Δύσκολο το αντίο... κυρίως όταν πρόκειται για αθλητές που έδωσαν πολλά, όπως ο Άνχελ και ο "Ρόμπι".
Δεν πρόκειται για απλά δύο παίκτες που υπήρξαν μέλη της ΑΕΚ, αλλά για δύο μεγάλες προσωπικότητες που αγαπήθηκαν πάρα πολύ από τον κόσμο γιατί ήταν αγνοί... δεν ήταν για τις εντυπώσεις. Στα χρόνια που υπηρέτησαν την ομάδα της Λάρνακας, γνώρισαν λύπες, χαρές, προκρίσεις, αποκλεισμούς... δάκρυσαν, χαμογέλασαν. Φεύγουν γεμάτοι και συνάμα... άδειοι γιατί έδωσαν τα πάντα προκειμένου να πάρουν ένα πρωτάθλημα με τον Κίμωνα. Όπως και να το κάνουμε, όταν αποχωρούν τέτοιοι παίκτες, ένας σύλλογος γίνεται φτωχότερος για λίγο... Ο κόσμος δεν θα ξεχάσει ποτέ όσα πρόσφεραν και όσα έζησαν μαζί τους κι αυτό είναι αξία ανεκτίμητη.
