Γράφει ο Ανδρέας Βεντούρης/ Δεν χρειάστηκε να θέλξει με την απόδοσή της, ούτε να είναι εντυπωσιακή. Δεν θα μπορούσε να ήταν άλλωστε, μ’ έναν προπονητή να μετράει μόλις τρεις μέρες παρουσίας στην ομάδα. Η ΑΕΚ ωστόσο είχε άλλα στοιχεία που της ήταν υπεραρκετά για να πάρει τη νίκη επί του ΑΠΟΕΛ και να αρχίσει με τον καλύτερο τρόπο το νέο πρωτάθλημα: ήταν κυνική, ουσιαστική κι αποτελεσματική.
Με όσα προηγήθηκαν και τα δεδομένα με τα οποία πήγε στο ντέρμπι, το σημαντικότερο απ’ όλα δεν ήταν να παρουσιάσει θέαμα, αλλά να πάρει τους τρεις βαθμούς και μαζί τους, την αυτοπεποίθηση και την ψυχολογία που χρειαζόταν. Τα πήρε.
Χρειαζόταν μια τέτοια νίκη που στο ξεκίνημα μπορεί να μην αστράφτει στο βαθμό που θα ίσχυε σε μεταγενέστερο στάδιο, ακριβώς επειδή είμαστε μόλις στην αρχή, αλλά η σημασία της δεν μειώνεται ούτε στο ελάχιστο.
Προφανώς ο Ρουμπέν Σεγιές έχει αρκετά να διορθώσει, κυρίως βάσει της εικόνας στο δεύτερο ημίχρονο -το δήλωσε εξάλλου κι ο ίδιος. Η ΑΕΚ έχει όντως αρκετά περιθώρια βελτίωσης κι αυτό είναι ίσως το πιο ενθαρρυντικό, περισσότερο κι από τη νίκη αυτή καθ’ αυτή. Αν καταφέρνει να παίρνει τέτοιες νίκες αγωνιζόμενη στο 50-60% της ποιότητας και του βάθους στο ρόστερ της, έχοντας να προσθέσει κι άλλους ποδοσφαιριστές στην… εξίσωση, τότε δικαιούται ο καθένας να πιστεύει πως θα έρθουν καλύτερες μέρες.
Επί της ουσίας, προφανώς δεν χρειάζονται μεν διθύραμβοι, εντούτοις η ομάδα της Λάρνακας έδειξε πως έχει προοπτική να γίνει πολύ καλύτερη κι αυτό ήταν ένα απ’ τα μηνύματα που έστειλε με τη νίκη της στην πρεμιέρα.
Όσον αφορά τους Κώστα Πηλέα και Γιούσεφ Αμίν που αποχώρησαν τραυματίες, δεν φαίνεται ανησυχητική η κατάστασή τους.
