Το καμουφλάζ και το τριπλό κακό της ήττας

Το καμουφλάζ και το τριπλό κακό της ήττας

Γράφει ο Ανδρέας Βεντούρης/Δεν χρήζει ιδιαίτερης ανάλυσης το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι του ντέρμπι με τον Απόλλωνα, όσον αφορά την ΑΕΚ. Τα πράγματα είναι απλά: μπήκε πολύ δυνατά στο πρώτο 15λεπτο, ακολούθως υπέστη καθίζηση δίχως να φτιάξει ούτε μία ευκαιρία στο πρώτο ημίχρονο, ενώ η προσπάθειά της στο δεύτερο, έχοντας μερικές καλές στιγμές, δεν καρποφόρησε. Ακόμη κι αν το πλασέ του Μουντράζια στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων δεν κατέληγε στην αγκαλιά του Κουν αλλά στα δίχτυα, πολλά πράγματα επί της ουσίας δεν θ’ άλλαζαν. 

Παρεμπιπτόντως, είχαμε σημειώσει από την περασμένη Τετάρτη (11/2) την ανάγκη να παρουσιαστεί η ΑΕΚ καλύτερη σε σχέση με το τελευταίο ντέρμπι με το ΑΠΟΕΛ και πως η νίκη δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί σαν καμουφλάζ των αγωνιστικών προβλημάτων που εμφάνισε. Ο Ιμανόλ Ιδιάκεθ επέλεξε τον ίδιο ακριβώς σχηματισμό παρά την απουσία του Καμπρέρα (χρησιμοποιώντας τον Ιβάνοβιτς δίπλα στον Μπάγιτς) αλλά αυτή τη φορά το αποτέλεσμα ήταν διαφορετικό. 

Η ήττα αυτή μειώνει την αξία των διπλών σε Πάφο και ΓΣΠ, από τη στιγμή που η διαφορά από την κορυφή αυξήθηκε πλέον στο -8. Μια απόσταση που δεν την καταδικάζει, αλλά της μειώνει δραστικά τις πιθανότητές της για κατάκτηση του φετινού τίτλου. Το αν θα καταφέρει να τις αυξήσει εκ νέου, θα φανεί μέχρι το φινάλε της πρώτης φάσης του πρωταθλήματος, αναλόγως της διαφοράς με την οποία θα μπει στα πλέι οφ. 

Εντούτοις, το θέμα είναι ότι πλέον δεν κοιτάζει μονάχα την κορυφή. Ανήμερα του αγώνα με τον Απόλλωνα, γράφαμε πως «στο απευκταίο γι’ αυτήν σενάριο της ήττας, αναγκαστικά θα ρίχνει το βλέμμα και προς τα κάτω». Με τη διαφορά μόλις στο +1 από την ομάδα της Λεμεσού, είναι αδύνατον να μην σε απασχολούν και οι πιο κάτω θέσεις. Με λίγα λόγια, είναι διπλό το κακό της χθεσινής ήττας. 
Αν το διευρύνουμε περισσότερο είναι… τριπλό, καθώς, δημιουργεί ξανά την αμφιβολία για το αν μπορεί εν τέλει να διεκδικήσει τον τίτλο.

Όχι μόνο στους έξω, αλλά και στον κόσμο της. Κάποιοι, πιθανότατα αρκετοί και δικαιολογημένα, έχοντας στο μυαλό το παρελθόν της, θεωρούν ότι… δεν. Την απάντηση ωστόσο δεν θα την δώσει ή πιο σωστά δεν πρέπει να την δώσει πρωτίστως σ’ αυτούς, αλλά στον ίδιο της τον εαυτό.