Από τη μια ένας από τους πιο δεινούς σκόρερ του φετινού πρωταθλήματος. Από την άλλη ένα στοίχημα που την κρίσιμη στιγμή αποδεικνύεται... λαχείο. Ο Πόνσε από τη μια και ο Άκπομ από την άλλη είναι τα μεγάλα... πολυβόλα στη σύγκρουση ΑΕΚ και ΠΑΟΚ.
Το να σε συγκρίνουν διαρκώς με κάποιον άλλο δεν είναι και πάρα πολύ εύκολο. Ειδικά όταν αυτός έχει θέσει τον πήχη τόσο ψηλά που πρέπει υπερβάλεις εαυτόν για να τον περάσεις. Όμως, ο Έκι Πόνσε από τη μία και ο Τσούμπα Άκπομ από την άλλη, όχι μόνο κατάφεραν να μπουν με επιτυχία στα παπούτσια των Αραούχο και Πρίγιοβιτς αντίστοιχα αλλά και να κάνουν τους οπαδούς των ομάδων τους να ξεχάσουν σχετικά γρήγορα τους προκατόχους τους.
Δυο από τις πιο ελκυστικές περιπτώσεις επιθετικών του ελληνικού πρωταθλήματος συγκρούονται μεταξύ τους στα πλαίσια του ΑΕΚ-ΠΑΟΚ...
Έκι Πόνσε: Σκοράροντας νικάς (σ)τις συγκρίσεις
Είχε εξαρχής μια δύσκολη αποστολή: να αποδειχθεί (το λιγότερο) ισάξιος του Σέρχιο Αραούχο στην κορυφή της επίθεσης. Το περσινό δίδυμο των Λιβάγια-Αραούχο άλλωστε υπήρξε μεγάλος έρωτας για την κιτρινόμαυρη κερκίδα και (ως γνωστόν) οι μεγάλοι έρωτες δεν ξεχνιούνται εύκολα: χρειάζεται κάτι μεγαλεπήβολο για να τους αντικαταστήσει. Η δύσκολη αυτή αποστολή του Έκι Πόνσε σχετικοποιήθηκε πολύ γρήγορα: η ακατάπαυστη συνήθειά του να στέλνει τη μπάλα στα αντίπαλα δίχτυα αναδείχθηκε μόλις από τις πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος. Το νικητήριο γκολ κόντρα στον Λεβαδειακό ήταν το 12ο του στο πρωτάθλημα και κάπως έτσι, 12 αγωνιστικές πριν την λήξη του φετινού μαραθωνίου, ξεπέρασε κατά ένα γκολ την περσινή επίδοση του συμπατριώτη προκατόχου του.
Βέβαια, τον Πόνσε, η παραμονή του οποίου στην ΑΕΚ μάλλον θα γίνει ένα καλοκαιρινό σίριαλ με μπόλικα επεισόδια, τον διακατέχει και ένα ντεσαβαντάζ όσον αφορά την φετινή παρουσία του στην Ένωση. Ο Αργεντινός δεν έχει σκοράρει (ακόμα) ούτε σε κάποιο ντέρμπι αλλά ούτε και στην Ευρώπη. Και μπορεί να είναι δύσκολο να γίνει σκληρή κριτική με άξονα αυτή την αδυναμία στον πρώτο σκόρερ μιας ομάδας (άλλωστε οι αριθμοί δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφιβολίας αναφορικά με την ικανότητά του να σκοράρει) αλλά ορισμένες χαμηλόφωνες κριτικές αναφορικά με την αδυναμία του να βάλει γκολ σε μεγάλο ματς ακούγονται στα «κιτρινόμαυρα» πηγαδάκια.
Η υπερασπιστική γραμμή φυσικά υπέρ του Αργεντινού έχει να κάνει με τα παικτικά χαρακτηριστικά του: κλασικός επιθετικός περιοχής, «εκπαιδευμένος» να σκοράρει με κάθε πιθανό τρόπο όταν «ταϊζεται» αποτελεσματικά από τη συλλογική λειτουργία της ομάδας (το γεγονός ότι είναι δεινός κεφαλοσφαιριστής παρά το ότι δεν είναι και πολύ ψηλός αποτελεί σήμα κατατεθέν του δολοφονικού του ενστίκτου) είναι καταδικασμένος να περιορίζεται σε άχαρους ρόλους όταν η ΑΕΚ δεν «τσουλάει» ομαδικά. Και με βάση το γεγονός ότι η φετινή επίδοσή της στα μεγάλα παιχνίδια είναι απογοητευτική εν γένει, δεν είναι να απορεί κανείς που ο Πόνσε κινείται και ο ίδιος σε ρηχά νερά.
Με δεδομένο πως όλα αυτά είναι σχετικά γνωστά στον οργανισμό της ΑΕΚ, για τον Αργεντινό θα δοθεί μάχη το προσεχές καλοκαίρι και τούτο ανεξάρτητα από το κατά πόσο η ομάδα (και άρα ο Πόνσε) θα ρολάρει στα μεγάλα παιχνίδια. Όπως και να το κάνουμε όμως, ο Αργεντινός θέλει όσο τίποτα να διαλύσει και τους τελευταίους ψιθύρους αμφισβήτησης προς το πρόσωπό του και αν ενδεχόμενη νίκη της ΑΕΚ επί του ΠΑΟΚ συνοδεύτει από δικό του γκολ, θα το χαρεί πολύ.
Τσούμπα Άκπομ: Challenge Accepted!
Στα 23 του χρόνια έψαχνε την δική του ποδοσφαιρική Ιθάκη. Όχι τόσο το restart στην καριέρα του αλλά κυρίως την ομάδα που θα του πρόσφερε τις συνθήκες για να «κουμπώσει» ποδοσφαιρικά, την εμπιστοσύνη ανθρώπων που θα τον απελευθέρωνε αγωνιστικά και θα τον γέμιζε εμπιστοσύνη στα πόδια του και στις ικανότητες του. Από την πλευρά του, ο ΠΑΟΚ πόνταρε σε ένα project που ήθελε να εξελίξει, σε μια ηλικία που άφηνε υποσχέσεις με φόντο το μέλλον και σε χαρακτηριστικά διαφορετικά από εκείνα που διέθετε ο Αλεξάνταρ Πρίγιοβιτς, ο οποίος έμοιαζε μέχρι πρότινος σημείο αναφοράς της ομάδας του Δικεφάλου.
Το ποδόσφαιρο όμως είναι στιγμές, μέσα από απίθανες ποδοσφαιρικές συγκυρίες έχουν χτιστεί... καριέρες από ανθρώπους που απλά περίμεναν και έψαχναν την στιγμή τους. Και η αποχώρηση του Σέρβου ήταν η στιγμή του Τσούμπα Άκπομ, ο οποίος είχε βιώσει με τον καλύτερο τρόπο το... κάθε αρχή και δύσκολη. Άκουγε τον Λουτσέσκου να του λέει διαρκώς πως διαθέτει... φανταστικά στοιχεία αλλά θα πρέπει να δουλέψει ακόμη πιο «σκληρά» καθώς δεν είχε έρθει ακόμη η σειρά του. Απογοήτευση, εκνευρισμός και αδυναμία να αποκωδικοποιήσει τα λεγόμενα του προπονητή του.
Όταν ήρθε όμως το πλήρωμα του χρόνου, αντιλήφθηκε απόλυτα, όπως τουλάχιστον παραδέχθηκε δημοσίως, τη στρατηγική του προπονητή του και κυρίως το σύστημα αξιοκρατίας που εφαρμόστηκε από εκείνον. Μετά τον Πρίγιοβιτς, ήταν η σειρά του. Από το παιχνίδι του ΠΑΟΚ με τον Αστέρα Τρίπολης και μετά κατέγραψε πέντε 90λεπτα (τέσσερα στο πρωτάθλημα και ένα στο Κύπελλο). Και μπορεί τα πρώτα γκολ της μετά - Πρίγιοβιτς να μην ήρθαν από εκείνον, γεγονός που ενδεχομένως να έκανε ακόμη πιο... βαριά τα πόδια του καθώς μέχρι και την «εκτέλεση» τα έκανε όλα άψογα, ωστόσο, δεν τον πήρε από κάτω.
Ένιωθε και άκουγε τον Λουτσέσκου πως σταδιακά θα έρθουν και τα γκολ ως απόρροια των εμφανίσεων του στο γήπεδό, αρκεί να μην επηρεαστεί ψυχολογικά. Οι συμπαίκτες του, του έδωσαν την απαραίτηση πίστωση χρόνου να βρει τα πατήματά του αλλά και εκείνος με την παρουσία του στην κορυφή της επίθεσης, ενεργοποίησε επιθετικά ακόμη περισσότερους παίκτες, απελευθέρωσε χαφ και φαντάζει ένα σημαντικό κομμάτι του συνδυαστικού ποδοσφαίρου που επέλεξε να δείξει ο ΠΑΟΚ. Σε αντίθεση με τον Πρίγιοβιτς, ο Τσούμπα Άκπομ κινείται αρκετά εκτός περιοχής, βοηθώντας με τρεξίματα, πρέσινγκ, κοψίματα, ανοίγοντας χώρο για τους συμπαίκτες τους, οι οποίοι μέχρι πρότινος είχαν μάθει να δουλεύουν προκειμένου να «ταϊσουν» μέσα στο κουτί τον Σέρβο.
Έχοντας δει να του ακυρώνονται λανθασμένα τρία γκολ, τα νούμερα δεν αποτυπώνουν την απόλυτη αλήθεια για τον Τσούμπα Άκπομ και κυρίως την προσφορά του μέσα στο γήπεδο, από τον τρόπο με τον οποίο κινείται με ή χωρίς την μπάλα. Αναμφισβήτητα όμως νούμερα και γκολ σε ντέρμπι, όπως αυτό απέναντι στην ΑΕΚ, μετρούν διαφορετικά... Κυρίως για εκείνον, για την πρόκληση της πρώτης φοράς σε ντέρμπι.
