Όλο και περισσότερο... φουντώνουν οι συζητήσεις και τα σχόλια γύρω από την ΑΕΚ, όσον αφορά τις επιδόσεις της σε Ευρώπη και πρωτάθλημα ιδίως μετά τη νίκη επί της Ντιναμό και την ήττα που ακολούθησε από την Πάφο.
Ας πάρουμε λίγο χρόνο να αναλογιστούμε τη βαρύτητα των δύο διοργανώσεων αλλά και τα οφέλη που αποφέρει η καθεμιά στην ομάδα της Λάρνακας. Καταρχάς, είναι ξεκάθαρο πως η ΑΕΚ θέλει διακαώς το πρωτάθλημα φέτος. Θέλει να μείνει εντός των εγχώριων στόχων της γι' αυτό και πρέπει να ανασυνταχθεί πριν η κατάσταση γίνει μη - αναστρέψιμη. Σαφώς και υπάρχουν προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν άμεσα, υπάρχουν όμως και θετικά στοιχεία.
Η ΑΕΚ με την είσοδό της στους ομίλους του Europa League έβαλε στα «ταμεία» της 3.630.000 εκατομμύρια και με τη νίκη που πέτυχε στην Πολωνία, κόντρα στη Ντιναμό άλλες 630.000 ευρώ. Πρόκειται ασφαλώς για τεράστιο οικονομικό όφελος.
Ναι η ομάδα της Λάρνακας δεν δείχνει σταθερότητα, ναι οι εμφανίσεις της σε Ευρώπη και Κύπρο είναι ανόμοιες, αλλά μην παραβλέπουμε και τα θετικά που προκύπτουν σε ένα πρωτάθλημα στο οποίο υπάρχουν πολύ καλές και ανεβασμένες ομάδες και ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος.
Πέρασε από την Παρτιζάν, απέκλεισε Ντνίπρο με… «τριάρα» ωστόσο δεν πήρε το επιθυμητό «τρίποντο» από τη Δόξα. Ας μην ξεχνάμε ο τεχνικός ηγέτης της ομάδας έπρεπε να προβεί σε αλλαγές, έπρεπε να δοκιμάσει το ρόστερ του. Η ΑΕΚ είχε πολύ καλή εμφάνιση, κυρίως στο δεύτερο ημίχρονο, το γκολ δεν ήρθε όμως και... δυστυχώς ή ευτυχώς αυτό είναι το ποδόσφαιρο.
Στο εκτός έδρας παιχνίδι με την Ομόνοια, το πρώτο ημίχρονο οι «κιτρινοπράσινοι» ήταν παθητικοί και στην άμυνα και στην επίθεση, η αδράνεια αυτή έφερε τα δύο τέρματα των αντιπάλων. Μην ξεχνάμε ότι η ΑΕΚ ανέκαμψε από το 2-0, στο δεύτερο ημίχρονο μπήκε με άλλο αέρα και έγινε διεκδικητική. Έκανε πολύ καλό ημίχρονο, έτρεξε πολύ, δημιούργησε φάσεις και σκόραρε με Γκιούρτσο στο 56’ και Ολατούντζι στο 64’. Ναι έχασε στο φινάλε με το ωραίο σουτ του Παπουλή, αλλά η αντίδραση που έδειξε προσμετράται στα θετικά.
Με Ρεν στην «Αρένα» ήταν - με βάση τον δείκτη δυσκοκίας του αγώνα - εξαιρετική όμως ηττήθηκε στο τελευταίο δευτερόλεπτο. Αυτό που κρατάμε από το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι ότι η ΑΕΚ έδειξε αντοχή και διάρκεια, κάτι που δεν έδειξε στα προηγούμενα παιχνίδια.
Πήρε το πρώτο της «τρίποντο» στο πρωτάθλημα κόντρα στη Σαλαμίνα, μέσα στην «Αρένα». Έσπασε το αήττητο της Σαλαμίνας και ας προερχόταν από ένα εξαντλητικό παιχνίδι. Το δεύτερο ημίχρονο απειλήθηκε αλλά άντεξε και δεν... «έσπασε».
Στον εκτός αγώνα κόντρα στη Ντιναμό έδειξε χαρακτήρα απέναντι σε μια μεγαλύτερη ομάδα. Όχι μόνο έδειξε χαρακτήρα, αλλά μπήκε μέσα με αλλαγές που κανείς δεν υπολόγιζε. Ο Ισπανός κόουτς έσπασε το δίδυμο Γκαρθία-Γκιούρτσο, έπαιξε χωρίς Φαράζ στο δεξί φτερό, έπαιξε χωρίς Σανχούρχο και Λέδες στη μεσαία γραμμή, χωρίς Ροσάλες στο δεξί άκρο και όμως... όλοι πανηγύρισαν την ιστορική αυτή νίκη.
Όσον αφορά την αναμέτρηση κόντρα στην Πάφο… η ομάδα προερχόταν από ταξίδι, από έναν πολύ κουραστικό αγώνα και έπειτα από 72 ώρες «ρίχτηκε» ξανά στη μάχη. Δεν έπαιξε στο επίπεδο που έπρεπε και δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία παρά μόνο ένα... μικρό ελαφρυντικό. Η Πάφος είναι μια εξαιρετική ομάδα με πολύ ποιοτικό ρόστερ και έναν πολύ καλό προπονητή.
Συμπερασματικά...
Η ΑΕΚ υποδέχεται τη διακοπή με ήττα, είναι αρκετός ο χρόνος για να ξεκουραστούν - όσοι δεν κλήθηκαν για λογαριασμό των Εθνικών ομάδων - να ανασυνταχθούν και να βρουν αυτό που λείπει. Μπορεί να έχει εμφανίσεις που δεν συνάδουν με την ποιότητα και τις προσδοκίες ωστόσο σε κάθε αγώνα δείχνει θετικά στοιχεία, στοιχεία τα οποία σιγά σιγά θα πρέπει να αποτελέσουν θεμέλια για μια σταθερή βάση. Οι ρυθμοί φέτος είναι πολύ διαφορετικοί με τα συνεχόμενα παιχνίδια, απαιτείται υπομονή μέχρι να «στρώσει», να βρει την κατάλληλη ισορροπία ανάμεσα σε Ευρώπη και Κύπρο.
Κυρίως όμως χρειάζεται στήριξη από τον κόσμο της γιατί αν μη τι άλλο της αξίζει και με το παραπάνω! Και ας μην ξεχνάμε ότι ο κάθε ΑΕΚτζής «ό,τι ονειρεύτηκε το ζει»!
