Μέσω της επίσημης σελίδας της η ΑΛΚΗ δημοσιεύει το κείμενο του Γιώργου Στεφανίδη για τον Νικολή Στυλιανού
Ο Νικολής της Αλκής - Μια από τις σπουδαιότερες φυσιογνωμίες της ιστορίας της «Αθάνατης»
Ο Νικολής Στυλιανού, η σημαία της Αλκής ήταν ένας αδαμάντινος χαρακτήρας, ένα σπουδαίο ποδοσφαιρικό ταλέντο με ανεκτίμητη προσφορά στην αγαπημένη του ομάδα την οποία ως ποδοσφαιριστής υπηρέτησε από το 1955 (χρονιά που έκανε την εγγραφή του στην ΚΟΠ ως παίκτης της Αλκής) μέχρι το 1976 που σταμάτησε το ποδόσφαιρο. Ομως ο Νικολής συνέχισε να βρίσκεται στην Αλκή μέχρι το τέλος της ζωής του.
Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας τον ήθελαν αρκετές ομάδες, αλλά ο ίδιος παρέμεινε πιστός στην αγαπημένη του ομάδα.
Προσωπικά τον γνώρισα το καλοκαίρι του 2003, στο «σπίτι» του, στο οίκημα της Αλκής στη Λάρνακα και μου άνοιξε την καρδιά του μιλώντας για την αγαπημένη του ομάδα, για τις μεγάλες στιγμές της, ενώ παράλληλα με είχε προμηθεύσει με ένα λεύκωμα για τα 30χρονα του συλλόγου, το πρόγραμμα του αγώνα με τη Δυναμό Βουκουρεστίου και με φωτογραφικό υλικό της ομάδας (περιόδου 1967-1974), που αγάπησε όσο κανένας άλλος Αλκαίος.
Ο Νικολής γίνεται στέλεχος της ομάδας, αφού αρέσει στον προπονητή του Αράμ Τσαντιρτσιάν. Η Αλκή έπαιζε ακόμα στη Β’ Κατηγορία και προσπαθούσε να ανέβει. Την περίοδο 1959-60 τα καταφέρνει με προπονητή τον Κόκο Λουκαΐδη και αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη στιγμή για τον 19χρονο τότε Νικολή. Η Αλκή ανακηρύχτηκε πρωταθλήτρια και από την περίοδο 1960-61 θα έπαιζε επιτέλους στην Α’ Κατηγορία. Η Νικολής είχε για συμπαίκτες, τους Σάββα Κυριάκου, Σολή Κυριάκου, Ζάτα, Ψαρά, Πετρίδη, Παναή, Σιούκρη, Ηλία Κυριάκου, Ευτύχιο, Καρπή, Κόκο Σάββα, Βανέζη και Πάλμα.
Στην πρώτη της χρονιά η Αλκή είχε πολλές δυσκολίες και τερμάτισε 12η σε σύνολο 13 ομάδων. Τα επόμενα χρόνια η Αλκή παρουσίαζε την ίδια εικόνα, ευτυχώς γι’ αυτήν δεν ίσχυε η διαβάθμιση. Την περίοδο 1962-63 έδωσε αγώνες μπαράζ με τον Ορφέα και Πανελλήνιο, τους νίκησε και σώθηκε. Η πρώτη καλή περίοδος της Αλκής ήταν το 1967 όταν τερμάτισε στην 7η θέση, αλλά έφθασε και στον τελικό του Κυπέλλου. Από το σημείο αυτό αρχίζει η αγωνιστική άνοδος της ομάδας.
Ο Νικολής Στυλιανού αγωνίστηκε σε τρεις τελικούς Κυπέλλου με την Αλκή, αλλά δεν ευτύχησε να πανηγυρίσει την κατάκτησή του.
Ο πρώτος τελικός που έπαιξε η «Αθάνατη» ήταν την περίοδο 1966-67 όταν αντιμετώπισε στις 2 Ιουλίου 1967 τον Απόλλωνα, ο οποίος ήταν και ο κάτοχος του τροπαίου. Ενώπιον 10 χιλιάδων θεατών στο ΓΣΠ η Αλκή πάλεψε τον τελικό με όλες τις δυνάμεις της, τελικά ηττήθηκε με 1-0 χάρη σε ένα γκολ που πέτυχε στο 76' ο Παναγίδης. Οι παίκτες και παράγοντες του συλλόγου μιλούσαν για αδικία σε βάρος της Αλκής από τη διαιτησία. Αρχηγός της ομάδας ήταν ο Παναής Νικολάου. Διαιτητής του τελικού ήταν ο Αγγλος Τζέρρι Λάνγκλιν. Οι δύο φιναλίστ έπαιξαν με τις ακόλουθες συνθέσεις:
ΑΠΟΛΛΩΝ (Πανίκος Κρυστάλλης):
Γιαννάκης Παπαϊωάννου, Χριστάκης Πολυκάρπου «Φασουλής», Ανδρέας Γεωργίου «Κύρος», Δήμος Καβάζης, Μιχάλης Κωνσταντίνου «Γαβαλούδι», Ανδρέας Θεμιστοκλέους, Δημητράκης Αντωνίου «Πίου Πίου», Πανίκος Κρυστάλλης, Κωστάκης Βασιλειάδης, Γιαννάκης Βασιλειάδης, Αντώνης Παναγίδης.
ΑΛΚΗ (Τάκης Χριστοδουλίδης): Θεοδόσης Μιχαήλ, Λευτέρης Παναγή «Ττέρος», Νικολής Στυλιανού, Κοκής Παναγή, Κωστάκης Αλεξάνδρου, Τάκης Χαραλάμπους, Σάββας Αντωνίου, Κωστάκης Κατσής, Παναής Νικολάου, Αθανάσης Αλεξάνδρου, Ηλίας Κυριάκου.
Η Αλκή συνέχισε να κυνηγά τη διάκριση και τρία χρόνια αργότερα ο Νικολής Στυλιανού με την παρέα του φθάνουν ξανά στον μεγάλο τελικό του Κυπέλλου. Αντίπαλος της Αλκής μια άλλη μεγάλη ομάδα της Λάρνακας, ο Πεζοπορικός. Τότε πρωταθλήτρια ήταν η ΕΠΑ και έτσι η σεζόν 1969-70 ανήκε αποκλειστικά στη Λάρνακα. Ο Νικολής ήθελε όσο κανένας άλλος να στεφθεί η Αλκή κυπελλούχος Κύπρου.
Ηταν ένας μεγάλος τελικός όπου οι «πράσινοι» της Λάρνακας σαφώς ανώτεροι κυρίως στο δεύτερο ημίχρονο επικράτησαν των «κυανέρυθρων» και στέφθηκαν αυτοί κυπελλούχοι. Ηταν άλλη μια απογοήτευση για την ηρωική Αλκή, αλλά και για τον Νικολή.
Ο τελικός διεξήχθη στις 3 Μαΐου 1970 στο στάδιο ΓΣΠ ενώπιον 8.000 φιλάθλων με διαιτητή τον Κωστάκη Ξανθούλλη. Στο πρώτο ημίχρονο την πιο κλασική ευκαιρία για γκολ είχε η Αλκή όταν στο 32' ο Τάρταρος έστειλε μια επικίνδυνη σέντρα από δεξιά. Αδράνησε η άμυνα του Πεζοπορικού και ο Παναής που βρέθηκε μόνος μπορούσε άνετα να στείλει την μπάλα στα δίκτυα με κεφαλιά, προτίμησε να σταματήσει την μπάλα με το στήθος δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους αμυντικούς Καλλή και Στέλιο να τον ανακόψουν. Στο δεύτερο ημίχρονο η Αλκή ξεκίνησε καλύτερα και στο 59' είχε ένα σουτ στο δοκάρι με τον Ηλία. Από το σημείο αυτό και μετά ο Πεζοπορικός ανέλαβε την πρωτοβουλία και στο 65' πέτυχε γκολ με πλασέ του Χάρη. Ο ίδιος παίκτης στο 86' με κεφαλιά πέτυχε το 2-0 υπέρ του Πεζοπορικού για να μειώσει στο 89' ο Αθανάσης.
Στον τελικό ο Νικολής ήταν καλός, ιδιαίτερα στον ανασταλτικό τομέα.
ΠΕΖΟΠΟΡΙΚΟΣ (Γκιούλα Ζέγκελερ):
Τάκης Παλμύρης, Γιαννάκης Πέτρου, Γιαννάκης Παρίδης, Καλλής Κωνστντίνου, Στέλιος Κυριάκου, Αντώνης Καραπήττας, Σταυρινός Κωνσταντίνου, Γιώργος Κουννίδης, Γρηγόρης Φιλιαστίδης (Ντίνος Χατζηστυλλής), Χάρης Λοΐζου, Λεωνίδας Ξενοφώντος (87' Κοκής Χρυσοστόμου).
ΑΛΚΗ (Γκιόρκι Πατσιατσίεφ): Θεοδόσης Μιχαήλ, Σάββας Αντωνίου, Τάκης Χαραλάμπους, Κώστας Αλεξάνδρου, Νικολής Στυλιανού, Κόκος Ανδρέου, Μιχάλης Αθηνοδώρου «Τάρταρος», Σέργης Τουτουνζιάν (70' Βάσος Βιολάρης), Παναής Νικολάου, Αθανάσης Αλεξάνδρου, Ηλίας Κυριάκου (80' Λευτέρης Ελευθερίου «Φώκος»).
Οι σπουδαίες εμφανίσεις του Νικολή στην άμυνα δεν πέρασαν απαρατήρητες και έτσι κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ομάδα της Κύπρου από τον ομοσπονδιακό προπονητή Πάμπο Αβρααμίδη. Ο Νικολής Στυλιανού έγραφε τη δική του ιστορία, αλλά γινόταν παράλληλα ο τρίτος παίκτης στην ιστορία της Αλκής που θα γινόταν διεθνής. Ο πρώτος ήταν ο Παναής Νικολάου που έπαιξε το 1967, ο δεύτερος ήταν ο Μιχάλης Αθηνοδώρου, πιο γνωστός ως Τάρταρος που έπαιξε το 1971.
Η πρώτη του επίσημη εμφάνιση ήταν στις 28 Ιανουαρίου 1973 σε φιλικό παιγνίδι εναντίον της Εθνικής Βουλγαρίας. Ο αγώνας έγινε στο γήπεδο του ΑΣΙΛ στη Λύση. Η Βουλγαρία νίκησε με 3-0 χάρη στα γκολ που πέτυχαν οι: Γκιόρκυ Ντένεφ (2) και Ατανάς Μιχάηλοφ. Ο Νικολής αγωνίστηκε από την αρχή του αγώνα και αντικαταστάθηκε στο 46' από τον Μέρτακκα.
Κύπρος: Μάκης Αλκιβιάδης ΕΠΑ (46' Φάνος Στυλιανού ΑΝΟΡΘΩΣΙΣ), Νικολής Στυλινού ΑΛΚΗ (46' Γιάννης Μέρτακκας ΑΝΟΡΘΩΣΙΣ), Λάκης Θεοδώρου ΕΠΑ (46' Μιχαλάκης Μιχαηλίδης ΝΕΑ ΣΑΛΑΜΙΝΑ), Σταύρος Στυλιανού ΑΕΛ, Καλλής Κωνσταντίνου ΠΕΖΟΠΟΡΙΚΟΣ, Οδυσσέας Αθάνατος ΑΠΟΕΛ, Μιχάλης Αθηνοδώρου «Τάρταρος» ΑΝΟΡΘΩΣΙΣ, Στεφανής Μιχαήλ ΑΠΟΕΛ, Πανίκος Ευθυμιάδης ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (46' Μάρκος Μάρκου ΑΠΟΕΛ), Δημήτρης Οικονόμου «Κούδας» Ε.Ν. ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟΥ, Ανδρέας Στυλιανού ΑΠΟΕΛ.
Βουλγαρία: Στέφαν Στάικοφ, Ντιμιτάρ Πένεφ, Βίκτορ Ιόνοφ, Στέφαν Βελίτσκοφ, Μποζίλ Κόλεφ, Ιβάν Στογιάνοφ (46' Μλάντεν Βασίλεφ), Γκιόρκι Ντένεφ, Κιρίλ Στάνκοφ, Μπορίς Κίροφ (46' Ατανάς Μιχάηλοφ), Κρίστο Μπόνεφ, Πέτκο Πέτκοφ (73' Ντιμιτάρ Διμιτρόφ).
Ο Νικολής ήταν στη βασική ενδεκάδα της Εθνικής Κύπρου στην ιστορική νίκη της με 1- 0 επί της Βορείου Ιρλανδίας στις 14 Φεβρουαρίου 1973 στο στάδιο ΓΣΠ για την προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το γκολ είχε πετύχει ο Κόκος Αντωνίου της Ομόνοιας στο 87'.
Την περίοδο 1974-75 η Αλκή διέθετε ίσως την καλύτερή της ομάδα (πέτυχε 57 γκολ) και διεκδίκησε τον τίτλο μαζί με Ομόνοια, Ε.Ν. Παραλιμνίου και Ολυμπιακό. Τελικά πήρε την τέταρτη θέση. Ετσι χάθηκε άλλη μια ευκαιρία για διάκριση τόσο για την Αλκή, αλλά και για τον Νικολή με την παρέα του. Ο Νικολής ήταν ήδη 35 χρόνων, αλλά δήλωνε πάντα έτοιμος να βοηθήσει την αγαπημένη του ομάδα.
Ο Νικολής Στυλιανού αποφασίζει να σταματήσει το ποδόσφαιρο αμέσως μετά το τέλος της επόμενης περιόδου. Η μεγάλη ομάδα που είχε δημιουργήσει στην Αλκή ο πασίγνωστος στους Κύπριους φιλάθλους Βούλγαρος προπονητής Γκιόρκι Πατσατσίεφ είχε συνέχεια. Η «Αθάνατη» φτάνει για μια ακόμα φορά στον τελικό του Κυπέλλου με το ΑΠΟΕΛ, αλλά δέχεται βαριά ήττα με 6-0 (σκόρερ οι: Μανώλη αυτ. 17', Κρητικός 31', 58', Μάρκου 75', 78', Λεωνίδας 80'). Ηταν ένα ματς που η Αλκή ηττήθηκε κατά κράτος. Ευτυχώς όμως το ρεκόρ βαρύτερης ήττας σε τελικό κυπέλλου κατέχει η... ΕΠΑ (ηττήθηκε το 1951 από το ΑΠΟΕΛ με 7-0). Ο τελικός που έγινε στις 27 Ιουνίου 1976 στο Τσίρειο στάδιο ενώπιον 15.000 θεατών ήταν και ο τελευταίος επίσημος αγώνας στην καριέρα του Νικολή Στυλιανού. Ο Νικολής μπήκε στον αγώνα ως αλλαγή στο 73' στη θέση του Γιόκα και ενώ το σκορ ήταν ήδη 3-0 υπέρ του ΑΠΟΕΛ και τα πάντα είχαν κριθεί.
ΑΠΟΕΛ (Σάββας Παρτάκκης): Γιώργος Παντζιαράς, Χαράλαμπος Μενελάου, Μιχάλης Κολοκάσης, Νίκος Παντζιαράς, Χρίστος Σοφοκλέους «Λίλλος», Στεφανής Μιχαήλ, Λεωνίδας Λεωνίδου, Μάρκος Μάρκου (85' Σάββας Χρίστου «Τσιριπιλλής»), Νίκος Κρητικός, Ανδρέας Στυλιανού, Αντρος Μιαμηλιώτης.
ΑΛΚΗ (Γκιόρκι Πατσατσίεφ): Γιώργος Περικλέους, Ολύμπιος Γεωργίου, Χριστάκης Κοντού «Γιόκας» (Νικολής Στυλιανού 73'), Μάριος Μανώλη, Μάριος Παναγιώτου, Κόκος Ανδρέου, Αρης Θεοδοσίου, Ανδρέας Αγγελή (Παναής Νικολάου 46'), Αντωνάκης Γεωργίου, Δημητράκης Παναγιώτου, Βάσος Βιολάρης.
Η Αλκή με τον Νικολή Στυλιανού στην ομάδα της έγραψε τη δική της ιστορία στο Κύπελλο, αφού από την περίοδο 1964-65 μέχρι και το 1975-76 η κυανέρυθρη ομάδα έπαιζε ανελλιπώς (12 φορές) στην προημιτελική φάση του Κυπέλλου. Η επίδοση αυτή της Αλκής τερματίστηκε την περίοδο 1978-79.
Ο Νικολής Στυλιανού έχει ταυτίσει το όνομά του με την Αλκή (περίοδος 1955-1976 και όχι μόνο). Ολόκληρη η Λάρνακα, αλλά γενικά οι Κύπριοι φίλαθλοι μόνο καλά λόγια είχαν να πουν για τον σπουδαίο αυτό άνθρωπο. Τιμήθηκε αρκετές φορές για την προσφορά του στο κυπριακό ποδόσφαιρο.
Η Αλκή τού οφείλει πολλά. Ηταν ένας σπάνιος ποδοσφαιριστής που κοσμούσε τα ποδοσφαιρικά γήπεδα της Κύπρου. Από τους λίγους εκείνους ποδοσφαιριστές που τα έδιναν όλα μέσα στο γήπεδο. Εμεινε γνωστός με το όνομα Νικολής και έτσι όλοι τον ήξεραν ως ο Νικολής της Αλκής.
Γιώργος Στεφανίδης
