Αναμφίβολα κορυφαίος (μαζί με Καμπρέρα) της αναμέτρησης με τον Εθνικό, ο Αϊτόρ Κανταλαπιέδρα, για την ΑΕΚ.
Από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στη Λάρνακα, έδειξε τις προθέσεις του. Παίκτης με ουσία, νεύρο, ποιότητα και κυρίως πολλές απαιτήσεις, πρώτα από όλα από τον ίδιο του τον εαυτό, και μετά από τους υπόλοιπους.
Στο παιχνίδι με την Ομόνοια δεν φάνηκε λόγω "απουσίας" ενός αριστερού μπακ που να μπορεί να τον τροφοδοτήσει και να τον στηρίξει. Απόψε, όχι απλά ξεχώρισε, αλλά κουβάλησε. Και όχι δεν τίθεται θέμα ποιότητας και διαφοράς αντιπάλου, ο Εθνικός απέδειξε για άλλη μια φορά ότι δεν λογαριάζει κανένα φαβορί. Οπότε τέτοιου είδους τοποθέτηση θα ήταν εντελώς άστοχη.
Παίκτης που έκοψε χιαστούς, έμεινε εκτός, βασανίστηκε... απόψε απέδειξε ότι μόνο τελειωμένος δεν είναι! Ναι το δικό του γκολ κόντραρε σε αντίπαλο και κατέληξε στα δίχτυα. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν αναιρεί τα όσα πρόσφερε εντός τεσσάρων γραμμών. Γύρισε το ματς από δική του ενέργεια, με δική του κεφαλιά προς την εστία και το πανηγύρισε με τη ψυχή του. Γιατί του άξιζε.
Στο 63' το γύρισε, στο 71' ισοφαρίστηκε και θεατής σε αυτή την εικόνα... Στο βάθος ο Αϊτόρ και στο επίκεντρο του φακού Μπονέτο (ασίστ) και Λίπσκι (σκόρερ του 2ου τέρματος). Κάθε παιχνίδι ολοένα και καλύτερος ο Ισπανός, αφήνει υποσχέσεις που σε κάθε αγώνα της τηρεί και δημιουργεί άλλες με περισσότερη βαρύτητα. Οπότε όχι, εσύ ειδικά μην σκύβεις το κεφάλι.
Βάνα Λειβαδιώτη
