Την βρίσκουμε ως ιδαίτερα εύστοχη παρέμβαση και την αναδημοσιεύουμε...H ανάρτηση από τον αντιπρόεδρο του ΔΗ.ΚΟ
Γιατί το ποδόσφαιρο, μπορεί να αλλάξει τη ψυχολογία....
Όταν κυλίσει ξανά η μπάλα στο γήπεδο, αρχικά υπό περιορισμούς και ακολούθως ελεύθερα, θα είναι μια από τις πρώτες ενδείξεις για να μπορούμε να μιλάμε για σταδιακή επάνοδο στην ομαλότητα. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η ώρα δεν θα αργήσει για να δώσει θάρρος και ελπίδα σε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, κάθε ηλικίας, που ασχολείται άμεσα ή έμμεσα με το ποδόσφαιρο. Αναζητώντας τη δύναμη του ποδοσφαίρου, ας μην ξεχνάμε ότι δεν έχει μόνο ιστορία, αλλά έχει και προϊστορία....
Από την αρχαιότητα υπήρχαν παιγνίδια, κατά τα οποία δύο ομάδες προσπαθούσαν με κλωτσιές, με σπρωξίματα ή άλλους τρόπους να προωθήσουν μία μπάλα προς την αντίθετη κατεύθυνση και να τη στείλουν στην εστία της αντίπαλης ομάδας. Στην Κίνα από τον 11ο αιώνα π.Χ. έπαιζαν το κουτζού (cuju). Το παιγνίδι αυτό πέρασε στην Ιαπωνία με την ονομασία κεμάρι (kemari) και στην Κορέα με την ονομασία τσουκ-γκουκ (chuk-guk). Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν παιγνίδια που έμοιαζαν με το ποδόσφαιρο, με πιο γνωστό τον «Επίσκυρο», ένα συνδυασμό ράγκμπι και ποδοσφαίρου. Το παιγνίδι αυτό διαδόθηκε στη Ρώμη, όπου παιζόταν τον 2ο αιώνα π.Χ. με το όνομα «Harpastum».
