Ο Μπρούνο Γκάμα μίλησε στο Metrosport της Θεσσαλονίκης και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε και στον σοβαρό τραυματισμό του. Θυμίζουμε ότι είχε υποστεί ρήξη αχίλλειου τένοντα στην προπόνηση στις αρχές του Σεπτέβρη (εδώ τότε ρεπορτάζ Κ. Κούλα στo kerkida.net). Στη συνέχεια υποβλήθηκε σε επέμβαση και πλέον κάνει αποθεραπεία στην πατρίδα του.
Ο Πορτογάλος μεσοεπιθετικός της ΑΕΚ Λάρνακας, είναι ιδιαίτερα αγαπητός στους φίλους του Άρη Θεσσαλονίκης αφού αγωνίστηκε με επιτυχία στους κίτρινους, κι έτσι τα λόγια του έχουν βαρύνουσα σημασία για τα αθλητικά κανάλια της συμπρωτεύουσας.
Τα όσα ανέφερε για τον τραυματισμό του για τον οποίο τόνισε ότι χρειάζονται έξι με εννιά μήνες μέχρι να ξεπεραστεί και να επιστρέψει στη δράση:
«Είναι κομμάτι του ποδοσφαίρου οι τραυματισμοί. Υποβλήθηκα σε επέμβαση πριν από ένα μήνα και κάνω αποθεραπεία στην Πορτογαλία. Νιώθω καλά, αλλά ξέρω ότι έχω δύσκολο διάστημα μπροστά μου. Συνήθως χρειάζονται έξι με εννιά μήνες, ελπίζω να επιστρέψω το συντομότερο δυνατό» .
Η υπόλοιπή του συνέντευξη:
«Το 2019 ήταν ο πρώτος σοβαρός μου τραυματισμός. Ήταν δύσκολη η διαχείριση, αλλά μετά έκανα την καλύτερη επαγγελματικά χρονιά μου. Σκέφτομαι πράγματα με κίνητρο γιατί το ψυχολογικό είναι σημαντικό. Το δεύτερο πιο σημαντικό είναι να ακολουθήσεις τις οδηγίες που σου πουν αυτοί που εμπιστεύεσαι και έχουν εμπειρία από τραυματισμούς».
«Όποτε μπορώ παρακολουθώ τον Άρη. Παραμένω, φυσικά, ένας φίλαθλος της ομάδας. Μου λείπουν τα αποδυτήρια και οι στιγμές με τους ανθρώπους της ομάδας. Εμεινα τέσσερα χρόνια, ήταν το μεγαλύτερο διάστημα μου σε ομάδα. Στα αποδυτήρια είναι σημαντικό να καταλαβαίνουν όλοι που έχουν έρθει, τι πρεσβεύουν οι φίλαθλοι και ο σύλλογος. Τώρα έχει αρκετούς νέους ποδοσφαιριστές.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον πρώτο μου αγώνα στην Λαμία, το 0-3 και το 4-2 επί του ΠΑΟΚ, αλλά κυρίως την ανατροπή με την ΑΕΚ σε μία επίσης εκπληκτική ατμόσφαιρα. Ο Ούγκο Σόουζα ήταν ο καλύτερος συμπαίκτης μου. Είχα, βέβαια, και άλλους καλούς.
Με τον Μπούργος δεν είχα την καλύτερη επικοινωνία, με τους υπόλοιπους δεν είχα κάποιο ζήτημα. Μου λείπει το πάθος των φίλων του Άρη όταν τους συναντούσα στον δρόμο».
