5 χρόνια μετά την πλήρη εφαρμογή της κάρτας φιλάθλου και δυο χρόνια μετά την επιστροφή των οργανωμένων στις κερκίδες, αυτό που πολλοί υποστήριζαν από την πρώτη στιγμή εφαρμογής της νέας νομοθεσίας, συμβαίνει.
Το σύστημα παραμένει διάτρητο και πολλές πρόνοιες της νομοθεσίας δεν μπορούν να εφαρμοστούν καν. Το τελευταίο παιχνίδι στο «Αμμόχωστος» εκθέτει ακόμα περισσότερο, το πλαίσιο της νομοθεσίας αφού τα συμβάντα αποδεικνύουν καταρχάς, τον μηδαμινό έλεγχο που υπάρχει στις εισόδους των σταδίων. Δεκάδες φωτοβολίδες, δεκάδες καπνογόνα, φωτοβολίδες θαλάσσης που εκτοξεύονται με πιστόλια και κροτίδες χαμηλής ή υψηλής ισχύος. Φαινόμενα που σχεδόν επαναλαμβάνονται σε κάθε αγωνιστική.
Την ίδια ώρα αν αληθεύει το γεγονός ότι ο οπαδός που βρίσκεται υπό κράτηση είτε δεν είναι αυτός που έριξε την κροτίδα (όπως ο ίδιος υποστηρίζει) είτε δεν είχε εισιτήριο αγώνα, τότε όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι μιλάμε για καταστάσεις που φθάνουν στο όριο του παραλογισμού. Και καταλήγουμε στα ερωτήματα για το ποιοι φέρουν την ευθύνη για όλα όσα συμβαίνουν; Και κυρίως για το ποιος μπορεί να το απαντήσει όταν όλοι ρίχνουν το μπαλάκι της ευθύνης στους άλλους;
