Μετά την πρώιμη εποχή του ποδοσφαίρου, όταν η Ελβετία είχε συμμετάσχει σε έξι Παγκόσμια Κύπελλα (1934, 1938, 1950, 1954, 1962, 1966) ακολούθησε ένα διάστημα κατά το οποίο επί της ουσίας ήταν εξαφανισμένη από τον ποδοσφαιρικό χάρτη για περίπου 30 χρόνια: από το Μουντιάλ της Αγγλίας το 1966, μέχρι και αυτό των ΗΠΑ, το 1994, όταν έδωσε και πάλι το «παρών» σε μεγάλη διοργάνωση.
Δύο χρόνια μετά, το 1996, έπαιξε στο πρώτο της Euro -και πάλι στα αγγλικά γήπεδα- αφού είχε αποτύχει να προκριθεί στις εννιά προηγούμενες διοργανώσεις! Έκτοτε, αποτελεί μια σταθερή δύναμη στις διεθνείς διοργανώσεις, με τη σύγχρονη γενιά ποδοσφαιριστών της να αποτελεί μάλλον ότι καλύτερο έχει να επιδείξει ιστορικά. Αυτή η γενιά την οδήγησε σε τρία σερί παγκόσμια Κύπελλα (2006, 2010, 2014) και στα τέσσερα από τα έξι τελευταία Euro, με εξαιρέσεις το 2000 και το 2012.
Σε αυτό το τέταρτο Euro της, η Ελβετία φτάνει στη γειτονική Γαλλία δείχνοντας -θεωρητικά- ικανή να μπει στην οκτάδα. Με παίκτες όπως οι Σεφέροβιτς, Εμπολό, Τσάκα, και Σακίρι το ταλέντο... περισσεύει, οι Λιχτστάινερ, Μπεχράμι, Τζουρού και Φερνάντες προσφέρουν τον απαραίτητο συνδυασμό ποιότητας και εμπειρίας, οι περισσότεροι παίκτες του ρόστερ έχουν παραστάσεις από μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, ενώ ο μικρός μέσος όρος ηλικίας της ομάδας καταδεικνύει ότι ο «κορμός» της θα μείνει αναλλοίωτος για τα επόμενα χρόνια.
Παράλληλα, στον πάγκο της υπάρχει ένας προπονητής, ο Βλάντιμιρ Πέτκοβιτς, ο οποίος παρά το γεγονός ότι έχει μικρή εμπειρία από το κορυφαίο επίπεδο, γνωρίζει όσο ελάχιστοι το ελβετικό ποδόσφαιρο ενώ την οδήγησε με χαρακτηριστική άνεση στα τελικά. Βεβαίως, δεν είναι όλα «ρόδινα» για τον Πέτκοβιτς, ο οποίος καλείται σε αυτό το τουρνουά να βρει τους τρόπους για να καλύψει τα σημαντικά αμυντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει κατά διαστήματα η ομάδα του, ενώ «θέμα» υπάρχει και στη θέση του σέντερ φορ.
Η «μαγιά» για τους Ελβετούς πάντως υπάρχει. Ο όμιλος με Γαλλία, Ρουμανία και Αλβανία είναι βατός, ενώ αν όλα εξελιχθούν λογικά και περάσει ως 2η στους «16», λογικά θα βρει απέναντί της μια εκ των Πολωνία και Ουκρανία. Το μόνο που απομένει για την Ελβετία είναι να κάνει επιτέλους τη θεωρία πράξη και να προκριθεί για πρώτη φορά από τον όμιλο μετά τις τρεις ανεπιτυχείς προσπάθειές της.
Ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία
Η πορεία της στα προκριματικά ξεκίνησε με δύο σερί ήττες στον 5ο όμιλο, μια από την Αγγλία εντός έδρας και μια στη Σλοβενία, ωστόσο μετά από δέκα ματς η πρόκρισή της στα τελικά είχε έρθει με χαρακτηριστική άνεση. Μετά την ήττα από τους Σλοβένους, οι Ελβετοί απάντησαν με πέντε σερί «τρίποντα» εκ των οποίων το τελευταίο επί της Σλοβενίας ήταν και αυτό που ουσιαστικά της έδωσε την πρόκριση. Ο τελικός απολογισμός για την ομάδα του Βλάντιμιρ Πέτκοβιτς ήταν 7 νίκες και 3 ήττες με γκολ 24-8, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση πίσω από την Αγγλία και στο +5 από τη Σλοβενία. Πρώτος σκόρερ της σε αυτή διαδικασία ήταν και ο σταρ της ομάδας, Σερντάν Σακίρι, με 4 γκολ, ενώ από 3 είχαν οι δύο σέντερ φορ της, Σεφέροβιτς και Ντρμιτς.
Τα αποτελέσματα στην προκριματική φάση:
Ελβετία – Αγγλία 0-2
Σλοβενία – Ελβετία 1-0
Σαν Μαρίνο – Ελβετία 0-4
Ελβετία – Λιθουανία 4-0
Ελβετία – Εσθονία 3-0
Λιθουανία – Ελβετία 1-2
Ελβετία – Σλοβενία 3-2
Αγγλία – Ελβετία 2-0
Ελβετία – Σαν Μαρίνο 7-0
Εσθονία – Ελβετία 0-1
Ο Βοσνιακής/Κροατικής καταγωγής και πολιτογραφημένος Ελβετός, Βλάντιμιρ Πέτκοβιτς είναι ο προπονητής της Εθνικής Ελβετίας από την 1η Ιουλίου του 2014. Ένας τεχνικός με μικρή εμπειρία από το κορυφαίο επίπεδο -ακόμη και από τα χρόνια που ήταν ποδοσφαιριστής- ο οποίος όμως γνωρίζει... απ' έξω και ανακατωτά το ελβετικό ποδόσφαιρο. Μετακόμισε ως ποδοσφαιριστής στην Ελβετία το 1987 και ρίζωσε. Αγωνίστηκε σε έξι ελβετικές ομάδες ως το 1999 όταν και ολοκλήρωσε την καριέρα του εντός αγωνιστικού χώρου. Έκτοτε κάθισε στον πάγκο πέντε διαφορετικών ελβετικών συλλόγων, με δύο ενδιάμεσα διαλείμματα για την τουρκική Μπούρσασπορ (2011-12) και τη Λάτσιο (2012-2014) με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Ιταλίας το 2013.
Το καλοκαίρι του '14, μετά το Μουντιάλ, αντικατέστησε τον Ότμαρ Χίτσφελντ στον πάγκο της Ελβετίας και την οδήγησε με άνεση στα τελικά του φετινού Euro, μετά την πρώτη του προκριματική διαδικασία. Αρέσκεται στο να χρησιμοποιεί το 4-3-3 το οποίο ανάλογα τον αντίπαλο μετατρέπεται σε 4-2-3-1, ενώ γενικά προτιμά το επιθετικό στυλ ποδοσφαίρου. Η άμυνα -και ιδιαίτερα το αργό κέντρο της- άλλωστε είναι και το μεγαλύτερο ζήτημα που θα κληθεί να επιλύσει ο Πέτκοβιτς σε αυτό το τουρνουά. Τα υπόλοιπα υλικά για μια πορεία μετά τους ομίλους για πρώτη φορά στην ιστορία της ομάδας τα έχει στα χέρια του. Μένει να φανεί αν μπορεί να τα αξιοποιήσει.
Ο συνολικός απολογισμός του στον πάγκο της Ελβετίας είναι 10 νίκες (52,63%), 2 ισοπαλίες και 7 ήττες σε 19 αγώνες.
Πηγή:sdna.gr
