Γράφει ο Ανδρέας Βεντούρης... Προφανώς είναι θετικό το γεγονός ότι η ΑΕΚ έχει προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό τον προγραμματισμό της, πραγματοποιώντας 8 μεταγραφές προτού μπει ο Ιούλιος, από την άποψη ότι ο νέος προπονητής της έχει τη δυνατότητα να δουλέψει έχοντας το μεγαλύτερο κομμάτι του ρόστερ στη διάθεσή του, ενόψει των ευρωπαϊκών αγώνων.
Από μόνος του ωστόσο ο αριθμός των μεταγραφών δεν λέει κάτι, εάν δεν αποδειχθούν πετυχημένες. Το ζητούμενο για την ΑΕΚ δεν είναι αν θα αναδειχθεί πρωταθλήτρια στις μεταγραφές, ούτε αν έχει κάνει περισσότερες από κάθε άλλη ομάδα μέχρι στιγμής. Δεν είναι κριτήριο για απολύτως τίποτα.
Το μοναδικό κριτήριο είναι αν οι μεταγραφές που πραγματοποίησε κι αυτές που θα ακολουθήσουν, μαζί με την επιλογή του προπονητή, θα την ανεβάσουν σε τέτοιο επίπεδο που θα της επιτρέψουν επιτέλους να αναδειχθεί πρωταθλήτρια τον Μάιο του 2027. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.
Θυμίζουμε, δίνοντας δύο τρανταχτά παραδείγματα, τις δύο μεταγραφές που ανέβασαν επίπεδο την νυν πρωταθλήτρια Ομόνοια: ο Ράιαν Μαέ ανακοινώθηκε στις 27 Αυγούστου, ο Μουαμέρ Τάνκοβιτς στις 10 Σεπτεμβρίου. Θυμάται κανείς ή ενδιέφερε τον οποιονδήποτε στο τέλος της σεζόν το πότε αποκτήθηκαν; Ασφαλώς όχι, διότι η κατάληξη διέγραψε κάθε συζήτηση περί καθυστέρησης και τα συναφή.
Το πρώτο κριτήριο για την ΑΕΚ είναι να παρουσιαστεί δυνατότερη κι έτοιμη στα ματς της Ευρώπης, ώστε να πετύχει το στόχο της παρουσίας στη league phase του Conference League. Το δεύτερο και μεγαλύτερο κριτήριο, είναι αν θα κόψει πρώτη το νήμα τον ερχόμενο Μάιο. Εφτά φορές την τελευταία 12ετία τερμάτισε δεύτερη, αν προκύψει κι όγδοη δεν θα είναι λόγος που θα δημιουργήσει χαμόγελο στον κόσμο της.
