Γράφει ο Ανδρέας Βεντούρης... Ενίοτε μπερδεύουμε την κριτική, ακόμη κι αν αυτή ενίοτε πλησιάζει επικίνδυνα την υπερβολή, με την ισοπέδωση και τον μηδενισμό. Αν μια μικρή, πολύ μικρή μερίδα του κόσμου προβαίνει σε ισοπεδωτική κριτική που αγγίζει το όριο της εμμονής, αυτό δεν σημαίνει πως αφορά όλους ή θα πρέπει να λαμβάνεται περισσότερο στα υπόψη απ’ ότι η μεγαλύτερη μάζα.
Στην περίπτωση της ΑΕΚ, μηδενισμός δεν έχει προκύψει σ’ αυτές τις δύσκολες μέρες μετά τον αγώνα με την Ομόνοια Αραδίππου. Απολύτως αποδεκτό το ότι έγινε και γίνεται αυστηρή κριτική, ενδεχομένως και σκληρή, αλλά, κατά την ταπεινή μου άποψη, αυτή τη φορά δεν μου μοιάζει να αγγίζει τα όρια του μηδενισμού κι εξηγούμαι: Σχεδόν άπαντες, οι πλείστοι τουλάχιστον, δεν έχουν μειώσει ούτε διαγράψει τα όσα πέτυχε η ΑΕΚ με οδηγό την νυν διοίκηση. Το αντίθετο. Η αναγνώριση υπάρχει και δεν αμφισβητείται από κανέναν η τεράστια προσφορά της, πολύ περισσότερο δε του προέδρου της, Άντρου Καραπατάκη.
Το να υπάρχουν οι απαιτήσεις που υφίστανται σήμερα και δεν είναι καν συγκρίσιμες με το παρελθόν, είναι απόρροια του έργου που έχει πραγματοποιήσει στην τελευταία δεκαετία και βάλε. Χωρίς το έργο αυτό, ουδείς θα μιλούσε τώρα για πρωτάθλημα. Αυτό που οι περισσότεροι ζητούν είναι να βρεθεί τι πάει λάθος και η ομάδα παρουσιάζει τα ίδια συμπτώματα, στην πλειονότητα των τελευταίων χρόνων. Η κριτική δεν σημαίνει αναίρεση εμπιστοσύνης κι εκτίμησης, ούτε ισοπέδωση. Δεν σημαίνει… ξεχνώ. Ας μην τα μπερδεύουμε. Στο κάτω κάτω της γραφής, καμία ομάδα στον πλανήτη δεν θεωρείται μεγάλη εάν δεν υπάρχει αυστηρή κριτική από τον ίδιο τον κόσμο της, πάντοτε στο επιτρεπόμενο πλαίσιο που μπορεί να δώσει την απαιτούμενη ώθηση για διορθωτικές αποφάσεις/κινήσεις, αφού περάσει από το απαραίτητο φιλτράρισμα.
Από τη στιγμή που ένα σκηνικό παρουσιάζεται κατ’ επανάληψη, είναι λογικό να προκύψει και η ανάλογη αντίδραση. Απολύτως φυσιολογικό. Έκπληξη θα (έπρεπε να) ήταν το αντίθετο. Αυτή τη φορά είναι γεγονός πως ήταν/είναι πιο έντονη, μα αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Αντιθέτως.
Υ.Γ. Ας αναλογιστεί κανείς τι θα συνέβαινε στις τάξεις του κόσμου οποιασδήποτε άλλης μεγάλης ομάδας του νησιού μας, εάν έχανε δύο συνεχόμενες χρονιές από τον ίδιο αντίπαλο που παλεύει για παραμονή και θα του ψαλίδιζε τις ελπίδες για τον τίτλο. Ιδίως όπως έχασε η ΑΕΚ την περασμένη Κυριακή.
Υ.Γ 1. Δεν είσαι το πρόβλημα, είσαι η λύση.
Δείτε πιο κάτω το ΒΙΝΤΕΟ της εκπομπής SUPER MONDAY με καλεσμένο τον Σίνισα Ντομπρασίνοβιτς:
