράς Ολυμπιακού ήταν πλέον δεδομένη.
Ηταν ποτέ δυνατόν να πάνε οι Πειραιώτες στο επόμενο ματς χωρίς να κάνουν μεταγραφή; Ποτέ των ποτών. Ο κόσμος βράζει. Εβραζε για τις ήττες από τον Παναθηναϊκό, έβραζε και βράζει για τον Ρόμπερτς και τον Τόμπσον, δυσφορεί για τον Σφαιρόπουλο και περιμένει καλύτερες μέρες. Με αυτά τα δεδομένα, λοιπόν, η μεταγραφή αν μη τι άλλο είναι το πρώτο φάρμακο. Και οι Αγγελόπουλοι έβαλαν το χέρι στην τσέπη, φέρνοντας τον Μπόμπι Μπράουν. Εναν παίκτη, που όλοι όσοι ασχολούνται σοβαρά με το μπάσκετ, τον ξέρουν πολύ καλά.
Δεν με ξετρελαίνει ως παίκτης, αλλά ουδεμία σημασία έχει αυτό. Αλλωστε ο Ρόμπερτς μου άρεσε πολύ και στο παρκέ παίζει χειρότερα από εμένα. Ασχέτως αν αυτό ενδεχομένως να μην είναι αποκλειστικά δική του ευθύνη. Ο Μπράουν, λοιπόν, είναι ένας παίκτης, που έχει τα περισσότερα στοιχεία από αυτά, που έψαχνε ο Σφαιρόπουλος.
Το βασικότερο είναι ότι έχει μεγάλη ευρωπαϊκή εμπειρία. Εχει φάει με το κουτάλι τα γήπεδα της Γηραιάς Ηπείρου και μάλιστα σε όλα τα τα επίπεδα. Από το χαμηλό (Ολντενμπουργκ) μέχρι το υψηλότερο (Σιένα). Στην Σιένα μάλιστα έκανε την καλύτερη σεζόν της καριέρας του. Εχει και ελληνική εμπειρία. Είναι σημαντικό κι αυτό. Είχε παίξει πριν από 8 χρόνια στον Αρη, μαζί με τον Σλούκα και προπονητή τον Σούμποτιτς. Αρα γνωρίζει πράγματα από το δικό μας μπασκετικό γίγνεσθαι.
Από κει και πέρα, είναι ένας παίκτης, που έχει μέση, αρχή και τέλος. Είναι πλέον στα 33 του, πολύ έμπειρος, και ειδικά στο επιθετικό κομμάτι την δουλειά την κάνει. Με το μακρινό σουτ να είναι το δυνατό του σημείο. Είναι παίκτης με προσωπικότητα και μαζί με τον Σπανούλη μπορούν να παρασύρουν και τους υπόλοιπους.
Αν έχει μειονεκτήματα; Και ποιος δεν έχει! Δεν θα αναφερθούμε τόσο στην άμυνα, όσο στο γεγονός ότι έχει καιρό να παίξει το κανονικό μπάσκετ της Ευρώπης. Πέρυσι και πρόπερσι ήταν στο Χιούστον, όπου περισσότερο έβλεπε, παρά έπαιζε, και τα τρία προηγούμενα χρόνια ήταν στην Κίνα. Οπου Κίνα, δεν χρειάζεται να πούμε για το επίπεδο του μπάσκετ και την πίεση. Η Ευρώπη είναι διαφορετική και η Ελλάδα είναι ακόμη πιο διαφορετική. Εδώ το παιχνίδι είναι «πόλεμος» και στα 33 του χρόνια ο Μπράουν πρέπει να το θυμηθεί και πάλι.
Γενικότερα ήταν η πιο σωστή κίνηση. Ο Τζόρνταν Κρόφορντ είναι πολύ καλύτερος παίκτης, αλλά δεν έχει παίξει Ευρώπη. Μάλιστα ίσως τον Κρόφορντ να τον βρει μπροστά του ο Ολυμπιακός, αφού τον θέλει η ΑΕΚ. Ο Κιθ Λάνγκφορντ είναι παικτάρα, αλλά είναι και ερωτηματικό η κατάστασή του.
Οι υπόλοιποι παίκτες, που αναφέρθηκαν, δεν ήταν στο «ερυθρόλευκο» μήκος κύματος. Ο Ντοντάι Ντρέιπερ υπήρξε κάτι παραπάνω από χρήσιμος παίκτης, αλλά ο Ολυμπιακός δεν θα μπορούσε να πάρει παίκτη, που έφυγε από την Μπέτις. Ο Νάιτζελ Γκος-Ουίλλιαμς της Παρτίζαν ενδεχομένως σε 2-3 χρόνια να είναι για το επίπεδο των Πειραιωτών.
Εδώ καλά καλά το καλοκαίρι δεν υπάρχει πλειάδα επιλογών, θα υπήρχε τώρα; Οχι βέβαια.
Με την έλευση του Μπράουν, ο Σφαιρόπουλος ευελπιστεί να ξυπνήσουν και ο Ρόμπερτς με τον Τόμπσον. Επιστρέφει και ο Τιλί και αν μη τι άλλο ο Ολυμπιακός έχει ρόστερ κάτι παραπάνω από ικανοποητικό.
Στην Ευρωλίγκα τα πράγματα είναι πιο εύκολα για αυτόν, καθώς μόνο αν αυτοκτονήσει και πάλι, δεν θα πάει στο Βελιγράδι.
Στο ελληνικό πρωτάθλημα το βουνό είναι πολύ ψηλό, καθώς ο Παναθηναϊκός του έχει πάρει τον αέρα, ενισχύθηκε πολύ με Πέιν και Τζέιμς, ενώ έχει και το πλεονέκτημα της έδρας.
Αυτά αργούν, πάντως, το ενδιαφέρον του Ολυμπιακού είναι πρώτα στην Βαλένθια και από κει και πέρα στον Μπράουν, που αναμένεται στην Ελλάδα το Σάββατο και λογικά θα μπει κατευθείαν στα βαθιά. Αν πάνε όλα όπως πρέπει, είναι πιθανό να κάνει ντεμπούτο στο ΟΑΚΑ με τον Παναθηναϊκό. Σε ένα ματς «αίμα και άμμος» με τον Παναθηναϊκό να έχει κερδίσει τρεις φορές φέτος τον μεγάλο του αντίπαλο. Τέταρτη θα είναι ένα ακόμη βαρύ χτύπημα για τους Πειραιώτες, που, πάντως, είπαμε ότι στην Ευρωλίγκα ο δρόμος τους για το Βελιγράδι είναι ορθάνοιχτος. Το πρωτάθλημα είναι μία άλλη, διαφορετική υπόθεση.
«Να πάρουμε πρωτάθλημα και Euroleague» τόνισε στις πρώτες του κουβέντες ο Μπράουν. Τα λόγια λέγονται εύκολα. Η πράξη, η οποία είναι κι εκείνη, που μετράει, είναι η δύσκολη διαδικασία του πράγματος. Αυτή είναι η πραγματικότητα και δεν αλλάζει ποτέ και με τίποτα. Ραντεβού, λοιπόν, στο παρκέ.
