Ο ρόλος των εξτρέμ στο σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι «νευραλγικός», καθώς καλούνται να κάνουν πολλές και διαφορετικές δουλειές μέσα στον αγωνιστικό χώρο και η επίθεση εξαρτάται κατά πολύ από τον τρόπο παιχνιδιού τους και την απόδοσή τους.
Δεν αναφερόμαστε φυσικά στις υποχρεώσεις τους ανασταλτικά, στεκόμαστε κυρίως σε όσα καλείται να πάρει από εκείνους μια ομάδα επιθετικά. Πρέπει να δίνουν «πλάτος» ή να συγκλίνουν, να ανεβοκατεβαίνουν ταχύτατα σαν… σφαίρες, να βοηθούν τα εσωτερικά χαφ και τον σέντερ φορ, να δημιουργούν, να έχουν ικανότητες στο ένας με έναν, να σεντράρουν καλά, να σουτάρουν καλά και φυσικά να σκοράρουν.
Φυσικά, τέλειος δεν είναι κανείς. Κάθε ποδοσφαιριστής υπερτερεί σε ορισμένα από τα παραπάνω σημεία και υστερεί σε άλλα. Σε γενικές γραμμές, όμως, θα πρέπει να προσαρμόζεται στην τακτική και να ανταποκρίνεται σε όσα τού ζητά ο προπονητής.
Ο Ολυμπιακός, ύστερα από αρκετά χρόνια, έχει την «τύχη» (τα εισαγωγικά, γιατί ουσιαστικά πλήρωσε ακριβά για να τούς αποκτήσει) δυο εξτρέμ που -ο καθένας με το στιλ του- διαθέτουν μέχρι κάποιο βαθμό τις ικανότητες για να προσφέρουν όλα τα παραπάνω. Ο Τζίμι Ντουρμάζ, «μεταγραφή» από την περσινή ομάδα, και ο Φελίπε Πάρντο, μεταγραφή από την Μπράγκα, είναι κλασικές περιπτώσεις ακραίων. Από εκείνους που λίγο έως πολύ κάνουν όλα τα παραπάνω. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης χρειάστηκε να επενδύσεις αρκετά χρήματα σε ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στις συγκεκριμένες θέσεις, προκειμένου να έχει η ομάδα του δυο που αξίζουν να είναι 11άτοι.
Μετά την προπέρσινη αποχώρηση (επιστροφή στην Αρσεναλ) του Κάμπελ, οι «ερυθρόλευκοι» ουσιαστικά δεν είχαν βρει έστω έναν καλό πλάγιο επιθετικό, στον οποίο θα μπορούσαν να βασιστούν. Οι Αφελάι, Ντοσεβί, Ντουρμάζ και Φορτούνης, από τούς οποίους ζητήθηκε αυτός ο ρόλος πέρυσι, δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Βλέποντας την… τρομακτική διαφορά των δυο τελευταίων, φέτος συγκριτικά με την περσινή τους εικόνα, βέβαια, καταλήγει κανείς εύκολα στο συμπέρασμα ότι τελικά, πάνω απ’ όλα, είναι είναι θέμα προπονητή.
Ο Μάρκο Σίλβα πήρε πολλά από τους Ντουρμάζ, Πάρντο και απογοητεύτηκε από τους Ερνάνι, Σεμπά. Οι τρεις τελευταίοι, μάλιστα, είναι δικές του επιλογές. Θα μπορούσε να πάρει περισσότερα κι από τον Φουστέρ, ο οποίος -όπως πέρυσι, έτσι και φέτος- αποτέλεσε αξιόπιστη λύση για τα άκρα, όταν τού ζητήθηκε. Αυτό ενδεχομένως να είναι το μοναδικό σημαντικό λάθος του 39χρονου τεχνικού. Παράλληλα, στο πρόσωπο του Ντουρμάζ, ο Ολυμπιακός έχει βρει και έναν πολύ καλό εκτελεστή φάουλ, όπως φρόντισε να αποδείξει (και) χθες. Ο Σουηδός είχε πετύχει γκολ από στημένη μπάλα επίσης στα Γιάννινα.
Οσον αφορά στον σχεδιασμό της επόμενης σεζόν, οι «ερυθρόλευκοι» μπορούν να έχουν το… κεφάλι τους ήσυχο με τους Πάρντο και Ντουρμάζ, αφού θα αποτελέσουν τη βάση για να χτιστεί κάτι ακόμη καλύτερο. Μπορεί κανείς από τους δυο να μην είναι Κάμπελ, μπορεί να μην είναι φαντεζί όπως ο Βάις (σίγουρα είναι πιο ουσιώδεις και σταθεροί στην απόδοση από τον Σλοβάκο), ωστόσο ο Σίλβα τούς προτιμά γιατί στα μάτια του είναι «πολυεργαλεία».
Δεδομένα, χρειάζονται τουλάχιστον δυο ποδοσφαιριστές ακόμη. Είναι απίθανο να παραμείνουν ταυτόχρονα οι Ερνάνι και Σεμπά, στην καλύτερη περίπτωση θα βρίσκεται στον Πειραιά μόνο ο ένας. Παράλληλα, παραμένει «ανοιχτό» το θέμα του Φουστέρ. Οπότε ο Ολυμπιακός θα πάει για τουλάχιστον μια μεταγραφή στη συγκεκριμένη θέση. Το σίγουρο είναι ότι ο Βάις δεν θα έλεγε όχι στο ενδεχόμενο επιστροφής του στον Πειραιά, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι ο προπονητής θα έχει και τις δικές του προτάσεις, στις οποίες τελικά θα πέσει το βάρος…
