Ο Άρης Λαούδης αναλύει την απόδοση των νεοαποκτηθέντων του Παναθηναϊκού και γράφει για τη διπλή όψη που έχει για την ΑΕΚ η μεγάλη εμφάνιση του Γιόνας Ματσιούλις...
Ούτε για ασφαλή συμπεράσματα, ούτε για συγκρίσεις προσφέρονται τα αποκαλυπτήρια στα φιλικά, ειδικά όταν οι δύο ομάδες αγωνίζονται κυριολεκτικά μισές. Ο Παναθηναϊκός είχε θετικά, είχε και στραβά, αλλά σε καμία περίπτωση αυτή η εικόνα δεν ανταποκρίνεται σ'΄αυτό που θα δούμε σε ένα μήνα από σήμερα.
Ο Πασκουάλ δοκίμασε πράγματα, έδειξε κάποια δείγματα της σκέψης του για συγκεκριμένους παίκτες, αλλά σίγουρα δεν μπορεί να βγάλει συμπεράσματα για τα συν και τα πλην, από την στιγμή που του λείπει ο άνθρωπος - κλειδί (Καλάθης) στην λειτουργία της επίθεσης. Με δεδομένο αυτό, το μόνο με το οποίο μπορεί να ασχοληθεί κανείς είναι η εικόνα των νεοαποκτηθέντων, κυρίως στον τρόπό με τον οποίο ο Πασκουάλ σκέφτεται να τους αξιοποιήσει...
ΝτεΣόν Τόμας: Ξεκίνησε στο «4», δεν χρησιμοποιήθηκε ούτε δευτερόλεπτο στο «3», επιβεβαιώνοντας πως ο Πασκουάλ τον επέλεξε γι αυτά που μπορεί να κάνει ως πάουερ φόργουορντ κι όχι ως σμολ φόργουορντ. Εχει το σουτ με πρόσωπο στο καλάθι, σουτάρει χωρίς δισταγμό απ' όποιο σημείο κι αν βρίσκεται.
Αντίθετα, δεν τα κατάφερε, στη μία και μοναδική φορά που προσπάθησε να παίξει με πλάτη, εκμεταλλευόμενος την αθλητικότητα και τη διαφορά ύψους με τον Γιαννόπουλο. Τέλος, επιβεβαίωσε ότι έχει κενά στην άμυνα, σε κάποιες περιπτώσεις έμοιαζε να χάνει την επαφή με το πού βρίσκεται η μπάλα στην επίθεση της ΑΕΚ.
Κιθ Λάνγκφορντ: Αφού ο Πασκουάλ δεν τον χρησιμοποίησε ως πλέι μέικερ σε παιχνίδι που έλειπε ο Καλάθης και ο Λεκαβίτσιους, τότε μοιάζει να τον υπολογίζει ως κλασικό δυάρι. Σε μεγάλο διάστημα ο Ισπανός έπαιξε με Παππά και Λάνγκφορντ στο «1» και «2» και οι μοναδικές στιγμές που ο Αμερικανός λειτούργησε ως πόιντ γκαρντ ήταν οι τρεις φορές που ο Πασκουάλ ήθελε να του δώσει τον χώρο για να παίξει ένας εναντίον ενός.
Η πρώτη ήταν στην τελευταία επίθεση του ημιχρόνου, με τον Λάνγκφορντ να επιχειρεί τρίποντο από τα 6,75μ., η δεύτερη στα μισά της γ' περιόδου και η τρίτη στο τέλος του ίδιου δεκαλέπτου που τελικά τράβηξε την άμυνα πάνω του και πάσαρε για τρίποντο στον Σακελλαρίου.
Ο Λάνγκφορντ κρατούσε περισσότερο απ' όσο θα έπρεπε τη μπάλα στο «5-5», αλλά εν μέρει ήταν φυσιολογικό με δεδομένο ότι είχε απέναντί του μια «κλειστή» ζώνη που μάρκαρε χώρο. Κατά τα άλλα, δείχνει την σταθερή εμπιστοσύνη στο σουτ ύστερα από ντρίμπλα, παλεύει να βρει διάδρομο για να «μπουκάρει» στο καλάθι κι όσες φορές του δόθηκε η ευκαιρία έκανε τη λεγόμενη έξτρα πάσα για το ελεύθερο σουτ. Είναι βέβαιο ότι ο Αμερικανός δε διαθέτει τη σπιρτάδα του παρελθόντος, αλλά γενικά είναι σε καλή κατάσταση δεδομένης της εποχής και των απουσιών του Παναθηναϊκού.
Στις τελευταίες επιθέσεις πήρε την κατάσταση στα χέρια του, πράγμα αναμενόμενο, και ανεξάρτητα ποια εξ αυτών έβαλε και ποια έχασε, η ουσία ειναι πως ο Πασκουάλ θα τον εμπιστευτεί σε μεγάλο βαθμό, όταν τα παιχνίδια θα κρίνονται στο φινάλε.
Στεφάν Λάσμε: Με δεδομένο ότι έλειπαν Καλάθης και Λεκαβίτσιους, θα ήταν δύσκολο για τον Λάσμε να πάρει τις κατάλληλες μπάλες για να τελειώσει φάσεις. Οι Παππάς και Λάνγκφορντ είναι περισσότερο εκτελεστές και λιγότερο δημιουργοί, ειδικά σε ένα παιχνίδι που ο αντίπαλος παίζει επί 40 λεπτά ζώνη.
Ο Πασκουάλ ξεκίνησε με δίδυμο Γκιστ - Λάσμε στο «4»-«5», αλλά δεν είδε αυτό που ήθελε. Ο Γκαμπονέζος παραμένει αθλητικός, έχει το σωστό timing στο ριμπάουντ και θα είναι εντελώς η εικόνα του, όταν θα χει δίπλα του τον Καλάθη που ξέρει να του πασάρει με «κλειστά» μάτια.
Βαγγέλης Σακελλαρίου: Ο Πασκουάλ του ανέθεσε με το καλημέρα την δύσκολη αποστολή να σταματήσει το παιχνίδι με πλάτη του Ματσιούλις, αλλά εδώ που τα λέμε δεν είναι εύκολο. Αναγκάστηκε να τον αλλάξει στην 4η-5η επίθεση της ΑΕΚ, βάζοντας στη θέση του τον Λοτζέσκι που θεωρητικά μπορεί να τον αντιμετωπίσει πιο αποτελεσματικά. Ο Σακελλαρίου πήρε τα σουτ που του έδωσαν οι συμπαίκτες του, εκτιμώ πως θα τον δούμε κι άλλες φορές σε... αποστολές αυτοκτονίας, αλλά είναι σαφές πως θα... βγάλει το ψωμί του στην Α1, δίνοντας ποιοτικές ανάσες.
Από τους «παλιούς», ο Λοτζέσκι ήταν εξαιρετικός με πολύ καλά ποσοστά ευστοχίας, ο Γκιστ αντιμετώπισε τα ίδια προβλήματα με τον Λάσμε απέναντι στην άμυνα ζώνης, ο Παππάς χρησιμοποιήθηκε σταθερά στη θέση του άσου, αλλά έκανε λάθη, ενώ ο Βουγιούκας είχε μικρή παρουσία και απέναντι στη ζώνη δεν είχε ευκαιρίες. Ο Πασκουάλ ξεκίνησε το παιχνίδι με βασικό πλέι μέικερ τον νεαρό Καλαιτζάκη, αλλά τον αντικατέστησε στο πρώτο πεντάλεπο και δεν τον χρησιμοποίησε δευτερόλεπτο στο υπόλοιπο διάστημα. Ο μικρός δεν έκανε το μεγάλο λάθος, αλλά προφανώς ο Ισπανός είδε κάτι που δεν του άρεσε και θέλησε να στείλει μήνυμα μ' αυτό τον τρόπο.
Ο Γιόνας, η ΑΕΚ και το open contract
Το να πάρεις έναν καλό παίκτη είναι εύκολο, το να πάρεις έναν παίκτη - ηγέτη που θα κάνει καλύτερους τους νεαρούς συμπαίκτες του είναι σαφώς πιο δύσκολο. Ο Ματσιούλις είναι «λαχείο» για την ΑΕΚ, αλλά... Κακά τα ψεματα, ο Γιόνας είναι παίκτης που ανήκει στην Εurolague και το open contract που εχει με την «Ενωση» του επιτρέπει ανά πάσα στιγμή να αναζητήσει αυτό που δικαιούται. Αν μείνει, θα αποτελεί θρίαμβος για την ΑΕΚ. Αν φύγει τότε ο Μπάνκι θα δυσκολευτεί πολύ να ισορροπήσει την κατάσταση και να βρει έναν τόσο καλό και έμπειρο παίκτη με τόσο ισχυρή προσωπικότητα.
Δεν θα σταθώ στη σιγουριά με την οποία σουτάρει, αλλά στον τρόπο με τον οποίο δίνει συμβουλές στην υπόλοιπη ομάδα. Υπήρξε φάση στο δεύτερο ημίχρονο, ύστερα από κερδισμένο φάουλ του Παναθηναϊκού, που ο Λιθουανός πήγε σ' έναν προς έναν τους συμπαίκτες του και τους εξήγησε με έντονο τρόπο ποιο ήταν το λάθος που έκαναν στην προηγούμενη φάση.
Ο Ματσιούλις, εκτός από σπουδαίος παίκτης, διαθέτει όλο το πακέτο που χρειαζόταν ο Μπάνκι στο παρκέ. Η ΑΕΚ φάνηκε καλύτερη από πέρυσι. Εχει μεγαλύτερο βάθος, περισσότερα (απαραίτητα) στοιχεία στο επιθετικό της παιχνίδι. Εχει σουτ από τις θέσεις «2», «3» και «4» και γενικότερα μοιάζει να έχει αρκετά όπλα στη φαρέτρα της. Αρκεί, επαναλαμβάνω, να έχει τον Ματσιούλις σε όλη τη διαδρομή...
