Γράφει ο Ανδρέας Βεντούρης/ Η νίκη επί της Ομόνοιας Αραδίππου ήταν απ’ αυτές που εξαρχής έχεις… κυκλωμένη, εξ ου και δεν αποφέρει πολλά χειροκροτήματα. Σίγουρες νίκες όμως, αποδείχθηκε για ακόμη μία φορά πως δεν υπάρχουν.
Η ΑΕΚ πήρε το ζητούμενο με πολλή κόπο κι αναστεναγμούς, σημασία έχει ωστόσο πως απέφυγε τη λακκούβα και συνέχισε δίχως απρόσμενη απώλεια το δρόμο προς την επιστροφή στην κορυφή, με στοιχεία που δίνουν (ή… δείχνουν) το κατιτίς, που δεν φαίνονται στη βαθμολογία. Στα «συν» της ζυγαριάς, η βελτίωση της απόδοσής της στο δεύτερο ημίχρονο, η υπομονή και η επιμονή που έδειξε σε ένα ματς που της στράβωνε, ιδίως μετά το άστοχο πέναλτι του Μιλίτσεβιτς.
Αυτά τα στοιχεία τα παρουσίασε για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι, καθώς παρόμοιο ήταν και το προηγούμενο με την Ομόνοια 29Μ. Δεν έχασε τη ψυχραιμία της, δεν αγχώθηκε, κυνήγησε το νικητήριο γκολ και στα δύο παιχνίδια και το βρήκε από διαφορετικούς πρωταγωνιστές. Ομάδα που θέλει να διεκδικήσει τον τίτλο, είναι εξαιρετικά σημαντικό να βγάζει αυτά τα στοιχεία και να καταφέρνει, με οποιονδήποτε τρόπο, να αποφεύγει τις απώλειες σε τέτοιου είδους αγώνες.
Το βάθος του πάγκου της αποδείχθηκε ξανά και το στοιχείο αυτό επίσης τοποθετείται στα «συν» της αγωνιστικής ζυγαριάς. Ο Ναούμ ήταν δραστήριος, ο Μράμπτι έδωσε άλλη μία ασίστ, ο Αντερέγκεν ήταν ο χρυσός σκόρερ.
Το ‘χω σημειώσει ξανά, θα το επαναλάβω μιας και πρόστιμο δεν θα πληρώσω: ειδικά στο ξεκίνημα ενός πρωταθλήματος, τέτοιου είδους παιχνίδια (είθισται να) έχουν μεγαλύτερες δυσκολίες. Είναι σημαντικό για την ΑΕΚ που κατάφερε να τα βγάλει δίχως ζημιές -θυμηθείτε απλά τι συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια. Η ομάδα της Λάρνακας παρέμεινε στην κορυφή, αλλά την 5η αγωνιστική δεν λέει κάτι πέραν από το ψυχολογικό. Τα (πιο) δύσκολα είναι μπροστά της, αφού έπονται τα δύο συνεχόμενα ντέρμπι με Άρη κι Ομόνοια, που μοιάζουν σαν δύο γερά τεστ.
Στα οποία, για να περάσουμε και στην πλευρά του «πλην» της ζυγαριάς, θα χρειαστεί οπωσδήποτε πολύ καλύτερη απόδοση σε σχέση με την αντίστοιχη του πρώτου ημιχρόνου στο χθεσινό παιχνίδι με την Ομόνοια Αραδίππου. Η εικόνα της μόνο καλή δεν ήταν, έχοντας παρουσιάσει προβλήματα στην σωστή κυκλοφορία της μπάλας και κατ’ επέκταση στη δημιουργία.
Το πράγμα έφτιαξε (και πολύ μάλιστα) στο δεύτερο ημίχρονο, ιδίως μετά τις αλλαγές, με την μπάλα να κυκλοφορεί πιο σωστά στο… χτίσιμο του παιχνιδιού ακόμη κι απ’ την άμυνα, με Σαμπορίτ αριστερό στόπερ και Μιλίτσεβιτς δεξιά. Πιο ορθολογικό, παρά με «Μίλι» αριστερά και Φαν Ντερ Χορν στη δεξιά πλευρά…
