Κοβάσεβιτς, Γκαλέτι, Ολαϊτάν, Πασιένσια. Τέσσερις ανθρώπινες ιστορίες παικτών του Ολυμπιακού που αποδεικνύουν ότι η υγεία αποτελεί το μεγαλύτερο προνόμιο κάθε ανθρώπου. Ακόμη και των «ημίθεων» των ποδοσφαιρικών γηπέδων...
Σοκ. Παγωμάρα. Ανησυχία. Νοσηλεία. Παρακολούθηση. Καρδιογράφημα. Εξετάσεις. Ιατρικά ανακοινωθέντα. Λέξεις (σχετικά) άγνωστες για το ποδοσφαιρικό ρεπορτάζ. Λέξεις, οι οποίες προκαλούν ένα σφίξιμο στο στομάχι για κάθε φίλαθλο και ένα διπλό σφίξιμο στο στομάχι για τους οπαδούς του Ολυμπιακού. Λέξεις που ταυτίζονται με την υγεία, λέξεις που τα τελευταία εφτά χρόνια έχουν εμφανιστεί τρεις ακόμα φορές στην καθημερινότητα των ερυθρολεύκων. Ο Γκονσάλο Πασιένσια και το πρόβλημα με την καρδιά του ξύπνησε τον εφιάλτη του Ντάρκο Κοβάσεβιτς, του Λουτσιάνο Γκαλέτι και του Μάικλ Ολαϊτάν. Ένα κακό όνειρο το οποίο διαρκώς επιστρέφει και στοιχειώνει τον Ολυμπιακό.
Η καρδιά του… Dragon!
Ήταν από τις ειδήσεις που δεν ήθελε να πιστέψει κανείς. Σε μια από τις λεγόμενες εξετάσεις ρουτίνας, ο γιατρός του Ολυμπιακού, Πάνος Σταματόπουλος, έπρεπε να κοιτάξει ξανά και ξανά την απεικονιστική εικόνα του αθλητή για να το πιστέψει. Ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς είχε παίξει στις 21 Δεκεμβρίου του 2008 απέναντι στο Θρασύβουλο. Ήταν στον πάγκο στην Τρίπολη στις 3 Ιανουαρίου και απλώς δεν χρησιμοποιήθηκε από τον Ερνέστο Βαλβέρδε. Προετοιμαζόταν για την αναμέτρηση με την Ξάνθη στις 11 του ίδιου μήνα, όταν τα νέα σόκαρα τον ίδιο, την οικογένειά του, και φυσικά όλο τον οργανισμό του Ολυμπιακού που είχε λατρέψει τον Σέρβο επιθετικό.
Στις 9 Ιανουαρίου τα νέα φτάνουν στα αυτιά του. Στένωση αρτηρίας κατά 99% και απαραίτητη χειρουργική επέμβαση. Το οικογενειακό ιστορικό, από το οποίο είχε πεθάνει ο αδερφός του, ο πατέρας του και η μητέρα του, δεν σήκωνε και πολλές συζητήσεις. Το γήπεδο απαγορεύεται δια ροπάλου στον Κοβάσεβιτς και τέσσερις μέρες μετά χειρουργείται στο Σαν Σεμπαστιάν. Δεν είχε προλάβει καν να συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο που διέτρεχε η ζωή του.
«Ήταν ένα μεγάλο σοκ. Ως το μεσημέρι ήταν όλα τέλεια, η οικογένειά μου είχε έρθει στην προπόνηση, ετοιμαζόμασταν για βόλτα, όλα φυσιολογικά. Και τότε ο Σταματόπουλος μου είπε ότι μου βρήκαν μια κλειστή αρτηρία και ότι έπρεπε να μπω άμεσα στο χειρουργείο. Η γυναίκα μου περίμενε τον γιο μου, που προπονείται στου Ρέντη. Την πλησίασα κάτασπρος. Κατάλαβε αμέσως ότι κάτι έχει συμβεί. Είμαστε 17 χρόνια παντρεμένοι και με ξέρει πολύ καλά».
Όλα πήγαν καλά. Ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς, 43 ετών σήμερα, παραμένει στο ποδόσφαιρο από διαφορετικό πόστο. Τα παιδιά του παρακολουθούνται τακτικά από γιατρούς, αφού η κληρονομικότητα σε παθήσεις της καρδιάς αποδεικνύεται συχνά καθοριστική. Παρά την επιθυμία του να μπει ξανά στο γήπεδο, να κλείσει πιο φυσιολογικά την καριέρα του, έστω κι αν θα ήταν για μικρή συμμετοχή, οι γιατροί δεν του το επιτρέπουν. Του μένει εκείνη η αποθέωση στις 24 Ιανουαρίου, δέκα μέρες μετά την επέμβασή του. Ο Ολυμπιακός υποδεχόταν τον ΟΦΗ και ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς ένιωθε ξανά την καρδιά του να χτυπάει πιο γρήγορα. Αλλά, πλέον, δεν είχε λόγο να ανησυχεί. Συναισθήματα τα λένε…
Η δύναμη του Γκαλέτι!
Να το πεις τραγική ειρωνεία ή μήπως να το πεις εκ των υστέρων μοιρολατρία; Ο καθένας μπορεί να επιλέξει το δρόμο του. Ήταν 1η Φεβρουαρίου του 2009, όταν ο Λουτσιάνο Γκαλέτι καθόριζε από το πέμπτο λεπτό το αποτέλεσμα του ντέρμπι στο ΟΑΚΑ με την ΑΕΚ. Σήκωσε τα δάκτυλά του, σχημάτισε τον αριθμό εννέα και αφιέρωσε το γκολ του στον Ντάρκο Κοβάσεβιτς που καθόταν στη γωνία του πάγκου. Είχε ακολουθήσει την αποστολή του Ολυμπιακού, είχε επιβιβαστεί στο πούλμαν, είχε ανάγκη να νιώθει ποδοσφαιριστής. Ένα χρόνο μετά, ο Αργεντινός μέσος θα βρίσκεται στη θέση του Σέρβου επιθετικού. Πιο απότομα, πιο βίαια, πιο απρόσμενα, πιο ανεξήγητα και σε μια πολύ πιο μπερδεμένη υπόθεση.
Ο Λουτσιάνο Γκαλέτι παίζει στις 10 Ιανουαρίου του 2010 με αντίπαλο τη Λάρισα. Σκοράρει κιόλας. Την Τρίτη εισάγεται εσπευσμένα στο νοσοκομείο. «Σκεφτείτε πώς ένιωσα όταν τη μία μέρα σκόραρα απέναντι στην Λάρισα και την επομένη, χωρίς να χτυπήσω, μου έλεγαν ότι δεν θα ξαναπαίξω μπάλα. Με έτρωγε το «γιατί;» και τελικά ούτε οι γιατροί δεν μπόρεσαν ποτέ να μου εξηγήσουν τι το προκάλεσε. Έκανα τόσες εξετάσεις και δεν έμαθα τελικά πώς προέκυψε αυτό το πρόβλημα», περιέγραφε όταν είχε περάσει το πρώτος μέρος της περιπέτειάς του.
Τα δεδομένα δεν έμοιαζαν ποτέ ξεκάθαρα. Οι πληροφορίες έκαναν εξ αρχής λόγο για νεφρική ρίκνωση, ο Ολυμπιακός διέψευδε επιθετικά κάθε σενάριο και ένα πέπλο μυστηρίου κάλυπτε τη νοσηλεία του στο νοσοκομείο. Ακόμα και τα ιατρικά ανακοινωθέν περισσότερο περιέπλεκαν την κατάσταση, παρά την ξεκαθάριζαν. «Περιήλθαν εις γνώσιν μας δημοσιεύματα που αφορούσαν τον νοσηλευόμενο στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Λ. Γκαλέτι, τα οποία δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Ο ποδοσφαιριστής Λ. Γκαλέτι εισήχθη την 12η Ιανουαρίου στο νοσοκομείο αιτιώμενος κοιλιακά άλγη και επακολούθησε κλινικοεργαστηριακός έλεγχος, ο οποίος και συνεχίζεται. Ο ίδιος βρίσκεται σε ικανοποιητική κατάσταση και η παραμονή του, όπως εικάζεται εκ των μέχρι τούδε αποτελεσμάτων, δεν θα διαρκέσει πολύ».
Στις 15 Ιανουαρίου ο Γκαλέτι έπαιρνε περιχαρής εξιτήριο από την κλινική και δήλωνε ότι θα επιστρέψει σύντομα πιο δυνατός, όμως η πραγματικότητά του ήταν διαφορετική. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, το κακό είχε ξεκινήσει από την εφηβική του ηλικία όταν μια οξεία στρεπτοκοκκική αμυγδαλίτιδα τον είχε χτυπήσει στα νεφρά, με αποτέλεσμα να προϋπάρχει πρόβλημα. Οι πληροφορίες γύρω από την υγεία του ήταν για καιρό συγκεχυμένες, το γεγονός ότι έκανε βιοψία αρχικά διαψεύστηκε και εν συνεχεία επιβεβαιώθηκε, κατόπιν διαγνώστηκε με μια φλεγμονή για την οποία τού χορηγήθηκε αντιβίωση και όταν πλέον μπήκαμε στον Μάιο άρχισε να αχνοφαίνεται το μέγεθος του προβλήματος.
«Είχα μια μόλυνση στα νεφρά και χρειάστηκε να κάνω θεραπεία τεσσάρων μηνών. Σε ένα μήνα θα ξαναγυρίσω στα γήπεδα», δήλωνε ο ίδιος σε συνέντευξή του εκείνη την εποχή, όμως οι γιατροί είχαν διαφορετική άποψη. Ο Λουτσιάνο Γκαλέτι ήθελε να το παλέψει, δήλωνε αποφασισμένος και εξοργισμένος με τα δημοσιεύματα ταυτόχρονα, αλλά στον Ολυμπιακό δε θα έπαιζε ποτέ ξανά. Γύρισε στην πατρίδα του, υποβλήθηκε με μεταμόσχευση νεφρού με συμβατό δότη τον πατέρα του και κόντρα σε όσα είχε προβλέψει η μοίρα για εκείνον, έκανε το όνειρό του πραγματικότητα.
Κατάφερε να παίξει ξανά ποδόσφαιρο, έστω κι αν αυτό κράτησε για λίγο… «Θέλω να γράψω το τέλος μου στο γήπεδο, όχι στα νοσοκομεία. Πέρασα μια μεγάλη περιπέτεια, αλλά να που είμαι εδώ ξανά, χάρις στην βοήθεια του πατέρα μου και της οικογένειάς μου. Ο γιατρός μού είχε πει πως, αν έβρισκα συμβατό δότη, θα μπορούσα να ξαναπαίξω. Τότε ο πατέρας μου, που έπαιξε σπουδαία μπάλα τη δεκαετία του '70 και ήξερε τι σημαίνει για μένα να βρεθώ πάλι στα γήπεδα, αποφάσισε ότι θα δώσει εκείνος το νεφρό του».
Ο μικρός Μάικλ!
Ήταν 4 Μαρτίου του 2012. Αν δεν είναι μεγάλη η ομάδα κι αν δεν γίνεται ανάλογη φασαρία, δύσκολα παίρνουν δημοσιότητα τα περιστατικά. Στο παιχνίδι της Βέροιας με τον Άρη η είδηση ήταν η εισβολή των οπαδών των φιλοξενούμενων, ήταν η ήττα των Θεσσαλονικέων που σήμαινε υποβιβασμό, ήταν πολλά, αλλά δεν ήταν ο Μάικλ Ολαϊτάν. Ο Νιγηριανός, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εποχής, είχε λιποθυμικό επεισόδιο κατευθυνόμενος στα αποδυτήρια του γηπέδου. Μόλις είχε σκοράρει, μόλις είχε δει τους οπαδούς του Άρη να μπαίνουν εκ νέου στον αγωνιστικό χώρο και προφανώς οι σφυγμοί είχαν χτυπήσει «κόκκινο».
Στο περιστατικό ουδέποτε δόθηκε έκταση. Χτύπησε στην κερκίδα και έπεσε στο έδαφος έγινε η επίσημη εκδοχή, οι γιατροί τον εξέτασαν και δεν διαπίστωσαν πρόβλημα και έξι μέρες μετά ήταν και πάλι στο γήπεδο για τον αγώνα με τον ΟΦΗ. Τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους, ο 20χρονος Ολαϊτάν πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό και έκανε μια εντυπωσιακή πρώτη σεζόν μέχρι να έρθει το απόγευμα της 2ας Μαρτίου του 2013. Σχεδόν ένα χρόνο μετά το πρώτο επεισόδιο.
Στο 30ο λεπτό της αναμέτρησης του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό, ο Αφρικανός μέσος πέφτει στο έδαφος. Όσοι παίκτες βρίσκονται γύρω του φωνάζουν έντρομοι για βοήθεια, στο γήπεδο δεν ακούγεται ούτε ανάσα. Ο Μάικλ Ολαϊτάν επανέρχεται γρήγορα από το λιποθυμικό επεισόδιο, αντικαθίσταται και αυτή τη φορά η υγεία του δεν εκλαμβάνεται ως μεμονωμένο περιστατικό. Ακολουθούν μια σειρά εξετάσεων που έχουν ως πρώτη διάγνωση την ιογενή μυοκαρδίτιδα, η οποία προκλήθηκε από λοίμωξη και προκάλεσε με τη σειρά της καρδιακές αρρυθμίες. Ο Ολαϊτάν θα παραμείνει στο νοσοκομείο για οκτώ μέρες πριν πάρει εξιτήριο.
Οι γιατροί τού απαγορεύουν για έξι μήνες να μπει σε έντονη αθλητική δραστηριότητα. Εκείνος κάνει υπομονή και συχνά-πυκνά εκφράζει την αδημονία του να επιστρέψει. Μαζί με τον μάνατζέρ του ταξιδεύουν στο Βέλγιο για εξετάσεις και σταδιακά επανέρχεται στις προπονήσεις το καλοκαίρι για να σημειωθεί στο ρεπορτάζ ότι στις 20 Νοεμβρίου ακολούθησε για πρώτη φορά ολόκληρο το πρόγραμμα. Όταν στις 21 Ιανουαρίου του 2015 θα συμπεριληφθεί στην αποστολή για το ματς κυπέλλου με τον Τύρναβο όλοι θα μιλήσουν για την επιστροφή του. Αποδεικνύεται, όμως, συγκυριακό. Θα παίξει 28 λεπτά, τα τελευταία του με τη φανέλα του Ολυμπιακού.
Ακολουθεί ένα εξάμηνο στον Εργοτέλη με δώδεκα συμμετοχές και ένας χρόνος στην Ολλανδία σε Τβέντε και Κόρτρικ. Το προηγούμενο καλοκαίρι θα επιστρέψει στην Ελλάδα και θα ενταχθεί στον Πανιώνιο. Μέχρι σήμερα έχει πέντε συμμετοχές, συμμετέχοντας στο rotation της ομάδας της Νέας Σμύρνης, έστω κι αν δεν έχει αγωνιστεί ως βασικός.
Ο Γκονσάλο Πασιένσια μοιάζει να συμπληρώνει ένα απροσδιόριστο καρέ. Ένα καρέ ποδοσφαιριστών που σόκαραν την καθημερινότητα του Ολυμπιακού, που «πάγωσαν» τους φιλάθλους, που έκαναν τα 90 λεπτά ενός αγώνα να μοιάζουν με έναν μικρόκοσμο. Ό,τι ακριβώς θα έπρεπε πάντα να είναι μπροστά στην πραγματική ζωή!
